Τους υπολογισμούς του σχετικά με το πραγματικό ύψος του ελληνικού χρέους κάνει ο Jacob Soll, καθηγητής ιστορίας και λογιστικής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας σε άρθρο του στους New York Times.
Σύμφωνα με τον Jacob Soll το ελληνικό χρέος αγγίζει τα 319 δις ευρώ, δηλαδή φτάνει στο 175% του ΑΕΠ, ποσό το οποίο αποτελεί πραγματική πρόκληση για την επόμενη κυβέρνηση και μοιάζει σχεδόν ακατόρθωτο να μειωθεί.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον καθηγητή το ελληνικό χρέος δεν είναι αυτό που φαίνεται. Το πρόβλημα ξεκινάει από το γεγονός πως η Ελλάδα δεν χρησιμοποιεί τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα για το Δημόσιο Τομέα (IPSAS), πράγμα που σημαίνει ότι η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη.
Η Ελλάδα δεν είναι όμως η μόνη που δεν χρησιμοποιεί IPSAS. Ούτε η τρόικα χρησιμοποιεί IPSAS για τον υπολογισμό του ελληνικού χρέους, κάτι που σημαίνει σύμφωνα με τον Jacob Soll πως κάθε υπολογισμός γίνεται βάση μιας πολιτικής συμφωνίας που έχει γίνει , η οποία αγνοεί τα πολύ χαμηλά επιτόκια και το γεγονός ότι η αξία των χρημάτων αυξάνεται όσο περισσότερο μπορούμε να τα κρατήσουμε και να τα επενδύσουμε.
Αυτό λειτουργεί προς όφελος στην Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα δεν μπορεί να το αποδείξει, και έτσι να επωφεληθεί από την καλύτερη αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας.
Επιπλέον, οι Γερμανοί αρνήθηκαν να τιμολογήσουν το χρέος δίκαια, ή σωστά αναφέροντας την αξία του, κάτι που σημαίνει ότι οι Γερμανοί παίρνουν πιο σκληρά μέτρα λιτότητας για την Ελλάδα από αυτά που πρέπει.
Οι Γερμανοί ανήκουν επίσης στην κατηγορία αυτών που δεν χρησιμοποιούν IPSAS και έχουν κυρίως αδιαφανή δημόσια οικονομικά πρότυπα.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η ελληνική κρίση έχει συμβάλει στη μείωση κατά 15% της αξίας του ευρώ κατά το τελευταίο έτος, και, με αυτό το χαμηλό επιτόκιο, έχουν δώσει ώθηση στις γερμανικές εξαγωγές.
Ο Jacob Soll καταλήγει λοιπόν, στο συμπέρασμα πως αυτό που χρειάζεται το ελληνικό χρέος είναι περισσότερη διαφάνεια και καλύτερα λογιστικά πρότυπα.