Φυγόδικη από το 2005 στην Αγγλία η Αντωνία Ηλία προσπαθεί να αποφύγει την έκδοσή της τόσο διαμέσου του εφετείου του Λονδίνου όπου θα συζητηθεί άμεσα η υπόθεσή της όσο και μέσω του βρετανικού υπουργείου Εσωτερικών προς το οποίο έχει υποβάλει αίτημα ασύλου επικαλούμενη «σοβαρή απειλή για τη ζωή της στην Ελλάδα» και τις, κατά τους ισχυρισμούς της, «απάνθρωπες συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές».
Η πρώην ανακρίτρια σε συνέντευξη της στο «Εθνος» δηλώνει «εξαντλημένη ψυχικά και σωματικά». «Η υγεία μου έχει κλονιστεί. Επειδή δεν έχω χρήματα να πάω ιδιωτικά σε δικηγόρους, αναγκάζομαι και δουλεύω μέρα και νύχτα για να βοηθήσω τους δικηγόρους που μου έχει παράσχει δωρεάν το βρετανικό κράτος», λέει.
Η πρώην ανακρίτρια δηλώνει στο «Εθνος» «αντισυστημική από την αρχή της καριέρας μου ως πρωτοδίκη στη Θήβα»: «Οι αποφάσεις μου ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με τις αριστερές πολιτικές μου αντιλήψεις. Εισήγαγα καινά δαιμόνια στον χώρο της ελληνικής Δικαιοσύνης, ο οποίος ανέκαθεν δεξιοκρατείται. Τα κάποια λίγα προοδευτικά στοιχεία μέσα στο δικαστικό σώμα προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ. Δεν με ήθελε το σύστημα», ισχυρίζεται.
Όπως λέει η ίδια η οικονομική της κατάσταση είναι πολύ κακή. “Οι αγγλικές Αρχές μου έδωσαν το παράσημο του άπορου πολίτη.. Ηλθα στην Αγγλία με λίγα ευρώ και για να ζω δούλευα σε κολέγιο διδάσκοντας γαλλικά και παράλληλα ήμουν εσωτερική μπέιμπι σίτερ για να έχω δωρεάν φαγητό και στέγη. Λίγο πριν με συλλάβουν, είχα εξασφαλίσει την πρόσληψη μου στην Αμέρικαν Εξπρές. Σήμερα ζω με τα κρατικά επιδόματα. Μου δίνουν 140 λίρες το δεκαπενθήμερο ως επίδομα ανεργίας, μου πληρώνουν το ενοίκιο ενός πολύ μικρού δωματίου στο βόρειο Λονδίνο και φυσικά έχω δωρεάν νομική εκπροσώπηση και είμαι στο εθνικό σύστημα υγείας».