Αναθεωρεί επί τα χείρω τις προβλέψεις του για τις οικονομικές προοπτικές στη Μέση Ανατολή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε νέα οικονομική έκθεσή του για την περιοχή, που δόθηκε στη δημοσιότητα στο Ντουμπάι, επισημαίνοντας την ύπαρξη προκλήσεων τόσο για το πετρέλαιο όσο και για τις εξαγωγές.
Συγκεκριμένα, το ΔΝΤ υποβαθμίζει τις προβλέψεις του για ετήσια ανάπτυξη στη Μέση Ανατολή σε 2,1% από 3,1% , που είχε ανακοινώσει πριν από έξι μήνες. Για το 2014, προβλέπει ανάπτυξη 3,8%.
Υπό τη σκιά της “ αυξημένης πολιτικής αβεβαιότητας”, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το ΔΝΤ, οι εισαγωγείς αργού πετρελαίου, όπως η Αίγυπτος, ο Λίβανος και η Ιορδανία πρέπει να ακολουθήσουν μία στρατηγική, που αποτελείται από τρία μέρη: δημιουργία θέσεων εργασίας, δημοσιονομική εξυγίανση και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
“Η απουσία επιτυχίας στις χώρες της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής (ΜΕΝΑ), καθώς και στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν, τα κράτη, που εισάγουν πετρέλαιο, κινδυνεύουν να εμπλακούν σε ένα φαύλο κύκλο οικονομικής στασιμότητας και επίμονης κοινωνικοοικονομικής διαμάχης”, επισημαίνει το ΔΝΤ.
Το Ταμείο έχει προχωρήσει σε οικονομικούς διακανονισμούς με την Ιορδανία, το Μαρόκο, το Πακιστάν και την Τυνησία. Ωστόσο, δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος στις διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο, αν και έχουν προηγηθεί δύο συμφωνίες με το Κάιρο στο παρελθόν.
“Αυτό που συμβαίνει στην Αίγυπτο έχει τεράστια σημασία για ολόκληρη την περιοχή”, δήλωσε ο διευθυντής του ΔΝΤ για τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία, Masood Ahmed. “Θα είμαστε έτοιμοι να τους στηρίξουμε όταν αισθανθούν ότι ήρθε η ώρα για να καθορίσουμε τους όρους χρηματοδότησης”.
Οι πλούσιες σε πετρέλαιο περιοχές του Κόλπου έχουν λάβει βοήθεια, ύψους 12 δισ. δολ,. μέχρι στιγμής, ποσό που έχει δώσει το έναυσμα στις αιγυπτιακές Αρχές να ζητούν πιο “γενναιόδωρα¨πακέτα.
To ΔΝΤ προβλέπει ότι η Αίγυπτος, η οποία αντιμετωπίζει τον κίνδυνο υποβάθμισης από το καθεστώς των αναδυόμενων αγορών, θα έχει ανάπτυξη 2,8% τον επόμενο χρόνο.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις του ΔΝΤ, “οι μεσοπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές θα εξαρτηθούν από την ικανότητα των χωρών, που εξάγουν πετρέλαιο, να διαφοροποιήσουν τις οικονομίες τους και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό- όχι μόνο πετρελαϊκό- τομέα για τους συνεχώς αυξανόμενους πληθυσμούς τους.