Μετά από 8 χρόνια ύφεσης, η Ελλάδα προσβλέπει σε ανάπτυξη εντός του 2016, ωστόσο η εμπιστοσύνη μεταξύ Αθήνας – Βρυξελλών έχει πληγεί σοβαρά, αναφέρει σε ρεπορτάζ του το πρακτορείο Reuters.
Ο χρόνος που φεύγει, κύλησε με δύο εκλογικές αναμετρήσεις, ένα δημοψήφισμα, μια στάση πληρωμών, το κλείσιμο των τραπεζών, την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων και ένα παλιρροϊκό κύμα προσφύγων. Και είναι πραγματικά εκπληκτικό το πώς η Ελλάδα συνεχίζει να στέκει ακόμα όρθια.
Ωστόσο, ο επισκέπτης που έρχεται στη χώρα δεν αποκομίζει την εντύπωση μια χώρας σε βαθιά 8ετή ύφεση που έχει απολέσει άνω του 25% του ΑΡΠ της και ένας στους τέσσερις είναι άνεργος…
Σίγουρα, υπάρχουν περισσότεροι ζητιάνοι στους δρόμους, η δημόσια υγεία επιδεινώνεται και πολλοί Έλληνες έχουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, αλλά και πάλι τα μπαρ και τα εστιατόρια είναι γεμάτα. Τα χριστουγεννιάτικα φώτα λάμπουν και υπάρχει αρκετό χρήμα για ξόδεμα στο κέντρο της Αθήνας.
Το παράδοξο, συνεχίζει το δημοσίευμα, είναι πως η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από τα φαινόμενα.
Αφού η χώρα έφτασε κοντά στο θάνατο στα μέσα του χρόνου με τα δημοψηφίσματα, τις κλειστές τράπεζες, τη στάση πληρωμής προς το ΔΝΤ και γενικά με τις επιλογές της κυβέρνησης Τσίπρα, ο επανεκλεγείς πρωθυπουργός έκανε στροφή, υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο, συνεργάστηκε με τους δανειστές και πραγματοποιήθηκε επιτυχώς η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Ο προσηνής Τσακαλώτος εργάζεται για να δώσει αποτελέσματα, ελπίζοντας σε αναδιάρθρωση του χρέους και έξοδο από την ύφεση το β’ εξάμηνο του 2016.
Η οικονομία είναι στάσιμη αλλά δεν βίωσε τη μεγάλη βουτιά που προέβλεπαν οι οικονομολόγοι λόγω capital controls. Πολύς κόσμος περίμενε τα χειρότερα κι έκρυψε τα λεφτά του στο στρώμα ή σε ξένους λογαριασμούς, όπου είχαν πρόσβαση με κάρτες.
Ωστόσο, συνεχίζει το Reuters, το αν αυτή η διστακτική πολιτική και η οικονομική σταθεροποίηση μετατραπεί σε βιώσιμη ανάπτυξη εξαρτάται από την εμπιστοσύνη που θα υπάρχει και η οποίααυτή τη στιγμή είναι σε τραγικά χαμηλά επίπεδα.
Αν και ο Κλάους Ρέγκλινγκ είπε την περασμένη εβδομάδα ότι έχει αποκατασταθεί ένας βαθμός εμπιστοσύνης, η Ευρωζώνη δεν έχει και πολλή πίστη στην Ελλάδα μετά τον χαμό που επικρ’άτησε αυτό τον χρόνο.
Η απέχθεια με την οποία αντιμετώπισε την κατάσταση ο Σόιμπλε που προσπάθησε να πετάξει έξω την Ελλάδα από την Ευρωζώνη τον Ιούλιο, βρίσκεται ακριβώς κάτω από την επιφάνεια των γραφείων των υπόλοιπων ΥΠΟΙΚ της ζώνης του ευρώ.
Καχυποψία έναντι της Αθήνας υπάρχει και για το μεταναστευτικό και κάποιοι μίλησαν για αποβολή της από τη Σένγκεν.
Οι Ελληνες νοιώθουν ότι έχουν σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος του μεταναστευτικού με μικρή οικονομική ή πρακτική βοήθεια από την ΕΕ. Οι κυβερνήσεις της Β. Ευρώπης κατηγοορύν την Ελλάδα για αποτυχία να ελέγξει τα εξωτερικά σύνορα ή να καταγράψει τους μετανάστες πριν τους στείλει σε αυτούς.
Υπάρχει όμως κι αλλού κενό εμπιστοσύνης: στην επιχειρηματική κοινότητα που δεν πιστεύει την ελληνική κυβέρνηση, λόγω της φορολογικής και κανονιστικής αστάθειας, αλλά και του γεγονότος ότι το κράτος χρωτσά στον ιδιωτικό τομέα περίπου 6 δισ. ευρώ.
Ο Τσίπρας έκανε έκκληση για ξένες επενδύσεις, αλλά η κυβέρνησή του διστάζει ακόμα να κάνει ιδιωτικοποιήσεις και και επιδίδεται ακόμα σε αντικαπιταλιστική ρητορική.
Οαράλληλα, η ίδια η Ελλάδα αποτρέπει τους επενδυτές εμφανιζόμενη ως θύμα ενός δυσθεώρητου χρέους και των επιθετικών δανειστών και όχι ως μια χώρα ευκαιριών για επενδύσεις.
Ελλειμα τέλος υπάρχει και στον πολιτικό τομέα. Κατά την χθεσινή ψήφιση του προϋπολογισμού τα τρία κόμματα της κεντροαριστεράς, της κεντροδεξιάς και του κέντρου που υποστήριξαν το καλοκαίρι το πακέτο διάσωσης αρνήθηκαν να δώσουν και πάλι τη στήριξή τους στην ψήφιση των μέτρων και κυρίως στο ευαίσθητο θέμα του ασφαλιστικού.
Υπάρχουν δε αναλυτές οι οποίοι βλέπουν έλλειμμα εμπιστοσύνης και εντός του ΣΥΡΙΖΑ, καθ΄λως κάποιοι δεν μπορούν να «χωνέψουν» ότι περνούν μέτρα τα οποία καταδίκαζαν ως αντιπολίτευση.
«(Ο Τσίπρας) διακυβεύει την πλειοψηφία του όταν θα φέρει τις συντάξεις και τη φορολογική μεταρρύθμιση στη Βουλή», αναφέρει ο αναλυτής Νίκος Μαλκούτσης της εταιρείας Macropolis, αν και σημειώνει ότι θα μπορούσε να πάρει με το μέρος του τους εννέα βουλευτές της Ενωσης Κεντρώων.
Υπάρχει επίσης μικρή εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, κυρίως από πλευράς κάποιων ακαδημαϊκών με μικρή κοινοβουλευτική εμπειρία
Κρατικός υπάλληλος, υπό το καθεστώς ανωνυμίας, αναφέρει στο πρακτορείο ότι πολλοί υπουργοί συμπεριφέρονται σαν «ερασιτέχνες»