Του
Μηνά Τσαμόπουλου
Άναψε η συζήτηση στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής για τη διαδικασία αξιοποίησης του ΟΛΠ.
Όπως επεσήμανε ο Υπουργός Ναυτιλίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης μιλώντας στη Βουλή «σήμερα, ο ΟΛΠ λειτουργεί και έχει ήδη προχωρήσει σε 322 διαφορετικές συμβάσεις παραχώρησης. Κορυφαία είναι αυτή που ξέρουμε με την ΣΕΠ, την COSCO δηλαδή, στον προβλήτα 2 και 3.Υπάρχουν, όμως, και άλλες 321 συμβάσεις παραχώρησης προς μεγαλύτερους ή μικρότερους επενδυτές, από μικρά ναυπηγεία και καρνάγια μέχρι μύλους, εταιρίες πετρελαιοειδών κ.ο.κ. Εταιρείες οι οποίες λειτουργούν, δηλαδή, υπό τον ΟΛΠ» και προσέθεσε: «Τα έσοδα από τις 322 παραχωρήσεις δεν έρχονται προς όφελος του κρατικού προϋπολογισμού. Δεν έρχονται προς όφελος των μετόχων, του οποίου το 74% είναι ιδιοκτήτης το ελληνικό δημόσιο, δια μέσου του ΤΑΙΠΕΔ. Ουσιαστικά χάνονται στην λειτουργική ζημιά του Οργανισμού. Τα έσοδα που προέρχονται από τη ΣΕΠ είναι 32 εκατ. ευρώ, για τα οποία ο ΟΛΠ δεν έχει να αποσβέσει ούτε ένα ευρώ. Δεν ξοδεύει ούτε ένα ευρώ σε μισθοδοσία ή λειτουργικά έξοδα.
Κανονικά αυτά τα 32 εκατ. θα έπρεπε να αποτυπώνονται στον προϋπολογισμό του ως κέρδη και να ενισχύονταν απ’ όλα τα υπόλοιπα κέρδη της χρήσης και της λειτουργίας του. Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Ο ΟΛΠ σημειώνει πολύ λιγότερα κέρδη της τάξεως του 7 έως 9 εκατ. ευρώ, ανάλογα με την χρονιά, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι τα 25 εκατ. που έρχονται από την μεγάλη σύμβαση παραχώρησης των εμπορευματοκιβωτίων χάνονται στις λειτουργικές του δαπάνες».
Στη συνέχεια ο ΥΝΑ αναφέρθηκε στους τρεις λόγους που η κυβέρνηση αποφάσισε την αποκρατικοποίηση του ΟΛΠ:
« 1. Ο πρώτος λόγος έχει να κάνει με τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί. Εκτελούμε ένα πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Όλοι γνωρίζετε ότι έχει τεθεί ένας δημοσιονομικός στόχος για το 2013 και έχει εγκριθεί από την Ελληνική Βουλή αυτός ο δημοσιονομικός στόχος που αφορά τη συγκέντρωση του ποσού των 2,3 δισ. από έσοδα που θα προέλθουν από την αποκρατικοποίηση. Θεωρούμε ότι με την αποκρατικοποίηση των λιμανιών μπορούμε να πετύχουμε όχι μόνο τον δημοσιονομικό στόχο, αλλά και να υπηρετήσουμε και τον αναπτυξιακό στόχο της χώρας που είναι να προσελκύσουμε περισσότερες επενδύσεις. Και αυτό επειδή δεν πουλάμε μόνο μια χρήση, αλλά ουσιαστικά προσκαλούμε τον υποψήφιο επενδυτή, πέρα από τα λεφτά τα οποία θα καταβάλει στο ΤΑΙΠΕΔ για την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών, να κάνει και μια σειρά επενδύσεις, ώστε να αποφέρει τα πραγματικά οφέλη του. Να μεγιστοποιήσει, δηλαδή, όλα εκείνα τα οφέλη που έχουν σχέση με τη γεωστρατηγική σχέση της χώρας, αλλά και το λιμάνι.
2. Ο δεύτερος λόγος, για τον οποίο προχωράμε, είναι γιατί δεν είναι κάθε χρήση του λιμανιού κερδοφόρα. Άρα δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε επιμέρους παραχωρήσεις σε όλες τις χρήσεις του λιμανιού, γιατί τότε θα περιοριζόμασταν μόνο στις κερδοφόρες χρήσεις. Όλες οι ζημιογόνες χρήσεις θα έμεναν πίσω στο ελληνικό δημόσιο και τα έσοδα που προσδοκούσαμε να πάρουμε από τις συμβάσεις παραχώρησης, ουσιαστικά, θα κάλυπταν τις μαύρες τρύπες που θα άφηναν όλες οι άλλες ζημιογόνες χρήσεις του λιμανιού.
3. Ο τρίτος λόγος είναι το θέμα των θέσεων εργασίας. Θα είμαι πάρα πολύ ειλικρινής. Όποιος μιλάει σήμερα υπέρ των συμβάσεων παραχώρησης, στην πράξη μιλάει για περιορισμό της απασχόλησης από την ΟΛΠ Α.Ε.. Καμία σύμβαση παραχώρησης δε θα γινόταν και δε θα προχωρούσε, με την παραχώρηση των εργαζομένων. Γιατί δε γίνεται να παραχωρήσεις μαζί με την υποδομή και τους εργαζόμενους. Άρα, στην περίπτωση που παραχωρούσαμε επιπλέον χρήσεις, ουσιαστικά θα πηγαίναμε στην κατάργηση θέσεων εργασίας και την κατάργηση των συμβάσεων εργασίας που θα έχουν αυτοί οι άνθρωποι με τον ΟΛΠ. Εμείς, προχωράμε στην αποκρατικοποίηση της πλειοψηφίας των μετοχών του ΟΛΠ, διατηρώντας εν ισχύ τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και όλες τις θέσεις εργασίας, χωρίς να επηρεάσουμε καθόλου τις εργασιακές σχέσεις».