Περίπου 330 εκατομμύρια αστικά νοικοκυριά παγκοσμίως ζουν υπό άθλιες συνθήκες στέγασης ή αναγκάζονται να περικόψουν άλλες βασικές τους ανάγκες, όπως το φαγητό ή την ιατρική περίθαλψη, για να τα βγάλουν πέρα και να κρατήσουν το σπίτι τους, όπως τονίζει έρευνα της McKinsey.
Την ίδια στιγμή, υπολογίζεται ότι παγκοσμίως δαπανούν 650 δισ. δολάρια (1% του παγκόσμιου ΑΕΠ) περισσότερα απ’ όσα αντέχουν να πληρώσουν για τη στέγαση, γεγονός που υπογραμμίζει το μεγάλο κενό που υπάρχει μεταξύ εκείνων που έχουν τα χρήματα για να ζήσουν στο… σπίτι των ονείρων τους κι αυτών που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στέγασης.
Μάλιστα, σύμφωνα με την έρευνα, σε επτά πόλεις που είναι χαρακτηριστικές για τα χαμηλά τους εισοδήματα, όπως το Λάγος της Νιγηρίας και το Μουμπάι της Ινδίας, το χάσμα ανάμεσα στα χρήματα που μπορούν να δαπανήσουν τα δύο παραπάνω άκρα αναολογεί στο 10% του ΑΕΠ της εκάστοτε πόλης.
Ακόμα πιο ζοφερές είναι οι προβλέψεις της McKinsey για το μέλλον, καθώς όπως εκτιμά, βάσει της τρέχουσας τάσης στην αστική μετανάστευση και την ανάπτυξη του πλούτου, το χάσμα αυτό πρόκειται να αυξηθεί στα 440 εκατομμύρια μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Για να διοθρωθεί το χάσμα αυτό, σύμφωνα με την ανάλυση, χρειάζονται επενδύσεις 9-11 τρισ. δολαρίων, οι οποίες θα στοχεύουν στην αντικατάσταση των ακατάλληλων κατοικιών και την κατασκευή νέων μονάδων και πόλεων.