H χθεσινή απόφαση του Ευρωδικαστηρίου για τον ΟΠΑΠ απέδειξε πόσο ευάλωτη είναι ακόμα η δυναμική της οικονομίας μας. Διότι ένας λιγότερο δυνατός ΟΠΑΠ θα πουληθεί χαμηλότερα και τα έσοδα του προγράμματος μπορεί τελικά να μην είναι τα στοχευμένα. Ποιός δεν μας λέει ότι αντίστοιχα θέματα άλλης υφής δεν θα προκύψουν στην ΔΕΗ, είτε ακόμα και στις αυξήσεις κεφαλαίου των τραπεζών.
Ηδη παρατηρείται μια δυστοκία στις ιδιωτικοποιήσεις των ακινήτων, όπου αν προκειται να συγκεντρώσουμε μόνο 300 εκατ. από τον Αστέρα, οι στόχοι των 16 δισ που έχει θέσει το ΔΝΤ μέχρι το 2016 δεν πιάνονται με τίποτε. Ολο το εγχείρημα των αποκρατικοποιήσων είναι και έωλο και κρίσιμο. Εωλο γιατί διαθέτει πολλά ανοικτά επιμέρους ζητήματα,που θα επηρεάουν αξίες και deals,κρίσιμο γιατί αν δεν πετύχει τους στόχους του θα έλθουν νέα μέτρα που θα εκνευρίσουν μια κοινωνία που είναι στο όριο,γιατί αυτή θα κληθεί να πληρώσει και πάλι το μάρμαρο.
Παράγοντας δεύτερος είναι η επίταξη των απεργών. Ποιά θα είναι η τάση που θα βαρύνει τελικά; Το ότι ταλαιπωρούνται 1,5 εκατ. πολίτες ή ότι τα μυαλά θα πρέπει να πάνε στα κάγκελα.
Πολλοί είναι αυτοί που κοιτάνε την Ελλάδα, αλλά τελικοί αγοραστές, Funds με μακροπρόθεσμο ορίζοντα δεν μπαίνουν ακόμα στην αγορά. Ακόμα και οι διάφοροι “έξυπνοι” σπεύδουν να προαναγγείλουν την έλλειψη ουσιαστικού αντικρύσματος του ταξιδιού του πρωθυπουργού στο Κατάρ. Ολα λοιπον είναι ακόμα σε μια πρώιμη φάση που για να έχει συνέχεια πρέπει να έχει αποτελέσματα και επιτυχίες.
Μένει να το δούμε και ας θυμόμαστε καλά ότι όσο μπορεί να σε αγαπήσουν οι αγορές την μια μέρα, την άλλη μπορει να σε αδειάσουν.