Της Στεφανίας Σούκη
Ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται. Ο κ. Αριστείδης Μπελλές, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Νηρεύς Ιχθυοκαλλιέργειες, κατάγεται από τη Χίο, ένα νησί με μεγάλη παράδοση σε εφοπλιστές και καπετάνιους. Έστω κι αν ο ίδιος ακολούθησε πριν από μία 25ετία εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, τώρα μένει να αποδειχθεί αν θα καταφέρει να αξιοποιήσει το … γονίδιο του τόπου του και να ξεπεράσει το μεγάλο σκόπελο που, στην περίπτωσή του, λέγεται ‘’τράπεζες’’.
Ο κ. Μπελλές βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε προχωρηµένες διαπραγµατεύσεις µε τις δανείστριες τράπεζες για την αναδιάρθρωση των δανειακών υποχρεώσεων του ομίλου, εκτιμώντας ότι βρίσκεται προς τη σωστή κατεύθυνση κι ότι η θετική έκβαση των επαφών του είναι σχεδόν βέβαια. Οι εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για την αναδιάρθρωση των δανείων του ομίλου αφορούν και στα δάνεια για τα οποία οι δόσεις δεν αποπληρώθηκαν μέσα στο καλοκαίρι, εξ’ ού και η βεβαιότητά του ότι δεν υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα για την εταιρεία, που ανήκει σε έναν από τους πιο ισχυρούς -εξαγωγικά πάντα- κλάδους της χώρας.
Ο κ. Μπελλές, ωστόσο, όπως και οι άλλοι επιχειρηματίες του κλάδου (ο οποίος παρεμπιπτόντως, παρά τα σημερινά προβλήματα εξακολουθεί και χαρακτηρίζεται σε μελέτες ως ‘’αναδυόμενος αστέρας’’ για την Ελλάδα) δεν κατάφερε να κάνει την υπέρβαση, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε συνεχή, πρωταγωνιστικό ρόλο στον τομέα των ιχθυοκαλλιεργειών από το ξεκίνημά τους ακόμη, έχοντας μάλιστα διατελέσει για πολλά χρόνια και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Θαλασσοκαλλιεργειών.
Συνολικά, ο κλάδος των ιχθυοκαλλιεργειών έχει αποδείξει σε αυτά τα 30 χρόνια παρουσίας του ότι δεν έχει φροντίσει για την επόμενη ημέρα, ούτε καν για τη σημερινή, με αποτέλεσμα οι περισσότερες από τις εταιρείες να βουλιάζουν στα χρέη, χωρίς να έχουν εξασφαλίσει διάδοχη κατάσταση, ενώ πραγματικότητα αποτελεί και η έλλειψη στελεχών στην αγορά. Οι γνωρίζοντες αναφέρουν ότι το σύνολο του εγχώριου επιχειρείν αναλώθηκε σε μικροπολιτικές, γκρίνιες και μία εσωστρέφεια, κόντρα στη φιλοσοφία του κλάδου που είναι αμιγώς εξαγωγικός. Κοινοτικά κονδύλια ή ακόμη και προσβάσεις που υπήρχαν στα πολιτικά γραφεία ουδέποτε αξιοποιήθηκαν επαρκώς, ενώ ουδέποτε υπήρξε και επαρκές lobbying στις Βρυξέλλες, παρά το γεγονός ότι ο ελληνικός κλάδος της ιχθυοκαλλιέργειας αποτελούσε για πάρα πολλά χρόνια αδιαφιλονίκητο ηγέτη διεθνώς ειδικά στην παραγωγή τσιπούρας και λαβρακίου με ανταγωνιστές όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Τουρκία κ.α. «Η Τουρκία, έστω και εκτός Ε.Ε., έχοντας όμως ως όπλο της την επιθετική πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης στο συγκεκριμένο τομέα, έχει αυξήσει πολύ τα μερίδιά της και κατάφερε να κερδίσει το στοίχημα στην Ευρώπη», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι γνωρίζοντες.
Ο κ. Μπελλές, έχοντας ηγηθεί του κλάδου πολλά χρόνια, δεν έχει αποφύγει τις επικρίσεις, ως προς τις ευθύνες του ίδιου για τη σημερινή κατάσταση στις ιχθυοκαλλιέργειες, που βρίσκεται αντιμέτωπος με τεράστια προβλήματα ρευστότητας με τους πιο μεγάλους ομίλους να χρωστάνε πάνω από μισό δισ. ευρώ. Παρόλ’ αυτά, οι επικριτές του θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι στην περίπτωση του Γεωργιανού μεγαλοεπενδυτή κ. Κ. Μπεντουκίτζε (ο οποίος εμφανίστηκε στην ελληνική αγορά το 2010, επενδύοντας μετοχικά σε όλους τους μεγάλους εγχώριους ομίλους των ιχθυοκαλλιεργειών μέσω του fund Linnaeus Capital Partners με απώτερο στόχο να αποκτήσει ο ίδιος ηγετικό ρόλο) οι αμφιβολίες του κ. Μπελλέ είχαν βάση. Επιπλέον, εν αντιθέσει με άλλους επιχειρηματίες του κλάδου, οι οποίοι είχαν φθάσει- στη θεωρία- ακόμη και στο… Nasdaq, φρόντισε στην επιχειρηματική του πορεία, τα λεγόμενά του να πλησιάζουν πιο πολύ στην πραγματικότητα.
Τώρα, ο κ. Μπελλές, ο οποίος διατηρεί σχέσεις αγάπης και μίσους με τους ανταγωνιστές και δη με τους αδελφούς Στεφανή, του ομίλου Σελόντα (με τους οποίους κατά καιρούς έχει βρεθεί πολύ κοντά αλλά και πολύ μακρυά), πέραν των επαφών του με τις τράπεζες, όπως λέγεται στην αγορά, προσπαθεί να βρει στήριγμα σε ξένους επενδυτές. Οι κατά καιρούς συναντήσεις με επενδυτές από τις ΗΠΑ, τα ΗΑΕ, το Κατάρ ή αλλού είναι επαναλαμβανόμενες και πιο έντονες την τελευταία τριετία, μέχρι στιγμής ωστόσο οι προσπάθειές του δεν έχουν ευοδωθεί. Μεγάλο αγκάθι για τον όμιλο όπως και συνολικά για τις υπόλοιπες μεγάλες εταιρείες ιχθυοκαλλιεργειών παραμένει η αδυναμία του τραπεζικού συστήματος να στηρίξει τον κλάδο και τις επιχειρήσεις του.
Αναφορικά με τις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες, η διοίκηση του κ. Μπελλέ κρίνει ότι ακόμη και στην ‘’απίθανη’’ περίπτωση, κατά την οποία οι δανείστριες τράπεζες απαιτήσουν την αποπληρωµή των δόσεων των δανείων, ο όµιλος έχει επαρκή κεφάλαιο κίνησης άµεσα ρευστοποιήσιμο έτσι ώστε να καλυφθεί μια τέτοια δόση εντός των περιόδων όπως αναφέρονται στις αντίστοιχες συµβάσεις χωρίς παράλληλα να επηρεάζεται η λειτουργική δραστηριότητα της εταιρείας. Το σύνολο του τραπεζικού δανεισμού του ομίλου, στο τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2013 ήταν στα 222,9 εκατ. ευρώ. Παρά τις δυσκολίες, ο κ. Μπελλές θεωρεί ότι οι δραστηριότητές του ομίλου μέσα στην κρίση βαίνουν οµαλά, µε προβλεπόµενη, για το 2013, περαιτέρω αύξηση πωλήσεων και βελτίωση των τιµών στην αγορά, ενώ υποστηρίζει ότι έχει α) αχρησιµοποίητα όρια δανειακών γραµµών άνω των 30 εκατ. ευρώ, β) επαρκή κεφάλαια κίνησης για τις καθηµερινές ανάγκες της εταιρείας και γ) θετικές ταµειακές ροές από τη λειτουργική δραστηριότητά της. Επιπλέον, η Νηρεύς έχει αυτή την στιγμή ποσότητες κυκλοφορούντων βιολογικών περιουσιακών στοιχείων η ρευστοποίηση των οποίων είναι ευχερής.
Θετικό για τον όμιλο για το ‘’δύσκολο’’ 2013 είναι το γεγονός ότι επειδή εξάγει το 90% των ψαριών που παράγει, δεν αναμένεται να υποστεί σημαντική επιρροή στις πωλήσεις του από τη συνεχιζόμενη κρίση στην Ελλάδα.