Η χθεσινή απόφαση της Τράπεζας του Καναδά να αναβάλει την ανακοίνωση σχετικά με την ανάγκη μελλοντικής αύξησης των επιτοκίων εναρμονίζεται με αυτές των υπόλοιπων κεντρικών τραπεζών που αντί να αποσύρουν, ενισχύουν την χαλαρή νομισματική πολιτική τους. Η Federal Reserve καθυστέρησε την απόφαση για επιβράδυνση του προγράμματος αγοράς ομολόγων, μεταθέτοντας την για τον Μάρτιο ή Απρίλιο του 2014, ενώ οι αναδυόμενες αγορές από την Ουγγαρία ως τη Χιλή μειώνουν το κόστος δανεισμού τους τελευταίους δύο μήνες.
Οι υπεύθυνοι χάραξης νομισματικής πολιτικής αντιδρούν στο ενδεχόμενο μιας περαιτέρω υποχώρησης της παγκόσμιας ανάπτυξης, η οποία οδηγείται αυτή τη φορά από την εξασθένιση των αναπτυσσόμενων χωρών, ενώ ο πληθωρισμός και η ανάπτυξη της αγοράς εργασίας παραμένει στάσιμη σε μεγάλο μέρος του βιομηχανικού κόσμου. Ωστόσο, η συνεχής τόνωση της οικονομίας ενέχει τον κίνδυνο της διόγκωσης κάποιων από τις φούσκες, με τις οποίες οι κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να ασχοληθούν στη συνέχεια. Ήδη, η συζήτηση για μη βιώσιμες αυξήσεις στις τιμές κατοικιών έχει ανάψει από τη Γερμανία μέχρι τη Ν. Ζηλανδία ενώ ο MSCI World των ανεπτυγμένων χρηματιστηριακών αγορών είναι κοντά στο υψηλότερο επίπεδο από το 2007.
Αυτό είναι το περιβάλλον εδώ και πέντε χρόνια μετά την προσπάθεια των νομισματικών αρχών να προστατεύσουν την παγκόσμια οικονομία από τον αποπληθωρισμό και να επιταχύνουν την ανάρρωση της. Στον προηγμένο κόσμο, οι κεντρικές τράπεζες χαμήλωσαν τα επιτόκια κοντά στο μηδέν και διόγκωσαν τους ισολογισμούς τους πέραν των 20 τρισ. δολαρίων μέσω επαναλαμβανόμενων γύρων αγορών ομολόγων, μια πολιτική που είναι γνωστή ως ποσοτική χαλάρωση.
Το αποτέλεσμα, ωστόσο, είναι περιορισμένο. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αυτό το μήνα αναθεώρησε προς τα κάτω τις προβλέψεις του για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη σε 2,9% το 2013 και 3,6% το 2014, από τις προβλεπόμενες τιμές του Ιουλίου του 3,1% αυτό το έτος και 3,8% το επόμενο έτος. Το Ταμείο θεωρεί, επίσης, ότι ο πληθωρισμός στις εύρωστες οικονομικά χώρες είναι ήδη μικρότερος από 2% στοιχείο που ευνοείται από τις περισσότερες κεντρικές τράπεζες.
Οι κεντρικοί τραπεζίτες εξακολουθούν να βρίσκονται σε επιφυλακή ώστε να κρατήσουν τον πληθωρισμό χαμηλά χωρίς αυτός να μετατραπεί σε αποπληθωρισμό, μια ευρεία υποχώρηση των τιμών που οδηγεί τα νοικοκυριά να περιορίζουν τις αγορές τους και τις εταιρίες να αναβάλουν συνεχώς τις επενδύσεις και τις προσλήψεις.