Η επιλογή του Προκόπη Παυλόπουλου για την Προεδρία της Δημοκρατίας αντί του Δημήτρη Αβραμόπουλου που εθεωρείτο ο επικρατέστερος το τελευταίο διάστημα μπορεί να εξέπληξε, αλλά έχει και διάσταση που αγγίζει τις σχέσεις με τους εταίρους.
Η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να μην παίξει το χαρτί του Αβραμόπουλου και να μην ανατρέψει έτσι τις ισορροπίες της Κομισιόν δείχνει ότι η ελληνική πλευρά σέβεται το ευρωπαϊκό παιχνίδι, λαμβάνει ώριμες αποφάσεις και ενισχύει την άτυπη συμμαχία που δείχνει να διαμορφώνεται με τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, καθώς ο τελευταίος αναλαμβάνει μεσολαβητικές πρωτοβουλίες το τελευταίο διάστημα.
Προφανώς δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι αμέσως μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας Παυλόπουλου, ήρθαν στο φως και διεργασίες για διέξοδο, στην κατεύθυνση σύγκλισης του Eurogroup και παράτασης της δανειακής σύμβασης, με μεσολάβηση του επιτρόπου Πιερ Μοσκοβισί. (Δείτε περισσότερα εδώ)
Ήταν γνωστό ότι ο πρόεδρος Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δεν επιθυμούσε να αλλάξει η σύνθεση της Κομισιόν, κάτι που δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν είχε προταθεί ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ο κ. Γιούνκερ δεν ήθελε να αλλάξει η ισορροπία μεταξύ συντηρητικών και σοσιαλιστών επιτρόπων, ούτε να ανακατανείμει τις σημαντικές αρμοδιότητες που έχει ο Δ. Αβραμόπουλος (Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων).
Από την άλλη, η επιλογή Αβραμόπουλου θα ήταν ο μόνος τρόπος για την κυβέρνηση να τοποθετήσει έναν «δικό της» άνθρωπο μέσα στην Κομισιόν. Ασφαλώς οι επίτροποι δεν είναι εκπρόσωποι του κράτους μέλους από το οποίο προέρχονται, αλλά δεν παύουν να είναι ένα «αυτί» της εθνικής κυβέρνησης μέσα στην καρδιά της Ε.Ε.
Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε να μην διαταράξει τις διαμορφωθείσες ισορροπίες ενισχύοντας, έτσι, το ευρωπαϊκό προφίλ της κυβέρνησής του.