Η Beatrice Weder di Mauro μπορεί να φημίζεται ως ειδήμονας για τα χρέη, μόνο που δεν είναι σε θέση να εισπράξει τα…δικά της. Ο Nouriel Roubini ακόμη της χρωστάει από το 2012 ένα μπουκάλι σαμπάνια όταν έχασε το στοίχημα για τη χρεοκοπία της Ελλάδας. Εκείνος υποστήριζε ότι η Ελλάδα θα βγει από ευρώ, ενώ η Beatrice το αντίθετο.
“Βλέπουμε ο ένας τον άλλον κατά καιρούς”, δήλωσε η ίδια, αναφερόμενη στο γνωστό καθηγητή Οικονομικών και συγγραφέα. “Και πάντα αναφωνούμε “σαμπάνια”!”
Εκείνος από την πλευρά του, ορκίζεται ότι θα ξεπληρώσει το χρέος του “την επόμενη φορά που θα πέσω πάνω της”.
Γεννημένη στην Ελβετία, η 48χρονη Weder di Mauro ήταν η πρώτη και η μοναδική γυναίκα, που εντάχθηκε ποτέ στο πανελ των οικονομικών συμβούλων της Γερμανίδας Καγκελαρίου, γνωστό ως “συμβούλιο των σοφών”. Παράλληλα, είναι μέλος των διοικητικών συμβουλίων της ελβετικής τράπεζας UBS και της φαρμακοβιομηχανίας Roche Holding, ενώ διατηρεί επαγγελματική σχέση και με το Πανεπιστήμιο Mainz της Γερμανίας, όπου δίδασκε μέχρι το 2001.
“Μου αρέσει πολύ αυτός ο συνδυασμός”, δήλωσε η πολυσχιδής Beatrice σε συνέντευξή της στο Bloomberg. “ Εχει ενδιαφέρον μόνο που καταλαβαίνεις κάτι. Ωστόσο, εγώ συνήθως θέλω να καταλάβω κάτι επειδή έχει κάποιον αντίχτυπο”.
To φιλο-επιχειρηματικό ίδρυμα Thomas Dehler Stiftung τη βράβευσε το 2009, επαινώντας την για ένα άρθρο, που δημοσίευσε στην εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung, για το πως μία τράπεζα θα μπορούσε να “τακτοποιήσει” τα οικονομικά της ώστε να ελαχιστοποιήσει τα φορολογικές της απώλειες.
“Υπήρξε μία περίοδος με πολλές αναταραχές στη Γερμανία, ειδικά για το εάν κυβέρνηση θα έπρπεε να στηρίξει την Opel”, την αυτοκινητοβιομηχανία που ανήκε στη General Motors, δήλωσε ο Hermann Rind, ο οποίος ήταν πρόεδρος της επιτροπής που τη βράβευσε. Η Weder di Mauro “ήταν αρκετά γενναία για να ταχθεί δημοσίως κατά της κρατικής βοήθειας”.
Αυτή την περίοδο στόχος της είναι η σταθεροποίηση της Ευρωζώνης. Τον περασμένο μήνα παραιτήθηκε από το διοικητικό συμβούλιο της χαλυβουργίας ThyssenKrupp προκειμένου να έχει περισσότερο χρόνο στη διάθεση της για να αφοσιωθεί σε μία ομάδα εργασίας- χρηματοδοτούμενη από την Ε.Ε- για τη δημιουργία ενός ταμείου εξαγοράς χρέους με ταυτόχρονη έκδοση βραχυπρόθεσμων εντόκων γραμματίων.
“Είναι καλή συγγραφέας και ρήτορας. Κι έχει ένα άριστο ιστορικό στην επίλυση προβλημάτων”, λέει ο Ernst Baltensperger, πρώην διευθυντής του Gerzensee Study Center της Εθνικής Ελβετικής Τράπεζας. “ Αρκετοί δημόσιοι και ιδιωτικοί θεσμοί ζητούν τη συμβουλή της”.
Αρχισε να ενδιαφέρεται για τα οικονομικά από τα παιδικά της χρόνια, τα οποία πέρασε στη Γουατεμάλα, όπου ο πατέρας της εργαζόταν σε εταιρεία χημικών. Η διαφορά μεταξύ αυτού του κράτους της κεντρικής Αμερικής και της δικής πλούσιας πατρίδας ήταν η κινητήριος δύναμη για να αποφασίσει να σπουδάσει οικονομικά σε ηλικία 16 ετών.
“Αυτό είχε σίγουρα επιρροή πάνω μου” παραδέχεται, καθώς αυτό που την έλκυε πάντα ήταν η βιοχημεία. “Εάν θέλεις να καταλάβει τους λαούς, πρέπει να σπουδάσεις οικονομικά”, τονίζει.