Σταθερά στην κορυφή της παγκόσμιας οικονομικής πυραμίδας θα παραμείνουν οι ΗΠΑ μέχρι το 2028, οπότε θα κατεβούν ένα επίπεδο για να δώσουν τη θέση της στην Κίνα. Χαμηλότερα θα οδηγηθεί και η Ιαπωνία που θα διαδεχθεί την Ινδία στην τρίτη θέση. Το 2028 θα αποτελέσει μάλιστα και έτος – ορόσημο για τη γαλλική οικονομία, η οποία από την πέμπτη θέση που βρίσκεται σήμερα θα πέσει στη δέκατη τρίτη, ενώ σε ορίζοντα 16ετίας, τα προγνωστικά είναι δυσοίωνα και για τη Γερμανία που θα αναγκαστεί να κάνει «χώρο» για τη Βρετανία. Κάπως έτσι διαμορφώνεται ο παγκόσμιος οικονομικός χάρτης, σύμφωνα με το Κέντρο Οικονομικών και Επιχειρηματικών Ερευνών (CEBR).
Η Κίνα θα αργήσει, λοιπόν, να καταστεί το νούμερο ένα της παγκόσμιας οικονομίας, αφού όπως εκτιμά το CEBR, οι εγχώριες οικονομικές συνθήκες υστερούν έναντι της δύναμης των ΗΠΑ που δεν φαίνεται να εγκαταλείπει τα πρωτεία σύντομα. Οι αναλυτές του CEBR, χωρίς να παραβλέπουν την υφιστάμενη εξασθένηση της κινεζικής οικονομίας, αναγνωρίζουν προοπτικές ανάπτυξης και εκτιμούν πως η Κίνα, το 2028 και για πρώτη φορά μετά από από το 1890, θα είναι η μεγαλύτερη παγκόσμια οικονομία. Ωστόσο, το 2028 φαντάζει μακρινό για τους αναλυτές που προέβλεπαν αναστροφή της κατάστασης νωρίτερα – με τις ΗΠΑ να συνεχίζουν να κυριαρχούν στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη.
Επιπλέον και σύμφωνα πάντα με τις προβλέψεις του CEBR, το 2028 θα σημάνει μία ακόμη σημαντική αλλαγή, με την Ινδία να κατακτά την τρίτη θέση, ξεπερνώντας την Ιαπωνία που μέχρι τουλάχιστον μέχρι τότε θα διατηρήσει τη θέση της στη «τριάδα». Σύμφωνα με τους αναλυτές, η οικονομία της χώρας χάνει έδαφος με γρηγορότερο από ό,τι αναμενόταν ρυθμό, λόγω της σημαντικής αποδυνάμωσης του εθνικού της νομίσματος (το γιεν σημείωσε απώλειες της τάξεως του 20% έναντι του δολαρίου το 2013) που εκτιμάται πως θα επιφέρει και τη πτώση του ΑΕΠ της Ιαπωνίας.
Σε ό,τι αφορά στα ευρωπαϊκά δεδομένα, το γαλλογερμανικό «δίδυμο» αναμένεται να υπονομευθεί από τη Βρετανία, η οποία και θα πάρει την κυρίαρχη θέση των δύο χωρών από το 2030. Σύμφωνα με το CEBR η μικρότερη έκθεση της χώρας στα προβλήματα της Ευρωζώνης σε συνδυασμό με την ηπιότερη φορολογία συγκριτικά με τα ευρωπαϊκά πρότυπα και δεδομένων και των θετικών δημογραφικών στοιχείων, προοιωνίζονται ισχυροποίηση της θέσης της Βρετανίας στο ευρωπαϊκό σκηνικό, καθώς το ΑΕΠ της χώρας αναμένεται να διευρυνθεί με μεγαλύτερους ρυθμούς από ό,τι σε άλλες δυτικές οικονομίες. Ωστόσο, ο δρόμος δεν θα είναι και ο ευκολότερος για τη Βρετανία, αφού εντοπίζονται εκκρεμότητες, η επίλυση των οποίων και θα αποτελέσει το «κλειδί» για την επάνοδό της.
Εν τω μεταξύ, η Βραζιλία που ξεπέρασε τη Βρετανία το 2011, κατακτώντας την έκτη θέση, για να υποχωρήσει μία θέση κάτω, το 2013, μέσα στην επόμενη δεκαετία θα επανακτήσει πάλι τις δυνάμεις της για μία καλύτερη θέση: Όπως προβλέπεται, το 2023 θα καταφέρει να υπερτερήσει τόσο έναντι της Βρετανίας, όσο και της Γερμανίας.
Πάντως, τα προγνωστικά για το σύνολο των ευρωπαϊκών οικονομιών είναι ζοφερά. Η Γερμανία, μάλιστα, αναμένεται πως το 2023 (αλλά και το 2028) θα έχει χάσει την τέταρτη θέση, την οποία κατέχει το 2013. Όσο για τη Γαλλία, η πτώση θα είναι μεγαλύτερη, αλλά κλιμακωτή, καθώς από την πέμπτη θέση, το 2013, θα υποχωρήσει στη στην όγδοη το 2018, στη δέκατη το 2013 και στη δέκατη τρίτη το 2028.
Όπως διαμορφώνονται τα οικονομικά δεδομένα, βάσει της ανάλυσης του CEBR, οι προοπτικές της ρωσικής οικονομίας είναι λιγότερο ευνοϊκές από ό,τι αναμενόταν. Όμως, το 2018 θα ανεβεί στην έκτη θέση το 2018, από την όγδοη του 2013, ενώ το 2023 θα επανέλθει στα γνώριμα επίπεδα της όγδοης θέσης.