Σωτηρία για την Ιταλία δεν υπάρχει. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει δημοσίευμα του Reuters, σχολιάζοντας ότι η βαθιά και παρατεταμένη ύφεση στην οποία έχει βυθιστεί η γειτονική χώρα πιθανότατα θα συνεχιστεί. Κι αυτό γιατί, σύμφωνα με το πρακτορείο, η όποια επόμενη κυβέρνηση δεν θα είναι αρκετά ισχυρή ώστε να επιβάλλει τις αυστηρές μεταρρυθμίσεις που είναι απαραίτητες για μια οικονομία που θα είναι και πάλι ανταγωνιστική.
Τραπεζίτες, διπλωμάτες, φορείς της βιομηχανίας σε Ρώμη και Μιλάνο, λέει το άρθρο, είναι απελπισμένοι λόγω της μετατόπισης των Ιταλών ψηφοφόρων προς ανερχόμενους αστέρες σε βάρος φυσικά των συστημικών κομμάτων. Κάτι που κάνει πολύ πιθανό κανένας πολιτικός σχηματισμός να μην έχει την απαραίτητη ισχύ να σταματήσει τη βαθιά ριζωμένη ιταλική κρίση.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι η κάλπη θα δώσει πλειοψηφία – και στα δύο σώματα του κοινοβουλίου – σε έναν κεντροαριστερό συνασπισμό που θα συνεργαστεί με τον τεχνοκράτη Monti, ένα ενδεχόμενο που για τους πολιτικούς αναλυτές έχει πιθανότητες 50-60%. Σημειώνεται πάντως ότι εάν δεν υπάρξει ένα τέτοιο αποτέλεσμα, μπορεί να επιστρέψει η αστάθεια για το ευρώ.
Το Reuters συνεχίζειι δίνοντας το γενικό προφίλ των αντιπάλων, χαρακτηρίζοντας τον Μπερλουσκόνι “ατιμασμένο” μεγιστάνα των Media, “διοπτροφόρο ακαδημαϊκό” τον Μόντι, “αντισυμβατικό κωμικό” τον Γκρίλο που περιοδεύει με ένα εκδρομικό βαν, “πρώην κομμουνιστή ποιητή και νυν κυβερνήτη της Πούγκλια” τον Νίκι Βεντόλα.
Όσο για τον Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι, τον “σημαιοφόρο της κεντροαριστεράς” το δημοσίευμα αναφέρει ότι πρόκειται για έναν άξιο, αλλά χωρίς ιδιαίτερη λάμψη πρώην υπουργό το κόμμα του οποίου είχε εμπλακεί σε τραπεζικό σκάνδαλο στην πόλη Σιέννα της μεσαιωνικής Τοσκάνης. Οι αντίπαλοί του έχουν επικεντρώσει στο γεγονός ότι η προβληματική τράπεζα Monte dei Paschi, διευθυνόταν από ένα ίδρυμα στο οποίο είχαν διοριστεί ως επί το πλείστον στελέχη της κεντροαριστεράς και κατηγορούν το κόμμα του Μπερσάνι ότι πρωτοστατεί σε μια καταστροφή που θα κοστίσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στους Ιταλούς φορολογούμενους.
Επίσης, το δημοσίευμα αναφέρεται και στην απροσδόκητη παραίτηση του Πάπα που “έδιωξε τις εθνικές εκλογές για λίγο από τα πρωτοσέλιδα και στέρησε έντυπο χώρο και τηλεοπτικό χρόνο στον Μπερλουσκόνι”. Κερδισμένος πάντως από τον αστάθμητο παράγοντα της αλλαγής στην ειδησεογραφία εμφανίζεται ο Γκρίλλο, ο οποίος ούτως ή άλλως περιφρονούσε πάντα τα mainsteram ΜΜΕ και προτιμούσε το Ιντερνετ για την προώθηση των θέσεών του, το οποίο φυσικά δεν επηρεάστηκε από τα νέα του Βατικανού.
Πάνω απ’ όλα, αυτοί που καίγονται να βγει μια κυβέρνηση που θα ανατρέψει τους λόγους κατάρρευσης της οικονομίας είναι οι επενδυτές, οι οποίοι παραπονούνται κυρίως για τις αγκυλώσεις της γραφειοκρατίας, την εργατική νομοθεσία που προστατεύει υπέρ το δέον τους εργαζόμενους και το δυσλειτουργικό νομικό σύστημα που εμποδίζει την εκτέλεση των συμβάσεων και τη συλλογή χρεών.