Προσοχή στον Αύγουστο φωνάζει ο Economist. Ο μήνας που είναι συνυφασμένος με την καλοκαιρινή ραστώνη και τις μακράς διαρκείας διακοπές έχει… προηγούμενο στις οικονομικές κρίσεις.
Ο μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών της Ευρώπης διαλύθηκε τον Αύγουστο του 1993. Η Ρωσία χρεοκόπησε τον Αύγουστο του 1998. Η πιστωτική κρίση έγινε γνωστή στην Ευρώπη από τα πρωτοσέλιδα του Αυγούστου του 2007. Αύγουστος του 2011 ήταν όταν οι ΗΠΑ έχασαν το AAA και βυθίστηκαν τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια.
Ίσως υπάρχει εξήγηση γιατί συμβαίνουν πάντα την περίοδο του Αυγούστου τα μεγάλα γεγονότα.
Οι Ευρωπαίοι πηγαίνουν στις παραλίες για να ξεφύγουν και οι εργασιομανείς Αμερικανοί, έχουν τον Αύγουστο πιο χαλαρούς ρυθμούς.
Οι έμποροι, οι επενδυτές και οι διαχειριστές των hedge-funds, τον Αύγουστο μπαίνουν στον πειρασμό να κλείσουν τις πιο επικίνδυνες θέσεις τους και να πάρουν τα κέρδη τους, ενώ οι μικροί dealers έχουν αυστηρές οδηγίες να μην λάβουν κανένα μεγάλο ρίσκο, την ώρα που ο πελάτης τους είναι μακριά, πράγμα που προσθέτει σε μια αγορά πολύ μικρή ρευστότητα, και πόλωση αν έρθουν οι κακές ειδήσεις.
Τώρα για τον φετινό Αύγουστο αυτό που πρέπει να προσέξουμε είναι, σύμφωνα με τον Economist, η αναστάτωση που ήδη επικρατεί στις αγορές από τα τέλη Μαΐου για το πότε θα μπει το φρένο στην αμερικανική οικονομία και οι ανησυχίες για τους ρυθμούς ανάπτυξης της Κίνας.
Φυσικά οι επενδυτές δεν φαίνονται αδιάφοροι και για τις προοπτικές της παγκόσμιας ανάπτυξης.
Στο τέλος του Μάρτη η ανάπτυξη στις ΗΠΑ ήταν 3,3%, ποσοστό που, όπως αναφέρουν οι αναλυτές συνιστά και τον βραδύτερο ρυθμό ετήσιας ανάπτυξης από το 1948 στο χαμηλότερο επίπεδο, ενώ ο πληθωρισμός ήταν στα χαμηλά πενήντα ετών.
Φυσικά υπάρχουν και τα προβλήματα σταθερότητας της ευρωζώνης, οι αδύναμες ευρωπαϊκές τράπεζες και οι εκλογές στη Γερμανία που όλοι περιμένουν τον Σεπτέμβρη.
Όμως ποιες είναι, σύμφωνα με τον Economist, οι πιθανότερες αιτίες αναταράξεων για τον Αύγουστο; Ο Ισπανός πρωθυπουργός κατηγορείται για σκάνδαλο, οι κυβερνητικοί σχηματισμοί σε Ιταλία και Πορτογαλία είναι εύθραστοι, ο Μπερλουσκόνι θα αποκλειστεί από την πολιτική αν αποδειχθεί ένοχος για φορολογική απάτη.
Αν για κάποιον από αυτούς τους λόγους διαλυθεί η ευρωζώνη, η οικονομία θα γνωρίσει ύφεση ανάλογη με του 1930, αναφέρεται.
Το πρόβλημα για τους επενδυτές είναι ότι παρά το γεγονός ότι οι προσπάθειες των κεντρικών τραπεζιτών έχουν καταφέρει να σταθεροποιήσουν την κατάσταση της οικονομίας, απομακρύνοντας τον κίνδυνο μιας τέτοιας κατάρρευσης του ΑΕΠ, όπως είχε γίνει το ’30, όμως δεν έχουν καταφέρει να δώσουν την ώθηση που χρειάζεται ώστε να υπάρξει η οικονομική ανάπτυξη που συνήθως διαδέχεται την ύφεση, ούτε έχουν βρει τρόπο να ελαφρύνει το βάτος του χρέους που πυροδότησε την κρτίση της περιόδου 2007 -2008.
Πράγματι, αναφέρει ο Economist, οι χρηματαγορές μπορεί να μην είναι σε θέση να “αντέξουν” μια επιστροφή στο φυσιολογικό. Κι όπως λέει ο Ben Inker της GMO: “Οι σημερινές αποτιμήσεις βγάζουν νόημα εάν αναμένει κανείς χαμηλές αποδόσεις βραχυπρόθεσμα. Εάν αφαιρέσεις αυτές τις προσδοκίες κάθε asset είναι πλέον ευάλωτο λίγο έως πολύ σε μια υποχώρηση των τιμών”.