Τέσσερις βασικοί παράγοντες θα παίξουν ρόλο στην δυναμική της περιόδου, όπου πολλά θα κριθούν για την επιτυχή ή ανεπιτυχή συνέχεια της οικονομίας.
Ο πρώτος, με το κατά πόσο θα ενεργοποιηθούν ή θα εκφράσουν σαφή πρόθεση σε τέτοια κατεύθυνση, κεφάλαια για να επενδύσουν στην χώρα. Το ξεκίνημα του Κατάρ είναι ελπιδοφόρο και το γεγονός ότι υπάρχει πρόθεση για 1 δισ τοποθετήσεις από την πλευρά των Αράβων, υπό προϋποθέσεις, δείχνει ότι πράγματι μπορούν να γίνουν πράγματα.
Δεύτερον, πού μπορεί να οδηγήσει η εκτός προγράμματος συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Ερντογάν. Δηλαδή, όσον αφορά ΑΟΖ και εκμετάλλευση ενεργειακών ζωνών με νέα δεδομένα.
Τρίτον, το ταβάνι που θέτουν στα διεθνή μέσα για την άνοδο των ελληνικών ομολόγων, fund managers,όπως ο Julian Adams της ΑDELANTE ASSET MANACEMENT στο Reuters. Ο ίδιος διαβλέπει, ότι το ρίσκο πολιτικής αποσταθεροποίησης συνεχίζει να υπάρχει, καθώς η εφαρμογή των μέτρων θα αποτελέσει ένα κρίσιμο τεστ για την κοινωνία. Αν η Ελλάδα παραμείνει πάντως στο ευρώ, που αποτελεί και το mainstream σενάριο τότε τα επιτόκια θα πέσουν στο 6,8% όπως σημειώνει άλλος fund manager.
Τέταρτον, πώς θα διαμορφωθεί η στρατηγική των ξένων μετά τις εκτεταμένες παρουσιάσεις Προβόπουλου στο Λονδίνο. Αρνητική έκπληξη της στήλης LEX στους Financial Times, που μιλά για κρατικοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Όπως αναφέρουν με σαφήνεια οι άνθρωποι του Λονδίνου, αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε το επενδυτικό κλίμα θα τιναχτεί στον αέρα.
Όλα αυτά θα επηρεάσουν και το χρηματιστήριο, που, κατά ορισμένους, θέλει θετικά νέα για να ανατροφοδοτήσει την άνοδο. Συνολικά, το στοίχημα για την ελληνική οικονομία θέλει έργα τώρα και όχι λόγια. Έτσι κι αλλιώς η κυβέρνηση πρέπει να αποδείξει, ότι μπορεί να συνεχίσει από το εφαλτήριο στο οποίο η Τρόικα εκβιαστικά την ανάγκασε να χρησιμοποιήσει ως βάση. Πρέπει όμως να φέρει αποτελέσματα. Αν δεν το επιτύχει η κρίση θα χειροτερεύσει. Και για την οικονομία και για την εν γένει αξιοπιστία. Ψυχραιμία λοιπόν και όχι σε ελαφρόμυαλους πανηγυρισμούς.