Του Κωστή Πλάντζου
Σαν αναγκαία προϋπόθεση και όρο για να επιστρέψει η ρευστότητα στην αγορά θέτουν επιτακτικά οι ξένοι δανειστές την ανατροπή στο καθεστώς προστασίας των ελληνικών νοικοκυριών από τις κατασχέσεις. Την συνδέουν μάλιστα με το ενδιαφέρον ξένων οίκων να εξαγοράσουν τοις μετρητοίς τα προβληματικά δάνεια από τις ελληνικές τράπεζες, εξέλιξη που το θεωρούν παράγοντα εξυγίανσης του χαρτοφυλακίου τους και έναυσμα για να ανοίξει η χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προς το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.
Ωστόσο το χάσμα μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών παραμένει βαθύ αφού στις διαμάχες της με την ελληνική πλευρά η Τρόικα δείχνει αποφασισμένη για ουσιαστική απελευθέρωση πλειστηριασμών από 1.1.2014 χωρίς «παραθυράκια» που θα μπλοκάρουν τους πλειστηριασμούς κύριας κατοικίας.
Όσο «εκβιαστική και αποκρουστική» και αν χαρακτηρίζουν βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τη στάση τους, οι ελεγκτές επιμένουν ιδιαίτερα στην άρση των περιορισμών για τους πλειστηριασμούς γιατί, με βάση τις οδηγίες που έχουν λάβει από τους πολιτικούς προϊσταμένους τους από Ουάσιγκτον, Βρυξέλλες και –ιδίως- την Φραγκφούρτη, την θέτουν ως βασική προϋπόθεση για να επιστρέψει η ρευστότητα στην αγορά.
Τραπεζικοί κύκλοι διευκρίνιζαν ότι δεν αποτελεί πρόβλημα για αυτές η κατάργηση της προστασίας, επειδή δεν έχουν ούτε οι ίδιες συμφέρον να ξεκινήσουν αμέσως μετά μπαράζ μαζικών πλειστηριασμών. Από 1.1.2014 θα εξακολουθούν την ίδια τακτική των διευκολύνσεων προς τους δανειολήπτες, πλην κάποιων συγκεκριμένων που έχουν αλλά δεν πληρώνουν.
Ωστόσο κοινοτικές πηγές ανέφεραν πως είναι θέμα ουσίας κατ’ αυτούς να μην απαγορεύονται πλέον οι πλειστηριασμοί, επειδή αυτό αποθαρρύνει τους ενδιαφερόμενους οίκους να εξαγορασουν τα «κόκκινα δάνεια» (μεταφέροντας στη συνέχεια και μέρος του discount στους δανειολήπτες προκειμένου να εισπράξουν ό,τι μπορούν). Θεωρούν πως με βάση και την έκθεση που τις ημέρες αυτές “καθαρογράφει” η Blackrock για τις ελληνικές τράπεζες, θα πρέπει να το δουν σαν ευκαιρία και ξεκαθάρισμα του χαρτοφυλακίου τους από «σκελετούς» προβληματικών δανείων που δεν αντικρύζονται από τις εξασφαλίσεις που έχουν λάβει με τις τρέχουσες αποτιμήσεις των ακινήτων στην αγορά.
Η ελληνική πλευρά όμως φοβάται ότι οι εταιρίες που θα αναλάβουν να εισπράξουν με αυτόν τον τρόπο τα προβληματικά δάνεια θα θέλουν να αποκομίσουν γρήγορα κέρδη, πιέζοντας τις τιμές και την αγορά ρευστοποιώντας μαζικά ακίνητα. Και πολιτικά δεν θα άντεχε ένα τέτοιο πλήγμα μέσα στο κρίσιμο α΄πεντάμηνο του 2014, αλλά και οικονομικά φοβάται ότι μπορεί να δημιουργηθεί «τρύπα» στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, λόγω του χαμηλού τιμήματος εξαγοράς (“κούρεμα” πάνω και από 50%) που θα πρέπει να καλυφθεί με νέο δάνειο, νέα μέτρα ή και «κούρεμα» καταθέσεων.
Η λήψη των τελικών αποφάσεων είναι πλέον θέμα ημερών, αφού η τελική ρύθμιση πρέπει να κατατεθεί με διαδικασίες εξπρές στη Βουλή, όποιο περιεχόμενο ή και όποια μορφή και αν έχει (πχ νομοσχέδιο ή πράξη νομοθετικού περιεχομένου), αλλιώς από 1.1.2014 καταργούνται αυτοδίκαια να ισχύει κάθε μορφή προστασίας που είχε θεσπιστεί τα προηγούμενα χρόνια.