Aνθεκτική παρά την επίδραση της οικονομικής κρίσης και της ύφεσης παρέμεινε η ελληνική ασφαλιστική αγορά, έστω κι αν οι ασφαλιστικές εταιρείες έχουν υποστεί μείωση της παραγωγής ασφαλίστρων της τάξεως του 19% από το 2009 έως σήμερα.
Προκειμένου ωστόσο να προσεγγίσει η ελληνική αγορά τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές, θα πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένη στρατηγική ανάπτυξης των ασφαλιστικών εργασιών με στόχο να αυξηθεί το ποσοστό των ασφαλίστρων ως ποσοστό του ΑΕΠ από 2,3% στο 8%, όπως επεσήμανε ο πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ) κ. Αλέξανδρος Σαρρηγεωργίου κατά τη διάρκεια του 15ου συνεδρίου της Υδρας όπου έδωσαν το παρόν περισσότεροι από 300 ασφαλιστές και αντασφαλιστές από την Ελλάδα και 22 χώρες.
«Καθώς το κοινωνικό κράτος έχει καταρρεύσει –σε αυτή την κοινωνία στην οποία η αγορά μας ήταν για χρόνια στη σκιά της κρατικής «ημι-δωρεάν» παροχής υπηρεσιών σύνταξης και υγείας για όλους (χωρίς το κράτος να διαθέτει τα απαραίτητα αποθέματα ή τα κεφάλαια), η ελληνική ασφαλιστική αγορά βρίσκεται μπροστά σε μια τεράστια ευκαιρία να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να καλύψει το κενό –αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο το 2,3% που αντιπροσωπεύουν τα ασφάλιστρα ως ποσοστό του ΑΕΠ, θα φτάσει τον μέσο ευρωπαϊκό όρο του 8%.
Οι αποζημιώσεις που πληρώνει η αγορά (σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του 2012) συνεχίζουν να κυμαίνονται στα 3 δισ. ευρώ με την παραγωγή των ασφαλίστρων στα 4,3 δισ. ευρώ, γεγονός, το οποίο κατά την ΕΑΕΕ επιβεβαιώνει την ανθεκτικότητα των ασφαλιστικών εταιρειών. «Όπως και για την υπόλοιπη Ευρώπη, ένα ιδιαίτερα πιεστικό θέμα για την Ελλάδα είναι το χαμηλό περιβάλλον επιτοκίων στις επενδύσεις, το οποίο ασκεί τρομακτική πίεση ειδικά στα εγγυημένα παραδοσιακά προϊόντα ζωής –κι αυτό τη στιγμή που οι προθεσμιακές τραπεζικές καταθέσεις παραμένουν ιδιαίτερα υψηλές», ανέφερε ο κ. Σαρρηγεωργίου.
Κατά την ενότητα για τη διασφάλιση του μέλλοντος των συντάξεων και τον αυξανόμενο ρόλο των συμπληρωματικών συνταξιοδοτικών σχημάτων, παρουσιάσθηκαν αρκετές και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, περιπτώσεις χωρών που έχουν προβεί ήδη σε αναμόρφωση του ασφαλιστικού τους συστήματος με βάση το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Τα κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά σχήματα, όπου έχουν εφαρμοσθεί, κατορθώνουν να καλύπτουν σημαντικό τμήμα του συνόλου των συνταξιοδοτικών παροχών του πληθυσμού, περιορίζοντας την πίεση στη κοινωνική ασφάλιση, ενώ παράλληλα δημιουργούν υψηλότατα κεφάλαια υπό διαχείριση με πολλαπλό όφελος για την οικονομία. Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις είναι ιδιαίτερα επιτυχημένες στη διαχείριση τέτοιων σχημάτων, κατέχοντας στις περισσότερες περιπτώσεις το μεγαλύτερο μερίδιο στην σχετική αγορά.
Η πράξη δείχνει ότι δεν υπάρχει ένα ιδανικό μοντέλο μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού συστήματος που θα μπορούσε να υιοθετηθεί με επιτυχία από όλες τις χώρες. Ο συνδυασμός επιτυχημένων επιλογών από διαφορετικά μοντέλα, που λαμβάνει υπόψη τις τοπικές ιδιαιτερότητες και χαρακτηριστικά σε ότι αφορά την οικονομία, την πολιτική, την κοινωνική δομή καθώς και τα υφιστάμενα συστήματα ασφάλισης, φαίνεται να αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη λύση.