Η είδηση έγινε γνωστή μέσω twitter. Ο άνθρωπος με το όνομα – σιδηρόδρομος, δηλαδή ο José María Ruiz-Mateos y Jiménez de Tejada έχασε τη ζωή του τη Δευτέρα 7/9/15 και τα social media της Ισπανίας έχουν πάρει φωτιά, γιατί στην Ελλάδα μπορεί να μην είναι γνωστός, στην Ιβηρική χερσόνησο όμως, αποτελεί «μύθο».
Γεννημένος στις 11 Απριλίου του 1931 έγινε επιχειρηματίας, πολιτικός, κατά συρροήν απατεώνας και καταδικασθείς πολλάκις.
Η ζωή του περιπετειώδης, ενδιαφέρουσα και κάθε άλλο παρά νομοταγής. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία εξάγοντας κρασί στην Αγγλία. Ίδρυσε τον κολοσσό Rumasa, μια ανώνυμη εταιρεία που απασχολούσε 65.000 υπαλλήλους και δραστηριοποιούνταν σε μια ευρύτατη γκάμα (700 διαφορετικές επιχειρήσεις), από ξενοδοχεία μέχρι τράπεζες.
Αργότερα, το 1983 η ισπανική κυβέρνηση (το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Felipe González)) την απαλλοτρίωσε και στη συνέχεια προχώρησε στην εκ νέου ιδιωτικοποίησή της. Ήταν τότε που ο Ruiz Mateos το έσκασε από τη χώρα, αργότερα ωστόσο έπεσε στα χέρια των αρχών και φυλακίστηκε.
Με τη Rumasa, πάντως, είχε καταφέρει να έχει σημαντική κοινωνική επιρροή, αφού αρκεί να μάθει κανείς ότι το 1982 οι δραστηριότητες του ομίλου αντιπροσώπευαν το 2% του ετήσιου ισπανικού ΑΕΠ! Ο λόγος απαλλοτρίωσης της Rumasa ήταν, σύμφωνα με την κυβέρνηση, ότι δεν είχε καταβάλει αρκετά εκατομμύρια σε φόρους προς το κράτος. Επίσης, είχε ισχυριστεί ότι ο όμιλος βρισκόταν σε καθεστώς εικονικής χρεοκοπίας κι ότι δεν είχε ακόμα «βουλιάξει» αποκλειστικά και μόνο χάρη στα «ευφάνταστα» λογιστικά τερτίπια των λογιστών της εταιρείας. Φυσικά, ο Ruiz Mateos αρνήθηκε αυτές τις κατηγορίες, μήνυσε την κυβέρνηση ζητώντας αποζημίωση, ωστόσο δεν κέρδισε ποτέ το δικαστήριο.
Αντ΄αυτού μπήκε στη φυλακή με τις κατηγορίες του λαθρεμπορίου, της απάτης και της φοροδιαφυγής. Μετά από αρκετά χρόνια εγκλεισμού επέστρεψε στη δημόσια ζωή και το 1991 έγινε ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας Rayo Vallecano. Στη συνέχεια ίδρυσε δικό του πολιτικό κόμμα και το 1989 εξελέγη στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Συνέχισε όμως και το επιχειρηματικό του έργο. Άνοιξε μια νέα εταιρεία τη New Rumasa που απασχολούσε 16.000 υπαλλήλους.
Ο Ruiz-Mateos ήταν και επιφανές μέλος της διαβόητης παραθρησκευτικής οργάνωσης Opus Dei, αν και εξοβελίστηκε από αυτήν το 1986.
Σε προσωπικό επίπεδο φρόντισε να αφήσει μεγάλη οικογένεια πίσω του. Για την ακρίβεια είχε 13 γιους και κόρες.
Στις 17 Φεβρουαρίου του 2011 οι δέκα μεγαλύτερες εταιρείες του ομίλου Nueva Rumasa κήρυξαν στάση πληρωμής και χρεοκοπία όταν η υπηρεσία κοινωνικών ασφαλίσεων της Ισπναίας, η RBS και άλλοι πιστωτές ζήτησαν επίσχεση στα περιουσιακά στοιχεία των τεσσάρων αυτών για 28 χρόνια μέχρι την ημέρα που η μητρική εταιρεία απαλλοτριωθεί από την ισπανική κυβέρνηση.
Πέραν των επιχειρήσεών του, υπάρχει το περίφημο ίδρυμα Ruiz Mateos. Δημιουργήθηκε το 1978 για πολιτιστικούς σκοπούς, κυρίως σε ό,τι αφορά τις πλαστικές τέχνες, τη μουσική και τη λογοτεχνία. Το ίδρυμα προσφέρει ένα ετήσιο βραβείο που ονομάζεται «Villa de Rota» και απονέμεται σε αυτούς τους πολιτισμικούs τομείς. Το Ίδρυμα λειτουργεί και ως μουσείο και φιλοξενεί έργα καλλιτεχνών, όπως οι Manuel Benitez Reyes, Wenceslao Robles και Francisco Luque. Έδρα έχει την παλιά κατοικία της οικογένειας που χρονολογείται από το 1865.
Από τον εκλιπόντα πάντως δεν έλειπε το χιούμορ που άγγιζε τα όρια του θράσους, αφού μια φορά εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου με στολή κατάδικου, αρνούμενος να απαντήσει σε οπιαδήποτε ερώτηση του απευθυνόταν, ενώ μια άλλη φορά, δεν δίστασε να ντυθεί… Σούπερ μαν, λέγοντας ότι κατάφερε να ξεφύγει από τις διωκτικές αρχές, πετώντας προς τον πλανήτη του… τον Κρύπτον.
Η πορεία του στην Ισπανία θυμίζει κάτι από Μπερλουσκόνι που είχε δική του εφημερίδα, κανάλι, τράπεζες, ποδοσφαιρική ομάδα, πλειάδα επιχειρήσεων, μπήκε στη φυλακή, ενεπλάκη ενεργά στην την πολιτική. Μεγάλη διαφορά ωστόσο, τα… bunga bunga πάρτι. Εδώ ο Ιταλός νικά κατά κράτος τον Ισπανό «ανταγωνιστή» του…