Την ώρα που η τιμή του πετρελαίου έχει πέσει σε χαμηλό πέντε ετών, σημειώνοντας πέντε συνεχείς εβδομάδες πτώσης, το Τέξας, που είναι πλούσιο σε πετρελαιοπηγές, βρήκε έναν διαφορετικό τρόπο να καλύψει τις απώλειες στην οικονομία του. Ο νέος μαύρος χρυσός για το Τέξας στην πραγματικότητα είναι… πράσινος χρυσός και δεν είναι άλλος από το ελαιόλαδο.
“Λατρεύω αυτά τα δέντρα, και μου αρέσει να τα βλέπω να μεγαλώνουν”, αναφέρει στο Bloomberg ο Steve Coffman Jr. ο οποίος καλλιεργεί 400 στρέμματα με ελαιόδεντρα.
Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να “ρίξει” το ενδιαφέρον του στις πετρελαιοπηγές του που βρίσκονται δίπλα από τα ελαιόδεντρα του.
“Δεν μπορώ να κοιτώ (τις πετρελαιαοπηγές του) μου προκαλούν κατάθλιψη” , σημειώνει ο Coffman.
Μετά από 5 χρόνια ισχυρής ανόδου της παραγωγής, τώρα οι Τεξανοί, με φόντο την συνεχιζόμενη πτώση στις τιμές του πετρελαίου, στρέφονται αλλού. Ήδη 70 μεγαλοκτηματίες, σε όλη την πολιτεία, έχουν στραφεί στην καλλιέργεια ελιάς, με την οποία προσπαθούν να καλύψουν την απώλεια εσόδων από το πετρέλαιο.
Μόλις το 2008 οι αγρότες που ασχολούνταν με την καλλιέργεια ελιάς, ήταν σ’ όλη την πολιτεία 24.
Στο Τέξας υπάρχουν σήμερα 500.000 ελαιόδεντρα ενώ το 2008 ήταν 80.000. Το τέλος του 2015, τα δέντρα ελιάς, αναμένονται να φτάσουν τα 2 εκατ.
Το 2013 οι ΗΠΑ εισήγαγαν ελαιόλαδο αξίας 1,1 δισ. δολαρίων, ενώ το 2000 η εισαγωγή ήταν 400 εκατ. σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Υπουγείου Αγροτικής Ανάπτυξης, πράγμα που δείχνει πως οι Αμερικανοί “ανακαλύπτουν” το ελαιόλαδο.
Η ελιά πήγε στις ΗΠΑ, πρώτα στην Καλιφόρνια από τα τέλη του 1700, από Φραγκισκανούς μοναχούς.
Οι Τεξανοί ξέρουν ότι είναι πρόβλημα να στηρίζονται μόνο στο πετρέλαιο, έτσι ψάχνουν και για άλλες οδούς αφού έχουν δει την οικονομία του πετρελαίου της πολιτείας να βυθίζεται και το ’80.