Της Στεφανίας Σούκη
Είναι ο μόνος ίσως κλάδος για τον οποίο υπάρχει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον από ξένους και εγχώριους επενδυτές, δεδομένων των θετικών επιδόσεων αλλά και των θετικών προοπτικών για την επόμενη χρονιά και πολλοί επίσης ιδιοκτήτες έχουν υψηλό δανεισμό με αποτέλεσμα ένα πολύ υψηλό ποσοστό, έως και 40% των δανείων, να καθυστερούν στην εξυπηρέτησή τους. Παρόλ’ αυτά, συμφωνίες στον ξενοδοχειακό κλάδο δεν πραγματοποιούνται και σε αυτό δε φαίνεται να φταίει μόνο το ρίσκο της χώρας.
«Βλέπουμε να εκτυλίσσεται τον τελευταίο καιρό ένα παιχνίδι μεταξύ των ιδιοκτητών- ξενοδόχων και υποψηφίων αγοραστών που μοιάζει με αυτό της… γάτας με το ποντίκι», επισημαίνει στο newmoney.gr ο διευθύνων σύμβουλος μίας από τις μεγαλύτερες εγχώριες εταιρείες παροχής υπηρεσιών συμβούλων ακινήτων.
«Ζήτηση -και μάλιστα ικανοποιητική- από το εσωτερικό και το εξωτερικό είναι δεδομένο ότι υφίσταται για ξενοδοχεία, σε αντίθεση με άλλες κατηγορίες ακινήτων. Ωστόσο , αυτό που επίσης υπάρχει είναι και μία απόκλιση, στο ‘παζάρι’ μεταξύ αγοραστών και πωλητών, μεταξύ 30 έως 40 χιλ. ευρώ το δωμάτιο για τις μονάδες καλών προδιαγραφών, η οποία απλά… δεν καλύπτεται και για το λόγο αυτό δεν πραγματοποιούνται συμφωνίες».
Ετσι, ενώ υπάρχουν ενδιαφερόμενα funds και ιδιώτες επενδυτές που μπορεί να προσφέρουν για παράδειγμα μία τιμή έως 80- 90 χιλ. ευρώ το δωμάτιο οι ιδιοκτήτες- πωλητές ανεβάζουν τον πήχη στα 120 χιλ. ευρώ ανά δωμάτιο με αποτέλεσμα η απόσταση που χωρίζει τις δύο πλευρές να μην καλύπτεται. «Στα βασικά επιχειρήματα από την πλευρά των ιδιοκτητών είναι η άνοδος του ελληνικού τουρισμού την τελευταία διετία, οι υψηλές πληρότητες και οι θετικές προοπτικές για το επόμενο έτος, για το οποίο οι προκρατήσεις κινούνται θετικά αφού η Ελλάδα φαίνεται ότι ευνοείται το 2016 και λόγω των γενικότερων γεωπολιτικών συνθηκών. Η άλλη πλευρά ωστόσο, αυτή των υποψηφίων αγοραστών αντιτείνει το βασικό επιχείρημα της μικρής σεζόν στη χώρα μας (σ.σ. η επιμήκυνση της οποίας παραμένει βασικό ζητούμενο συνολικά για τον ελληνικό τουρισμό), χαμηλώνοντας έτσι σημαντικά τις προσδοκίες για επενδυτικές αποδόσεις στον κλάδο των ξενοδοχείων, αφού τα νούμερα, με μικρή σεζόν, δε βγαίνουν. Αποτέλεσμα; Να οδηγούμαστε σε έναν κύκλο συζητήσεων, που δεν οδηγεί πουθενά και να αναμένουμε αυτή την στιγμή τις αποφάσεις και τις πρωτοβουλίες των τραπεζών, οι οποίες κρατούν στα χέρια τους τα δάνεια των Ελλήνων ξενοδόχων».
Επιπλέον, υπάρχει και η άλλη κατηγορία των ενδιαφερόμενων, κυρίως επενδυτικών funds του εξωτερικού, η οποία κυνηγά συμφωνίες distressed ζητώντας τιμές στις 30- 40 χιλ. ευρώ το δωμάτιο «οι οποίες ωστόσο ακριβώς λόγω του πολύ χαμηλού τιμήματος επίσης είναι δεν εύκολο να καταλήξουν σε οριστικό deal. Συμφωνίες για ακίνητα distressed στην Ελλάδα μέχρι στιγμής ουσιαστικά δεν έχουν πραγματοποιηθεί, πολλώ δε μάλλον όταν πρόκειται για τον κλάδο του τουρισμού», αναφέρεται χαρακτηριστικά.