Η τρόικα είναι και πάλι εδώ, την ώρα που η ελληνική οικονομία, χωρίς κατ’ ουσίαν να μπορεί ακόμα να αναπνεύσει ουσιαστικά, μπαίνει σε μια τελική ευθεία που θα κρίνει πολλά τους επόμενους μήνες. Ενθαρρυντικό στοιχείο αποτελεί η ανάκαμψη της αγοράς ομολόγων που προεξόφλησε την επικείμενη αναβάθμιση από τη Moody’s. Το στοιχείο αυτό μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την αιμοδοσία τραπεζών και επιχειρήσεων.
Η τελευταία αποτυχία πάντως της τρόικας είναι η αποτυχία των ρυθμίσεων στα ασφαλιστικά ταμεία, γεγονός που οδηγεί στη μαύρη τρύπα των 800 εκατ. ευρώ στον ΟΑΕΕ, υπονομεύοντας έτσι συντάξεις και περίθαλψη.
Ομως, όπως έχουμε πει, η τρόικα βρίσκει και τα κάνει. Γιατί αποκτά μια ατζέντα, όπως τις προβληματικές των αμυντικών συστημάτων, ελλείψει άλλης, πιο σοβαρής και ουσιαστικής. Ωστόσο, αυτή ακριβώς η καθυστέρηση της ελληνικής πλευράς να εφαρμόσει την αναδιάρθρωση του Δημοσίου οδηγεί σε πολύ αντιφατικές -ακόμα και ύποπτες- εξελίξεις στον τομέα των αποκρατικοποιήσεων.
Αν υπήρχε εδώ και χρόνια βούληση πραγματικά αναπτυξιακή, που θα ήθελε να σταματήσει τις καταχρήσεις του Δημοσίου και να βοηθήσει τις δημόσιες επενδύσεις, δεν θα είχε αφήσει την ΕΥΔΑΠ στη σημερινή κατάσταση. Από το 2009, η κυβέρνηση Καραμανλή είχε ανοίξει τη διαδικασία μερικής ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ, με παρουσία τότε ευρωπαϊκών ισχυρών ομίλων. Η κυβέρνηση Παπανδρέου όχι μόνο την μπλόκαρε, αλλά κώφευσε απέναντι στις δεσμεύσεις στους πιστωτές για να προστατέψει την πολιτική της πελατεία.
Ετσι, για την ΕΥΔΑΠ τα ανείσπρακτα από τους δήμους έφτασαν κοντά στο 1 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα τα «άντρα» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μην έχουν να της τα δώσουν και να δίνεται η ευκαιρία στους τροϊκανούς να επιβάλουν διαγραφές των απαιτήσεων για να πουληθεί -σε ποια τιμή άραγε και σε ποιον- η εταιρεία ύδρευσης.
Τι θα έκανε μια σοβαρή κυβέρνηση; Ταχύτατα θα είχε δημιουργήσει στρατηγικές ευρωπαϊκές συμμαχίες και θα αξιοποιούσε από επενδυτικής άποψης τις τεράστιες ευκαιρίες στον κλάδο της ύδρευσης, κρατώντας τον έλεγχο των εξελίξεων και φέρνοντας κεφάλαια. Μήπως έπαθε τίποτα ο ΟΤΕ με την παρουσία της Deutsche Telekom, ή εξελίσσεται σε μια εύρωστη εταιρεία με ευρύ επενδυτικό πρόγραμμα; Και τελικά τα 24 ευρώ ανά μετοχή ωφέλησαν ή δεν ωφέλησαν το Ελληνικό Δημόσιο όταν το 2007 ολοκληρώθηκε η αποκρατικοποίηση;
Η σημερινή κυβέρνηση θα δείξει τι ψάρια πιάνει στις ιδωτικοποιήσεις στο γήπεδο της ΔΕΗ. Εκεί είναι το σημείο-κλειδί για την ενεργειακή ανάπτυξη της χώρας. Μέχρι τώρα οι εξετάσεις στον βιομηχανικό τομέα δεν περνούν τη βάση. Και με τις κορόνες περί μπλόκου στη μεταφορά της ΒΙΟΧΑΛΚΟ, με τα όρια του 95% ή 90% στη συναίνεση των μετόχων, καταδεικνύεται η μικροπολιτική σε όλο της το μεγαλείο.
Η ΒΙΟΧΑΛΚΟ είναι διατεθειμένη να κάνει επενδύσεις στην Ελλάδα και δεν θέλει να μετακινήσει την παραγωγή της. Για να το κάνει αυτό όμως πρέπει να υπάρχουν και οι προϋποθέσεις.
Παρά ταύτα, οι αγορές, και κυρίως ο αγγλοσαξονικός παράγοντας, συνεχίζουν να δίνουν ευκαιρίες, στοιχηματίζοντας τώρα ότι το ποτήρι είναι μισογεμάτο. Και οι τραπεζίτες φέρονται αποφασισμένοι να γυρίσουν γρηγορότερα κεφάλαια στο ΤΧΣ, βοηθώντας έτσι την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού για την περίοδο 2014-2016. Κάτι τέτοιο θα ενίσχυε εκ νέου την αξιοπιστία της ελληνικής οικονομίας και θα επιτάχυνε την επιστροφή της στις αγορές.
Ο πρωθυπουργός κάνει εκ νέου μια προσπάθεια στις ΗΠΑ να προσελκύσει επενδύσεις. Εχει όμως τον μηχανισμό ή τελικά το πολιτικό προσωπικό, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, παραμένει στα γνωστά στάνταρ μετεξεταστέο;