Τελικά το έχει η Νέα Δημοκρατία να είναι ένα πολιτικά καταραμένο κόμμα. Τη στιγμή που βρίσκεται μπροστά στις δημοσκοπήσεις και έχοντας περάσει ένα απίστευτα δύσκολο πολιτικά διάστημα με σωρεία αντικοινωνικών μέτρων να θυμάται ένα – ένα και με τη σειρά το κάθε στέλεχος της να “κερδοσκοπήσει”πολιτικά για τη φορολογία στα ακίνητα. Χθες, ήταν η σειρά του Νικήτα Κακλαμάνη, ενός πολλάκις ελεγχθέντος δημάρχου, να μας πει ότι ο Γιάννης Στουρνάρας ήταν από εκείνους που κακώς έβαλαν την χώρα στην ΟΝΕ το 2000, αλλά και ότι δεν μπορεί να συγκληθεί η κοινοβουλευτική ομάδα. Δυστυχώς όμως αν αρχίσουμε έτσι δεν γίνεται δουλειά και θα επιβεβαιωθεί αυτό που έλεγε ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, ότι” η Δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά” σε ευρύτερο επίπεδο.
Η προσπάθεια όμως του υπουργού Οικονομικών θα είναι σκληρή και αγωνιώδης, καθώς η Τρόικα ζητά νούμερα και, όπως διαφαίνεται, η διαχείριση των αποκρατικοποιήσεων θα είναι και αυτή ένα σύνθετο ζήτημα. Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, από την πλευρά τους, λειτουργούν με τον γνωστό μικροπολιτικό τρόπο. Δεν θυμήθηκαν να πουν τίποτε για τις συντάξεις και τους μισθούς, τους “ευαισθητοποιεί” όμως τώρα η σχεδιαζόμενη αναδιάρθρωση της φορολογίας ακινήτων που πλήττει προφανώς την πολιτική τους πελατεία. Πριν ακόμα κάτσουν καλά καλά να δουν με ποιόν τρόπο θα γίνουν όλες αυτές οι αλλαγές,που ενδέχεται να μην έχουν από ποσοτικής πλευράς συνολικές και σοβαρές διαφοροποιήσεις σε σχέση με το υφιστάμενο καθεστώς.
Σε θεωρητικό επίπεδο φυσικά είναι προφανές ότι η μείωση της φορολογίας είναι μια κατεύθυνση που μπορεί να βοηθήσει την ανάκαμψη μιας αγοράς,που με χίλια βαρίδια βρίσκεται στον πάτο και μπορεί να προσφέρει περισσότερα για την οικονομία. Όμως, όπως έχει αποκρυσταλλώσει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά και τα πρόσφατα γκάλοπ της κοινής γνώμης, αυτή θα περάσει μέσα από την εφαρμογή μιας πολιτικής και την επίτευξη των στόχων της. Θα περιμένει κανείς και από τον πρωθυπουργό να πάρει πρωτοβουλίες για εκτόνωση της κρίσης, πριν αυτή λάβει μια εσωκομματική διάσταση που δεν θα μαζεύεται.
‘Οσον αφορά στην οικονομολογική βάση του εγχειρήματος έχουμε πει εδώ και 2 χρόνια από όλα τα βήματα, ότι η πολιτική της Τρόικας έχει λάθη, ρίσκα και πάντα μπορεί να εγκλωβίσει σε φαύλο κύκλο. Το παραδέχτηκαν και οι ίδιοι στο ΔΝΤ άλλωστε, όπου μιλούν ακόμα και τώρα περί πολλαπλασιαστών και μάκρο. Αγνοώντας τάχα μου ότι οριστικός εξοβελισμός των τραπεζών από τις αγορές με τη διαχείριση Παπανδρέου που έγινε το 2011,έναν χρόνο μετά την ένταξη στο μνημόνιο δηλαδή, άφησε την οικονομία εκτός ρευστότητας οδηγώντας σε βαθύτερη ύφεση. Όμως τώρα είναι πολύ αργά για υψηλή κριτική, γιατί θα μετρήσει η συνέπεια των πολιτικών αποφάσεων και η διόρθωση των κακώς κειμένων μέσα από τους όρους του παιχνιδιού. Είναι άλλο αυτό και άλλο η μικροπολιτική τακτική όσων βουλευτών θέλουν να υπενθυμίσουν την ιδιότητα και την παρουσία τους.