Σε ένα απίστευτο πισωγύρισμα νομικών κινήσεων και αποφάσεων οδηγούνται οι εξελίξεις μετά την απόφαση της Διαιτησίας να δώσει την τιμή των 40,7 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Η διοίκηση της ΔΕΗ δέχτηκε σειρά πληγμάτων, καθώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έβαλε στο αρχείο την προσφυγή της, ενώ και ο ίδιος ο Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ), η θυγατρική της προς ιδιωτικοποίηση που είναι ταυτόχρονα και ο διαχειριστής του συστήματος, με επιστολή του την επέπληξε για την ακολουθούμενη διαδικασία, αναφέροντας ότι δεν έδωσε την ενδεικνυόμενη προθεσμία 30 ημερών ως όφειλε στη βιομηχανία καθώς και δεν ζήτησε, όπως έπρεπε αντίστοιχα στον ίδιο χρόνο, την όποια υπερήμερη οφειλή θα μπορούσε να προκύψει. Η ίδια η ΔΕΗ οπισθοχώρησε καθώς με ανακοίνωσή της έδωσε περιθώρια στον ΑΔΜΗΕ να επιμηκύνει τα χρονικά περιθώρια παύσης εκπροσώπησής της μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, κάτι που σημαίνει θεωρητικά διακοπή ηλεκτροδότησης της βιομηχανίας.
Είναι προφανές ότι, παρά το γεγονός ότι οι νομικές αποφάσεις αλλά και αυτή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ορίζουν αφενός ότι η ΔΕΗ είναι το μοναδικό καταφύγιο προμήθειας της βιομηχανίας, καθώς και το ότι οφείλει να τροφοδοτεί τη βιομηχανία, έχει ξεκινήσει ένα παιχνίδι τακτικής με τον χρόνο από την Επιχείρηση, που όμως συναντά από παντού αρνητική κατάληξη. Στη συγκεκριμένη επιστολή -επίσης της ΔΕΗ προς τον ΑΔΜΗΕ- δεν αναφέρεται ποσό απαίτησης από την Αλουμίνιον του ομίλου Μυτιληναίου. Την ίδια ώρα με δηλώσεις του ο αρμόδιος υφυπουργός Ενέργειας κ. Ασημάκης Παπαγεωργίου δηλώνει: «Η Διαιτησία για την τιμή πώλησης του ρεύματος στην Αλουμίνιον είχε όμοιο χαρακτήρα δικαστηρίου σύμφωνα με τον Νόμο 4001».
Σε ό,τι αφορά τη Διαιτησία, η οποία ήταν υπό την αιγίδα της ΡΑΕ, είχαν συμφωνήσει και οι δύο πλευρές με τη διαδικασία. Δεν σχολιάζω αποφάσεις δικαστηρίων. Η Διαιτησία είναι ένας νέος θεσμός, πολύ σημαντικός για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας. Σαφώς η ΔΕΗ είναι η μεγαλύτερη ενεργειακή εταιρεία στην Ελλάδα – είναι όμως ο μοναδικός πάροχος.
Τα λάθη
Ο ρόλος της ΔΕΗ είναι κρίσιμος στην ανάπτυξη και επιβίωση της ελληνικής βιομηχανίας. Η ίδια υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έβαλε προς το παρόν την προσφυγή της στο αρχείο, βασιζόμενη στον προσωρινό χαρακτήρα της απόφασης Διαιτησίας.
Όμως, αν η διοίκηση της ΔΕΗ υπό τον κ. Αρθούρο Ζερβό κόπτεται τόσο για τα συμφέροντα της Επιχείρησης απέναντι στους νέους επίδοξους επενδυτές, θα έπρεπε άλλο τόσο να κόπτεται και για την πορεία της ελληνικής βιομηχανίας. Σε συνολικό δε επίπεδο πολιτικής, κυβέρνηση και κόμματα θα πρέπει να αποφασίσουν αν θέλουν την ύπαρξη ελληνικής παραγωγής ή όχι.
Η σπέκουλα σχετικά με την τροφοδοσία μιας μεγάλης βιομηχανίας με 4.000 εργαζομένους σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων ούτε επενδυτές πρόκειται να φέρει στην Ελλάδα ούτε πρόκειται να επιταχύνει την ανύπαρκτη -κατ’ ουσίαν- απελευθέρωση της αγοράς – μιας αγοράς στην οποία η ΔΕΗ έχει δεσπόζουσα θέση με τη χρήση του λιγνίτη και των υδροηλεκτρικών, επιβαρύνει δε τους καταναλωτές με τα πέναλτι της εκπομπής ρύπων που μετακυλίονται στα τιμολόγια.
Οταν μάλιστα η διοίκηση δέχεται τέτοια χτυπήματα από τη θυγατρική της ΑΔΜΗΕ, αναρωτιέται κανείς με ποιες δομές θα προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση, που είναι και προαπαιτούμενο της τρόικας. Και για να πούμε την αλήθεια, η ΔΕΗ έχει ευθύνη για την επιδείνωση της βιομηχανίας και αλλού. Μετακυλίει στις θυγατρικές ιδιωτικές μονάδες ενέργειας των μεγάλων ομίλων ανοίγματα 300 εκατ. ευρώ διαμέσου του θυγατρικού της Λειτουργού της Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΛΑΓΗΕ).
Αν είχε τη στοιχειώδη συνέχεια στη διοίκηση, δεν θα ήταν φορτωμένη με δάνεια 6 δισ. ευρώ που κατ’ ουσίαν δεν την αφήνουν να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των κόκκινων λογαριασμών του μέσου καταναλωτή που φτάνουν το 1,3 δισ. Απέτυχε δε να βάλει τάξη παρά το πρόσφατο δάνειο ύψους 200 εκατ. ευρώ που έλαβε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων το περασμένο καλοκαίρι.
Η πολιτική πλευρά
Απέναντι σε όλα αυτά ο υφυπουργός Ενέργειας κ. Παπαγεωργίου σημειώνει: «Το πώς θα αντιμετωπίσουμε την αγορά μετά το συγκεκριμένο αποτέλεσμα είναι υπό συζήτηση, όπως και το πώς θα λειτουργήσει η ΔΕΗ όχι μόνο απέναντι στον συγκεκριμένο πελάτη, αλλά με τη βιομηχανία στο σύνολό της».
Από την πλευρά του ο ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζει την άρση της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, θα πρέπει να εξετάζει σε μεγαλύτερο βάθος τα ζητήματα. Διότι με την τοποθέτησή του, ο τομεάρχης Ενέργειας κ. Θανάσης Πετράκος που πήρε μονομερή θέση υπέρ της ΔΕΗ ξεσήκωσε την αντίδραση των 4.000 εργαζομένων του σωματείου του Αλουμινίου, που παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην απασχόληση της Λιβαδειάς.
Το μοναδικό επίτευγμα εξάλλου που έχει να επιδείξει η ΔΕΗ μέχρι σήμερα είναι η αξιοποίηση των αυξήσεων στα τιμολόγια και της πτώσης της τιμής του πετρελαίου για να παρουσιάσει τη μικρή αναλόγως του μεγέθους της κερδοφορία, που τόσο πολύ αρέσει στα γεράκια των αγορών να σπεκουλάρουν στο Χρηματιστήριο.
Η αντίδραση του κλάδου «Απρόβλεπτες οι συνέπειες στη βιομηχανία»
Παράλληλα, η Ελληνική Ενωση Αλουμινίου, της οποίας η Αλουμίνιον A.E. είναι μέλος από την ίδρυσή της, εκπροσωπώντας τις βιομηχανίες παραγωγής και μεταποίησης αλουμινίου της Ελλάδας, έναν κλάδο με ιστορία 65 χρόνων που δίνει απασχόληση σε περίπου 30.000 χιλιάδες ανθρώπους και είναι ο δεύτερος πλέον εξαγωγικός κλάδος με το 2ο υψηλότερο (θετικό) εμπορικό ισοζύγιο, μετά την καταγγελία της ΔΕΗ για την Αλουμίνιον, επεσήμανε τα ακόλουθα: «Η απόφαση της ΔΕΗ να καταγγείλει τη συμβατική σχέση με την Αλουμίνιον A.E. θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες για τις βιομηχανικές μονάδες του κλάδου μας. Ανησυχούμε για το μέλλον όλου του κλάδου αλουμινίου, καθώς, όπως είναι γνωστό, η Αλουμίνιον A.E. είναι ο μοναδικός παραγωγός πρωτόχυτου αλουμινίου στην Ελλάδα και ο εγχώριος προμηθευτής των ελληνικών βιομηχανιών μεταποίησης αλουμινίου.Την ίδια στιγμή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ανακοίνωσε τα αποτελέσματα έρευνας που πραγματοποίησε για την ανταγωνιστικότητα των βιομηχανιών αλουμινίου της Ε.Ε. και έδειξε ότι η ηλεκτρική ενέργεια είναι ο κύριος παράγοντας που επηρεάζει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών παραγωγών πρωτόχυτου αλουμινίου.Σε ένα τέτοιο τοπίο αβεβαιότητας όλη η Ευρώπη προσπαθεί να βρει τρόπους περιορισμού της αποβιομηχάνισής της και στήριξης της βιομηχανίας αλουμινίου και των χιλιάδων θέσεων εργασίας. Η Ελληνική Ενωση Αλουμινίου ζητά από την ελληνική πολιτεία να συμπλεύσει με την υπόλοιπη Ευρώπη στην προσπάθεια στήριξης της βιομηχανίας αλουμινίου και να μην επιτρέψει να χαθεί καμία βιομηχανία και καμία θέση εργασίας στις επιχειρήσεις του κλάδου μας προς όφελος της εθνικής μας οικονομίας».
Τι υποστηρίζει η ΠΟΕΜ
Καμπανάκι για τη λειτουργία του εργοστασίου από τους εργαζομένους
Την ίδια ώρα καμπανάκι για τη λειτουργία του εργοστασίου χτυπάει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Μετάλλου (ΠΟΕΜ). Στην ανακοίνωσή της η ομοσπονδία των μεταλλεργατών επισημαίνει:
«Το Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρεία Αλουμίνιο της Ελλάδας, μέλος της Ομοσπονδίας μας, μας ενημέρωσε για τον κίνδυνο που έχει προκύψει διακοπής οριστικά της παραγωγικής δραστηριότητας της επιχείρησης με απρόβλεπτες και καταστροφικές συνέπειες στους 1.600 εργαζόμενους του εργοστασίου, τους δορυφορικά απασχολούμενους καθώς και στην τοπική και εθνική οικονομία.
Εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα υπήρξε σοβαρή διαφορά στο κόστος της ενέργειας μεταξύ της ΔΕΗ και της επιχείρησης Αλουμινίου. Για την επίλυση της διαφοράς ορίστηκαν από τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη διαιτητές, καθώς και ένας επιδιαιτητής από την ΡΑΕ, όλοι κοινής αποδοχής.
Τα δύο μέρη (επιχείρηση, ΔΕΗ) δεσμεύτηκαν ότι θα αποδεχθούν την απόφαση της Διαιτησίας.
Και ενώ συμφώνησαν εγγράφως στη διαδικασία, όρισαν διαιτητές, η διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε δεν είναι αποδεκτή από τη ΔΕΗ η οποία απειλεί από 18/11/2013 να διακόψει την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου.
Η διοίκηση της ΠΟΕΜ αλλά και κάθε σοβαρά σκεπτόμενος Ελληνας πολίτης δεν μπορεί να διανοηθεί ότι έτσι απλά ανατρέπονται αποφάσεις, καταστρέφονται κοινωνίες, εξαθλιώνονται οικογένειες.
Εκτιμούμε ότι τεράστιες ευθύνες έχουν οι κυβερνήσεις της χώρας, οι οποίες δεν έχουν λάβει έως τώρα κανένα αντίστοιχο ευρωπαϊκών χωρών μέτρο στήριξης των επιχειρήσεων έντασης ενέργειας.
Οι συμβάσεις διακοψιμότητας και η μείωση της τιμής του φυσικού αερίου που ισχύουν σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, παρέχοντας χαμηλές τιμές της ενέργειας, ακύρωσαν την παρουσία και εξωστρέφεια των ελληνικών επιχειρήσεων, οι οποίες καταρρέουν.
Καλούμε την κυβέρνηση και τους αρμόδιους φορείς να στηρίξουν την απασχόληση στο Αλουμίνιο της Ελλάδας.
Να πάρουν οριστικές αποφάσεις επίλυσης του ενεργειακού προβλήματος στις επιχειρήσεις έντασης ενέργειας τώρα.
Σε καμία περίπτωση δεν θα δεχθούμε άλλη διακοπή λειτουργίας της επιχείρησης. Αλουμίνιο, Χαλυβουργία και Ναυπηγεία είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας μας».