Του Γιώργου Ι. Δημητρομανωλάκη
Δύο κρίσιμα μέτωπα έχει να αντιμετωπίσει το επόμενο χρονικό διάστημα ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Στουρνάρας. Από τη μια σχεδιάζει φυγή προς τα εμπρός της ελληνικής οικονομίας, με κύριο οδηγό την ανάπτυξη, και από την άλλη γίνεται αποδέκτης εναλλακτικών λύσεων προκειμένου να αξιοποιηθεί πλήρως η ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, η οποία φαίνεται να αντιμετωπίζει προβλήματα προσέλκυσης κυρίως ξένων κεφαλαίων.
Την ερχόμενη εβδομάδα ο κ. Στουρνάρας θα ανακοινώσει τη σύσταση επιτροπής, η οποία θα δημιουργήσει έναν οδηγό προκειμένου μέσα στα επόμενα χρόνια η ελληνική οικονομία να βγει από το τέλμα και να οδηγηθεί στην ανάπτυξη με συγκεκριμένα εργαλεία πολιτικής. Οπως εξηγεί ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών, «πρέπει να ληφθούν στρατηγικές αποφάσεις για το πού θέλουμε να οδηγήσουμε τη χώρα μακροπρόθεσμα. Πρέπει στην ουσία να συμφωνήσουν ο ιδιωτικός και ο δημόσιος τομέας στις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν σε επίπεδο τομέων και κλάδων της οικονομίας».
Ο κ. Στουρνάρας, σύμφωνα με πληροφορίες, θα επισημάνει στα μέλη της επιτροπής τα εξής:
■ Η χώρα μας επιβάλλεται και μπορεί να αποκτήσει δεσπόζουσα θέση στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη, συμμετέχοντας όχι μόνο στη διακίνηση αλλά και στην εξόρυξη ορυκτών καυσίμων: πρέπει να εκτελέσει ένα σοβαρό σχέδιο αξιοποίησης των πηγών ενέργειας, το οποίο θα την καταστήσει από τα πλέον αυτόνομα ενεργειακά κράτη. Και δεν είναι μόνο οι υδρογονάνθρακες που δυνητικά θα διαδραματίσουν πρωτεύοντα ρόλο, αλλά και ένα σημαντικό φάσμα ορυκτών καυσίμων.
■ Η ελληνόκτητη ναυτιλία μπορεί να συνδράμει τα μέγιστα στην έξοδο της χώρας από την ύφεση: η πρωτιά μας σε χωρητικότητα στην παγκόσμια ναυτική αγορά δεν αρκεί. Η προσέλκυση αλλά και η επιστροφή ναυτιλιακών επενδύσεων μπορεί να έχουν σημαντικότατες ωφέλειες για τη χώρα και πολύ θετική επίδραση στην απασχόληση. Σήμερα, η Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών πρέπει να συμμετάσχει στην εθνική προσπάθεια διάσωσης της χώρας, αφενός με αύξηση της συμμετοχής τους στα δημοσιονομικά βάρη, αφετέρου με αυξημένες ναυτιλιακές επενδύσεις στη χώρα.
■ Η χώρα μας πρέπει και μπορεί να αναβαθμίσει τον ρόλο της στην παγκόσμια διακίνηση και εμπορία αγαθών: το παράδειγμα της συμφωνίας της Cosco με τη Hewlett-Packard, αλλά και η συμβολή που μπορεί να έχει η ΤΡΑΙΝΟΣΕ είναι χαρακτηριστικά των δυνατοτήτων που έχουν τα λιμάνια και ο σιδηρόδρομος της χώρας μας. Η Ελλάδα μπορεί να γίνει μια μεγάλη εμπορική πύλη της Ευρώπης – και όχι μόνο. Σε αυτό τον τομέα πρέπει να εξετάσουμε τη δυνατότητα και ο διεθνής αερολιμένας μας να προσελκύει περισσότερες εμπορικές πτήσεις.
■ Η χώρα μπορεί να κάνει άλματα στην επισκεψιμότητά της αν επιτρέψει στην τουριστική βιομηχανία να επεκταθεί: η συνεισφορά του τουρισμού στο ΑΕΠ έχει πολύ μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Το παράδειγμα της μεγάλης τουριστικής επένδυσης στη Μεσσηνία μπορεί να επαναληφθεί με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, όπως π.χ. της περιοχής Αφάντου στη Ρόδο αλλά και σε πολλές άλλες, αυξάνοντας την προσέλευση στη χώρα μας τουριστικής πελατείας υψηλής αγοραστικής δύναμης. Σε αυτό θα συμβάλλει η αξιοποίηση των μικρών λιμανιών και μαρινών μας, που θα ευνοήσει την ανάπτυξη του ιστιοπλοϊκού αλλά και του ναυταθλητικού τουρισμού.
■ Το νέο, υγιές και επαρκώς κεφαλαιοποιημένο ελληνικό τραπεζικό σύστημα που θεμελιώνεται τη στιγμή αυτή θα μπορεί να συνδράμει σημαντικά στην αναπτυξιακή πορεία τα επόμενα χρόνια.
■ Ο αγροτικός τομέας και η βιομηχανία τροφίμων και ποτών της χώρας μας χαρακτηρίζονται αργά αλλά σταθερά όλο και περισσότερο από εξωστρέφεια: οι πλέον κερδισμένοι παραγωγοί και έμποροι θα είναι αυτοί που θα διαθέτουν ποιοτικά προϊόντα με ταυτότητα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.