Του Γρηγόρη Νικολόπουλου
Η συνάντηση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, o oποίος συνοδευόταν από τους κυρίους Παναγιώτη Λαφαζάνη, Γιάννη Δραγασάκη και Ευκλείδη Τσακαλώτο, έχει πολλαπλό ενδιαφέρον.
Αφενός ο κ. Στουρνάρας τους ενημέρωσε για την προοπτική της οικονομίας, αφετέρου συζήτησε μαζί τους τις απόψεις τους περί οικονομίας.
Το ρεπορτάζ από αυτές τις συναντήσεις είναι συνήθως σε επίπεδο παρασκηνίου, αφού οι συζητήσεις είναι μάλλον σε χαλαρό επίπεδο. Και φυσικά η συνάντηση με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον για πολλούς λόγους, με πρώτο και βασικότερο ότι μπορεί η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση να είναι αύριο κυβέρνηση.
Ο κ. Στουρνάρας παλαιότερα, από τη θέση του υπουργού Οικονομικών, έχει συχνά διατυπώσει απόψεις εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και έχει προσωπικά αντιπαρατεθεί τόσο με τον κ. Τσίπρα όσο και με τον κ. Λαφαζάνη. Στην προχθεσινή συνάντηση συμμετείχαν από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ και οι κύριοι Δραγασάκης, Τσακαλώτος και Λαφαζάνης.
Απ’ ό,τι μαθαίνουμε δεν υπήρξε φυσικά συμφωνία σχεδόν σε κανένα ζήτημα, όμως υπήρξε συνεννόηση του κ. Στουρνάρα με τους τρεις εκ των τεσσάρων του ΣΥΡΙΖΑ. Καθώς η συζήτηση ήταν κεκλεισμένων των θυρών και εφόσον πλέον δεν αποτελεί ο κ. Στουρνάρας πολιτικό αντίπαλο του ΣΥΡΙΖΑ, η συζήτηση διεξήχθη σε ήπιους τόνους: εκφράστηκαν μεν αντίθετες απόψεις, αλλά χωρίς ένταση, τουλάχιστον με τους τρεις από τους τέσσερις εκπροσώπους του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ριζική διαφωνία
Διαφωνία ριζική σε επίπεδο ασυνεννοησίας υπήρξε μόνο με τον τέταρτο της παρέας, τον κ. Λαφαζάνη, ο οποίος είναι ουσιαστικά αξιωματική αντιπολίτευση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δηλαδή συχνά πυκνά διαχωρίζει τις θέσεις του από την επίσημη κομματική γραμμή. Ωστόσο, οι διαφορές απόψεων των τριών συναδέλφων του με τον κ. Λαφαζάνη ήταν εμφανείς, όχι τόσο επί της ουσίας, όσο επί της ανοχής της αντίθετης άποψης που εξέφραζε ο κ. Στουρνάρας, αλλά και επί της έλλειψης κατανόησης των ευρωπαϊκών απόψεων και θέσεων, τις οποίες οι μεν τρεις έδειχναν να γνωρίζουν και να κατανοούν, ενώ ο κ. Λαφαζάνης απέρριπτε με πάθος.
Επί της ουσίας, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος εξήγησε στους καλεσμένους του γιατί πρέπει να επιστρέψουμε τουλάχιστον τα 8 από τα 11,5 δισ. ευρώ που περίσσεψαν από το ΤΧΣ. Τους είπε δηλαδή ότι με την επιστροφή αυτή μειώνεται το χρέος της χώρας ισόποσα και ότι αν τα χρήματα χρησιμοποιηθούν όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για τα κόκκινα δάνεια, επιβραβεύονται ο κακός τραπεζίτης και ο κακός επιχειρηματίας και τιμωρούνται ο καλός τραπεζίτης και ο συνεπής επιχειρηματίας. Το ίδιο έγινε και με το ζήτημα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των τραπεζών, οι οποίες πρέπει κατά τον ΣΥΡΙΖΑ να μείνουν κρατικές, όμως αυτό δεν προβλέπεται από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Και σε αυτό το ζήτημα εξήγησε ο κ. Στουρνάρας ότι αν μείνουν κρατικές οι τράπεζες, το κόστος διάσωσής τους το χρεώνονται οι φορολογούμενοι, ενώ αν ιδιωτικοποιηθούν το κράτος θα εισπράξει λεφτά με τα οποία θα μειώσει το χρέος. Δεν συμφώνησαν φυσικά οι κύριοι Τσίπρας, Δραγασάκης και Τσακαλώτος, αλλά κατανόησαν την εξήγηση του κ. Στουρνάρα. Ο κ. Λαφαζάνης παρέμεινε σε επίπεδο αντιπαράθεσης Βουλής ή τηλεπαραθύρων.
Φεύγοντας, όταν ο κ. Τσίπρας ρώτησε τον κ. Στουρνάρα γιατί ανεβαίνουν πάλι τα spreads και εκείνος του απάντησε «λόγω πολιτικής αβεβαιότητας», ο κ. Τσίπρας τον ρώτησε: «Δηλαδή πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει;». Δεν μάθαμε ακριβώς την απάντηση, αλλά σε γενικό πλαίσιο ήταν ότι οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, οι αντικρουόμενες τοποθετήσεις στελεχών του σε διάφορα ζητήματα και οι ριζοσπαστικές για την Ευρώπη προτάσεις του σχετικά με το χρέος και τον χειρισμό της κρίσης γενικότερα προκαλούν σύγχυση στους ξένους επενδυτές σχετικά με το τι θα κάνει αν εκλεγεί στην κυβέρνηση.
Την επόμενη ημέρα ο κ. Στουρνάρας συναντήθηκε με τον πρόεδρο του Ποταμιού Σταύρο Θεοδωράκη. Η συνάντηση ήταν πολύ πιο χαλαρή απ’ ό,τι με τους Συριζαίους, αφού ο νέος πολιτικός δεν διεκδικεί την κυβέρνηση, αλλά την είσοδό του στη Βουλή και ενδεχομένως τη συνεργασία σε έναν ευρύτερο κυβερνητικό σχηματισμό. Εξάλλου ο κ. Θεοδωράκης έχει επισήμως επιλέξει να μη μιλάει τόσο για την οικονομία, όσο για τα κοινωνικά ζητήματα, την Παιδεία, τη μετανάστευση, την ανεργία και τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις.