Της Ελένης Στεργίου
Αναταράξεις έχει δημιουργήσει στο οικονομικό επιτελείο το σχέδιο νόμου για τον Αιγιαλό, που δόθηκε στη δημοσιότητα και έχει προκαλέσει αντιδράσεις, αφού οι διαφωνούντες υποστηρίζουν ότι είναι αντισυνταγματικό, προκαλεί περιβαλλοντική καταστροφή, ότι επιτρέπει τις αυθαίρετες κατασκευές και ότι η είναι αόριστη η χάραξη της ζώνης παραλίας.
Ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας Αβραάμ Γούναρης τονίζει ότι «σε κανένα σημείο του δεν τροποποιεί ή αλλοιώνει το χαρακτήρα του αιγιαλού και της παραλίας ως κοινόχρηστων πραγμάτων. Παράλληλα, όπως υπογραμμίζει, δεν είναι αντιπεριβαλλοντικό γιατί δεν επιτρέπει την ανεξέλεγκτη κατασκευή έργων στον αιγιαλό και την παραλία, αλλά, οριοθετεί τις επιτρεπόμενες κατασκευές, δίνοντας έμφαση στη λήψη έγκρισης περιβαλλοντολογικών όρων πριν από κάθε έργο».
Σε ερώτηση για την περιβαλλοντική καταστροφή, υπογραμμίζει ότι «η ύπαρξη περιβαλλοντικής μελέτης έχει καταστεί απαραίτητη και πρωταρχική προϋπόθεση για οποιαδήποτε ενέργεια εντός του αιγιαλού και της παραλίας», ενώ προσθέτει ότι «την αρμοδιότητα για την έγκριση των περιβαλλοντικών μελετών έχει το υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής». Επίσης, τονίζει ότι για πρώτη φορά η περιβαλλοντική κατάταξη κάθε χρήσης συνυπολογίζεται στο τίμημα παραχώρησης αιγιαλού. Αναφορικά, με την απόσταση τοποθέτησης κτισμάτων από τη γραμμή αιγιαλού, αρμοδιότητα, έχει το ΥΠΕΚΑ σε σχέση και με την επιθυμητή ζώνη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. «Μέχρι σήμερα και με τις ισχύουσες νομοθεσίες έχει ήδη προκληθεί μεγάλη περιβαλλοντική ζημιά, ασχέτως ισχυόντων περιορισμών, λόγω ασάφειας της νομοθεσίας και των διαδικασιών πρόληψης».
Σημειώνεται, ότι με αυτό τον νόμο, για πρώτη φορά στην Ελλάδα θεσμοθετείται, ένας ενιαίος τρόπος υπολογισμού του τμήματος που θα καταβάλλει κάθε χρήστης χώρου αιγιαλού και θαλάσσιου χώρου και σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου, ο νέος νόμος έρχεται για να βελτιώσει σημαντικά τον ισχύοντα 2971/0. Μία από τις ρυθμίσεις που προβλέπει είναι ότι η θεσμοθέτηση, με τον νέο τρόπο χάραξης του αιγιαλού, του καθορισμού του συνόλου της ακτογραμμής γίνεται σε όλη τη χώρα σε αντίθεση με το 8-10% που έχει χαραχθεί ως σήμερα, με όλους τους προηγούμενους νόμους. Παράλληλα, η ύπαρξη ζώνης παραλίας καθίσταται υποχρεωτική είτε λόγω αιτιολογημένης έκθεσης της αρμόδια Κτηματικής Υπηρεσίας κάθε νομού, για ζώνες παραλίας έως 50 μέτρα, είτε με οικειοθελή παραχώρηση σε κοινή χρήση από κάθε ιδιώτη που επιθυμεί να κατασκευάσει κάποιο έργο, με ελάχιστο εύρος τα 10 μέτρα, χωρίς να αποκλείεται η μελλοντική χάραξη μεγαλύτερης ζώνης εάν απαιτηθεί.
Σχετικά με τις αυθαίρετες κατασκευές, όπως τονίζει ο κ. Γούναρης «δεν δικαιώνονται αναδρομικά οι παρανομούντες και οι αυθαιρετούντες, καθώς δίνεται προθεσμία ενός έτους νομιμοποίησης μόνο των έργων που κατασκευάστηκαν πριν την ισχύ του υπό ψήφιση νόμου και εντάσσονται αποκλειστικά στα επιτρεπόμενα για κατασκευή αιγιαλό έργα».
Παράλληλα, υποστηρίζει ότι «με τη χάραξη της οριογραμμής του αιγιαλού σε ολόκληρη την επικράτεια (έναντι του σήμερα χαραχθέντος, σε ποσοστό 8% της ακτογραμμής), θα ενισχυθεί σημαντικά η επιχειρηματικότητα και αντίστοιχα η εθνική οικονομία, διότι υφίσταται πλέον ασφάλεια δικαίου ως προς τις εδαφικές εκτάσεις στις οποίες επιτρέπεται η δόμηση, εκτός αιγιαλού και παραλίας». «Επομένως», προσθέτει, «μπορούν να τεθούν σε άμεση εφαρμογή εκκρεμή επιχειρηματικά σχέδια και επενδύσεις».
Επιπλέον, όπως υπογραμμίζει, απλουστεύονται οι διαδικασίες των αδειοδοτήσεων και συντομεύει ο χρόνος παροχής σχετικών αδειών, χωρίς ωστόσο καμία έκπτωση στους προβλεπόμενους περιβαλλοντικούς όρους.
«Σε κανένα σημείο του νομοσχεδίου δεν ορίζεται ότι είναι επιτρεπτή η αποκλειστική χρήση του αιγιαλού και της παραλίας και δεν περιορίζεται με κανένα τρόπο η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που συντρέχουν λόγοι δημόσιας ασφάλειας ή αυτό επιβάλλεται για την προστασία πρωτίστως των ιδίων», διευκρινίζει ο κ. Γούναρης.