Του Δημήτρη Μαρκόπουλου
Είναι μια εταιρεία από τις Σέρρες μα διόλου δεν θυμίζει το μοντέλο των αποκλεισμένων στην εσωστρέφεια εταιρειών της ελληνικής περιφέρειας. Επενδύει μέσα στο τρέχον έτος άνω των 5 εκατ. ευρώ σε ξένες αγορές, ενώ μελετά τρόπους διείσδυσης με το γιαούρτι και το γάλα της στη Βρετανία. Τα αποτελέσματα της μέσα στην κρίση είναι πάρα πολύ καλά όμως όλα τα παραπάνω δεν συνθέτουν πρωτοτυπία. Κι αυτό διότι η ΚΡΙ ΚΡΙ εδώ και καιρό μας έχει συνηθίσει σε νίκες. Μια τέτοια νίκη ήταν και η ανάδειξη της βιομηχανίας του Παναγιώτη Τσιναβου ως κορυφίας βορειοελλαδίτικης βιομηχανίας στα βραβεία «Ελληνική Αξία» του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος. Η ΚΡΙ ΚΡΙ τιμήθηκε με την κορυφαία διάκριση «Αριστεία Μεγάλη Επιχείρηση».
Τί είναι όμως αυτό που κάνει μέσα στην κρίση και τη γενικευμένη δυσκολία της αγοράς την ΚΡΙ ΚΡΙ τόσο διαφορετική; Πως η εταιρεία από τις Σέρρες κατόρθωσε να μην αποτελεί ένα ακόμα κομμάτι του «παζλ» που λέγεται μέσος όρος; Η σφιχτή εδώ και χρόνια οικονομική πολιτική της βορειοελλαδίτικης βιομηχανίας γάλακτος σε συνδυασμό με τις προηγούμενες λογικές κινήσεις ήταν που έφεραν αποτέλεσμα.
Τα θετικά αποτελέσματα του 2012
H βιομηχανία σε επίπεδο Ομίλου, το 2012 πέτυχε πωλήσεις 59 εκατ. ευρώ έναντι 47,8 εκατ ευρώ το 2011 σε μια αύξηση κατά 23,8%! Τα καθαρά κέρδη μετά από φόρους, που αντιστοιχούν στους ιδιοκτήτες της μητρικής, ανήλθαν σε 5.2 εκατ. ευρώ., έναντι 2,2 εκατ. ευρώ. της αντίστοιχης προηγούμενης χρήσης, αυξημένα κατά 136%! Αν αυτά δεν είναι ρεκόρ τότε στην Ελλάδα των μνημονίων τι είναι;
Οι πωλήσεις παγωτού του Ομίλου παρουσίασαν αύξηση κατά 7% ενώ μετά τις πρόσφατες εξελίξεις στον κλάδο παγωτού αποτελεί, πλέον, τη μοναδική ελληνική εταιρία παγωτού με πανελλαδική διανομή, γεγονός που της επιτρέπει να αξιοποιεί τη στροφή της κατανάλωσης σε ελληνικά προϊόντα. Παράλληλα, το χτίσιμο των βασικών της μαρκών παγωτού (MASTER και RODEO) μέσω της διαφημιστικής προβολής, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της συνεργασίας με τη MARS και την ΙΟΝ, συνέβαλλαν καθοριστικά στην ενίσχυση των πωλήσεων της στο παγωτό. Τέλος, θετική ήταν και η επίδραση του καιρού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες που εμφανίζεται και η υψηλότερη ζήτηση.
Οι πωλήσεις γαλακτοκομικών του Ομίλου παρουσίασαν αύξηση 38,2% και στην εξέλιξη αυτή, σημαντικό ρόλο έπαιξαν η διατήρηση της ανταγωνιστικής τιμολογιακής πολιτικής, η επέκταση των συνεργασιών για την παραγωγή γιαουρτιών ιδιωτικής ετικέτας και η έντονη αύξηση της ζήτησης ελληνικού γιαουρτιού, στις αγορές του εξωτερικού. Τέλος, οι πωλήσεις του Ομίλου στο εξωτερικό διαμορφώθηκαν στο 19,3%..
Το μικρό ζαχαροπλαστείο των Σερρών, που έγινε πολυεθνική
Μετά τους Καραμανλήδες, είναι το δεύτερο πιο διαφημισμένο «προϊόν» του τόπου της. Στις Σέρρες πίνουν νερό στο όνομα της και αποτελεί ένα σήμα κατατεθέν της περιοχής. Η πορεία της οικογένειας Τσινάβου στις business ξεκινά λίγο μετά τον εμφύλιο, το 1954. Είναι η περίοδος που ο Γιώργος Τσινάβος δημιούργησε ένα μικρό ζαχαροπλαστείο στην πόλη των Σερρών. Αγωνιστής ο Γιώργος Τσινάβος, με τίποτα δεν ήθελε να έχει την ίδια τύχη με όσους συμπολίτες του κατέφθαναν στον γνωστό «σταθμό του Μονάχου» για να εργαστούν ως μετανάστες στο μεγάλο κύμα της τότε εποχής. Και τελικά τα κατάφερε.
Στο μικρό ζαχαροπλαστείο λοιπόν ο επιχειρηματίας έμαθε για τα καλά την τέχνη του γάλακτος και φυσικά το παγωτό. Ένα είδος – πολυτελείας το οποίο όμως στα ακόλουθα χρόνια του ’60 κέρδισε φίλους. Ως όνομα για το προϊόν του, επέλεξε αυτό του γνωστού, ορεσίβιου ζώου, το οποίο μάλιστα είχε δοθεί ως δώρο στον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντουάιτ νΑιζενχάουερ κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Αθήνα.
Η αυξημένη ζήτηση λοιπόν για το παγωτό, δίνει στον Γιώργο Τσινάβο την πρώτη μεγάλη του ιδέα. Τον οδήγησε να συνεργαστεί με πλανόδιους πωλητές, που γύριζαν με ειδικά χειροκίνητα καροτσάκια την σερραϊκή πρωτεύουσα. Ήταν οι περίφημοι παγωτατζήδες, με το χωνί στο κεφάλι και τις λευκές στολές. Μια επίσης σημαντική πατέντα του κ. Τσινάβου υπήρξε το παγωτό κασάτο, το οποίο παραγόταν αποκλειστικά από πρόβειο γάλα. Έτσι στα μέσα του ‘60 ο επιχειρηματίας βγαίνει εκτός Σερρών και πλέον τα κέρδη …ρέουν. Ο ίδιος όμως στέκεται άτυχος και πεθαίνει μόλις το 1963 με αποτέλεσμα την τύχη της εταιρείας να την αναλάβει η σύζυγός του και ο αδελφός του Σπύρος.
Η ΚΡΙ ΚΡΙ παρά τα προβλήματα, σταδιακά εξαπλώνεται κι από ένα μικρό τοπικό σερρραϊκό ζαχαροπλαστείο εξελίσσεται σε βιομηχανία. Το 1971 αποκτά την πρώτη ιδιόκτητη γραμμή παραγωγής της ενώ το 1987 κατασκευάζεται το εργοστάσιο της με παραγωγικές μονάδες παγωτού και γιαούρτης. Παράλληλα δημιουργείται στη Ξάνθη η πρώτη αποκλειστική αντιπροσωπεία παγωτού ενώ τότε ο Παναγιώτης Τσινάβος μπαίνει στην αγορά.
Μετά από σπουδές χημείας λοιπόν στην Ιταλία, ο Παναγιώτης Τσινάβος επιστρέφει στην Ελλάδα το 1983 κι εντάσσεται στη εταιρεία. Είναι η συγκυρία κατά την οποία η ΚΡΙ ΚΡΙ αποφασίζει την τοποθέτησή της εκτός του παγωτού και στο γιαούρτι, αποφεύγοντας το γάλα, άρα και το πεδίο του οξύτατου ανταγωνισμού που θα οδηγήσει μεγάλες επιχειρήσεις σε βραχυκύκλωμα. Στα 1991 ξεκινά μάλιστα κι επενδύσεις στα Σκόπια, στην οποία σήμερα η ΚΡΙ ΚΡΙ διαθέτει πάνω από 1.500 δικά της ψυγεία. Αυτή τη στιγμή η ΚΡΙ ΚΡΙ είναι μια μοντέρνα εταιρεία. Έχει παρουσία στο εξωτερικό αλλά πλέον και σε όλη την επικράτεια.