Το παραπάνω διάγραμμα φανερώνει την ετήσια μεταβολή της τιμής του χρυσού ανά ουγγιά, από το 2000 έως σήμερα. Όπως μπορεί να αντιληφθεί και ο πιο αδαής, η χρονιά που φεύγει ήταν η πρώτη μέσα σε 13 χρόνια που το πολύτιμο μέταλλο σημειώνει πτώση και μάλιστα εντυπωσιακή.
Όπως γράφει το Businessinsider, σύμφωνα με μια άποψη, ολόκληρος ο κόσμος πρέπει να αισθάνεται χαρούμενος με αυτή την εξέλιξη. Κι αυτό γιατί:
α) η κατακρήμνιση του χρυσού συνέβη γιατί η οικονομία επιστρέφει στα φυσιολογικά επίπεδα. Οι επενδυτές δεν νοιώθουν πλέον ότι τα πάντα είναι έτοιμα να καταρρεύσουν. Οι ΗΠΑ τα πάνε καλά, η ευρωπαϊκή κρίση βαίνει προς το τέλος της και δεν υπάρχουν πλέον βάσιμοι φόβοι για μια ανώμαλη προσγείωση της Κίνας. Εν ολίγοις έχουν εκλείψει πια οι ανησυχίες ότι το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα πάει να καταρρεύσει.
β) μια δεύτερη συνέπεια από τη χαμηλότερη τιμή του χρυσού είναι ότι πλέον δεν επείγει να εξορύσσεις χρυσό, σπαταλώντας τεράστιες ποσότητες πόρων, με πολλαπλές συνέπειες.
γ) ο πραγματικός λόγος ωστόσο, που θα πρέπει ο κόσμος να αισθάνεται ευτυχής από την πτώση του χρυσού είναι ότι τα τελευταία χρόνια αποκομίσαμε μεγάλη γνώση επί των οικονομικών. Εάν τα μεγάλα κρατικά ελλείμματα και η ποσοτική χαλάρωση είχαν οδηγήσει στον υπερπληθωρισμό και ο χρυσός ανέβαινε στα 10.000 δολάρια, τότε θα ψάχναμε τρόπους αποτροπής μελλοντικών κρίσεων.
Το γεγονός ότι ο “πυρετός” του χρυσού “ξεφούσκωσε” είναι απόδειξη ότι η συμβατική θεώρηση της οικονομίας είναι λίγο πολύ σωστή. Και αυτή η γνώση αξίζει τρισεκατομμύρια, καθώς είναι αυτή ακριβώς που έβγαλε τις ΗΠΑ από τη χειρότερη οικονομική επιβράδυνση μετά τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετία του ’20.
Η κατάρρευση του χρυσού σηματοδοτεί την έξοδο από τη νοοτροπία της κρίσης και δικαιώνει την αξία που έχει η κατανόηση της οικονομίας μέσα από χιλιάδες χρόνια εμπειρία – κάτι που μπορεί να είναι ανεκτίμητο.