Οι Φινλανδοί εξακολουθούν να πιστεύουν στην πυρηνική ενέργεια. Η Teollisuuden Voima Oyj (TVO) αγωνίζεται για την κατασκευή του αντιδραστήρα Olkiluoto 3, η κατασκευή της οποίας δεν αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν το 2016.
Επίσης, η φινλανδική εταιρεία Fennovoima και η ρωσική Rusatom Overseas, που ανήκει στον κρατικό όμιλο Rosatom, υπέγραψαν τέλη του 2013 σύμβαση για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού Hanhikivi-1, στο βόρειο τμήμα της Φινλανδίας. Η εταιρεία Rusatom Overseas θα προμηθεύσει τον αντιδραστήρα του σταθμού ισχύος 1.200 MW. Η εταιρεία θα λάβει το 34% του μετοχικού κεφαλαίου της Fennovoima.
Μέχρι το 2008 το πυρηνικό πρόγραμμα της Φινλανδίας είχε τέσσερις αντιδραστήρες σε δυο εργοστάσια, όλα εγκατεστημένα στη Βαλτική. Μάλιστα, ο πρώτος αντιδραστήρας ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1977 και μέχρι το 2007 κάλυπτε το 28,4% της ενέργειας της χώρας. Σημειώνεται ότι η χώρα είναι από τις πιο παραγωγικές και ο πέμπτος αντιδραστήρας ετοιμάζεται.
Γιατί η Φινλανδία θέλει επιμένει τόσο στην πυρηνική ενέργεια; Η χώρα είναι φτωχή σε φυσικές πηγές για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και έχει μεγάλη εξάρτηση από τη Ρωσία. Παράλληλα, είναι πολύ υψηλή η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, ανά κάτοικο, αλλά και η πιο πυκνοκατοικημένη στην ΕΕ.
Οι πυρηνικοί σταθμοί παράγουν σήμερα περίπου το 1/3 της ηλεκτρικής ενέργειας και το 15% της ενέργειας που καταναλώνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Πρόκειται για τομέα με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, με σχετικά σταθερές δαπάνες, πράγμα που τον καθιστά ενδιαφέροντα από την άποψη της ασφάλειας του εφοδιασμού και την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών. Ωστόσο, επαφίεται σε κάθε κράτος μέλος να επιλέξει την αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας ή όχι.
Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας δημιούργησε το 1957 τις συνθήκες για την ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη. Στην αποστολή της συγκαταλέγονταν, συγκεκριμένα, η ανάπτυξη της συνεργασίας στον τομέα της έρευνας, η προστασία του πληθυσμού με την καθιέρωση ενιαίων κριτηρίων ασφαλείας, ο επαρκής και δίκαιος εφοδιασμός με πυρηνικά ορυκτά και καύσιμα, ο έλεγχος της ειρηνικής χρήσης των πυρηνικών υλικών και η συνεργασία με άλλες χώρες και διεθνείς οργανισμούς.