Tα πράγματα φέτος με τις δηλώσεις εισοδήματος φαίνονται πιο μπερδεμένα από ποτέ. Από φέτος βλέπεις ξεκίνησε ένας τελείως νέος τρόπος υπολογισμού του φόρου. Πριν υπολογίσεις το φόρο που πρέπει να πληρώσεις, χωρίζεις τα εισοδήματά σου σε κατηγορίες με βάση τη δραστηριότητα από την οποία προέρχονται και κάθε κατηγορία εισοδήματος φορολογείται διαφορετικά(!)
Είναι ένα σύστημα εμπνευσμένο από τη γνωστή αρχή «Το ’να παιδί καλό παιδί, τ’ άλλο γ_ _ ώ τη μ_ _α του». Πρόκειται για μια ακόμη ελληνική πρωτιά, καθώς κανείς ποτέ δεν το σκέφτηκε στην άθλια εσπερία. Όμως όλ’ αυτά τα ξέρετε, γιατί να σας ζαλίζω, εγώ θέλω σήμερα να σας πω τι παρατήρησα κατά την υποβολή των πρώτων κιόλας εκκαθαρίσεων.
Αφορά τους μισθωτούς, που είναι οι στυλοβάτες της κοινωνίας μας. Κάθε χρονιά που έχουμε εκλογές είναι οι στυλοβάτες, τον υπόλοιπο καιρό είναι τα αποπαίδια. Ευτυχώς που στην Ελλάδα κάνουμε εκλογές κάθε δεύτερο χρόνο, έτσι οι μισθωτοί είναι εναλλάξ στυλοβάτες – αποπαίδια κ.ο.κ. Πολύ απλά, που λέτε.
Καλά, καλά… σοβαρεύομαι αμέσως. Χμμμ… αυτοί λοιπόν φορολογούνται με μια απλή κλίμακα τριών κλιμακίων. Το δεύτερο κλιμάκιο τελειώνει στα 42.000 ευρώ, όπου και ο νομοθέτης έχει προφανώς θέσει το όριο του πλούτου, μια και από εκεί και πάνω ισχύει ο ανώτατος συντελεστής που είναι 42% (φαίνεται ότι στο νομοθέτη άρεσε η ομοιογένεια). Το ενδιαφέρον είναι ότι μέχρι το εισόδημα των 42.000 ευρώ υπάρχει για τους μισθωτούς μια αναλογική μείωση του φόρου. Η μείωση αυτή είναι 2.100 ευρώ για εισόδημα μέχρι 21.000 ευρώ (είπαμε, ομοιογένεια), ενώ μειώνεται (η μείωση μειώνεται) κατά 100 ευρώ για κάθε 1.000 ευρώ επιπλέον εισόδημα. Μειούμενη λοιπόν η μείωση συνεχώς, μηδενίζεται στο εισόδημα των 42.000 ευρώ. Αυτά πάνω – κάτω λέει ο νόμος και εμείς οι μωροί σπεύσαμε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. «Για κάθε ευρώ εισόδημα πάνω από τις 21.000, η μείωση μειώνεται κατά 10 σεντς» (σεντ είναι το εκατοστό του ευρώ στα ελληνικά). Φαινότανε πάρα πολύ καλό για να είναι αληθινό, σε ένα μηχανογράφο – λογιστή.
Όντως δεν ήταν. Μόλις δύο μέρες μετά την τροποποίηση του νόμου, κυκλοφόρησε η ΠΟΛ.1010/25.1.2013. Πρόκειται για τη γνωστή εγκύκλιο «ρουτίνας», η οποία κάθε χρόνο κυκλοφορεί για να εξηγήσει στους εκκαθαριστές μισθοδοσίας των εταιρειών πώς θα πρέπει να κάνουν την παρακράτηση του φόρου κατά την καταβολή του μηνιαίου μισθού στους εργαζόμενους. Σ’ αυτή την φαινομενικά αθώα εγκύκλιο, ο συντάκτης της βρήκε την ευκαιρία να πάρει το πάνω χέρι από μηχανογράφους, μαθηματικούς και άλλους αριθμολόγους. Ούτε λίγο ούτε πολύ, επανανομοθέτησε δια της εγκυκλίου, ότι η μείωση της μείωσης θα γίνεται σε αυστηρά «σκαλοπάτια» των 100 ευρώ. Όποιος είχε εισόδημα πάνω από το «πεντακοσάρικο» έχανε 100 ευρώ από τη μείωση, ενώ όποιος ήταν κάτω, όχι. Έτσι, όποιος είχε εισόδημα 21.499 ευρώ, εδικαιούτο όλη τη μείωση των 2.100 ευρώ, ενώ όποιος είχε εισόδημα 21.501 ευρώ, εδικαιούτο μείωση φόρου μόνο 2.000 ευρώ.
Ήταν μια απόφαση τόσο φανερά έξω από το πνεύμα και το γράμμα του νόμου, που όλοι νιώσαμε καλύτερα. Το Υπουργείο Οικονομικών που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό (κάτι μου θυμίζει αυτό). Όλοι σπεύσαμε να την εφαρμόσουμε. Προγράμματα μισθοδοσίας αλλάχτηκαν και προσαρμόστηκαν σε μια νύχτα. Όταν κάποιος ταλαίπωρος προγραμματιστής ρώταγε «μα τι είναι αυτές οι μπούρδες;» έπαιρνε την αποστομοτική απάντηση «εσύ δεν ξέρεις». Έτσι πορευτήκαμε ολόκληρο το 2013 και ήδη κατά το εν τρίτον του 2014.
Και όταν ξεκίνησαν οι υποβολές δηλώσεων εισοδήματος; Πονηρούληδες, το καταλάβατε έτσι; Το TAXIS κατά την εκκαθάριση των μισθωτών εφαρμόζει έναν «πιο αναλογικό» τρόπο εφαρμογής της μείωσης. Κάτι σαν «μειώνω τη μείωση κατά 10 σεντς για κάθε ευρώ που αυξάνεται το εισόδημα πάνω από τις 21.000». Ναι, μην ανησυχείτε, σε κανέναν ο φόρος κλίμακας δεν θα συμπέσει με τον Κωδικό 313. Αν αυτό συμβεί, ο εκκαθαριστής μισθοδοσίας σας είναι ανενημέρωτος. Πάντα θα υπάρχει μια θετική ή αρνητική διαφορά από 1 έως 99 ευρώ (θεωρητικά).
Στα σοβαρά τώρα, δεν ξέρω γιατί τα γράφω όλα αυτά, νιώθω σαν να επαναλαμβάνομαι συνέχεια. Κανείς δεν μοιάζει να καταλαβαίνει τη σημασία που έχουν μικρά πράγματα στη δουλειά του λογιστή. Οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών θεωρούν τους εαυτούς τους ως Χερουβείμ και οι υπάλληλοι του TAXIS είναι τα Σεραφείμ ή τούμπαλιν.
Εγώ πάντως θα τελειώσω με μια φράση των Ρωμαίων που μας πάει γάντι: «Ανεβείτε, κατεβείτε, κάντε ό,τι θέλετε. Σταματήστε μόνο να περνάτε και να ρίχνετε σφαλιάρες».(*)
Tα πράγματα φέτος με τις δηλώσεις εισοδήματος φαίνονται πιο μπερδεμένα από ποτέ. Από φέτος βλέπεις ξεκίνησε ένας τελείως νέος τρόπος υπολογισμού του φόρου. Πριν υπολογίσεις το φόρο που πρέπει να πληρώσεις, χωρίζεις τα εισοδήματά σου σε κατηγορίες με βάση τη δραστηριότητα από την οποία προέρχονται και κάθε κατηγορία εισοδήματος φορολογείται διαφορετικά(!)
Είναι ένα σύστημα εμπνευσμένο από τη γνωστή αρχή «Το ’να παιδί καλό παιδί, τ’ άλλο γ_ _ ώ τη μ_ _α του». Πρόκειται για μια ακόμη ελληνική πρωτιά, καθώς κανείς ποτέ δεν το σκέφτηκε στην άθλια εσπερία. Όμως όλ’ αυτά τα ξέρετε, γιατί να σας ζαλίζω, εγώ θέλω σήμερα να σας πω τι παρατήρησα κατά την υποβολή των πρώτων κιόλας εκκαθαρίσεων.
Αφορά τους μισθωτούς, που είναι οι στυλοβάτες της κοινωνίας μας. Κάθε χρονιά που έχουμε εκλογές είναι οι στυλοβάτες, τον υπόλοιπο καιρό είναι τα αποπαίδια. Ευτυχώς που στην Ελλάδα κάνουμε εκλογές κάθε δεύτερο χρόνο, έτσι οι μισθωτοί είναι εναλλάξ στυλοβάτες – αποπαίδια κ.ο.κ. Πολύ απλά, που λέτε.
Καλά, καλά… σοβαρεύομαι αμέσως. Χμμμ… αυτοί λοιπόν φορολογούνται με μια απλή κλίμακα τριών κλιμακίων. Το δεύτερο κλιμάκιο τελειώνει στα 42.000 ευρώ, όπου και ο νομοθέτης έχει προφανώς θέσει το όριο του πλούτου, μια και από εκεί και πάνω ισχύει ο ανώτατος συντελεστής που είναι 42% (φαίνεται ότι στο νομοθέτη άρεσε η ομοιογένεια). Το ενδιαφέρον είναι ότι μέχρι το εισόδημα των 42.000 ευρώ υπάρχει για τους μισθωτούς μια αναλογική μείωση του φόρου. Η μείωση αυτή είναι 2.100 ευρώ για εισόδημα μέχρι 21.000 ευρώ (είπαμε, ομοιογένεια), ενώ μειώνεται (η μείωση μειώνεται) κατά 100 ευρώ για κάθε 1.000 ευρώ επιπλέον εισόδημα. Μειούμενη λοιπόν η μείωση συνεχώς, μηδενίζεται στο εισόδημα των 42.000 ευρώ. Αυτά πάνω – κάτω λέει ο νόμος και εμείς οι μωροί σπεύσαμε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. «Για κάθε ευρώ εισόδημα πάνω από τις 21.000, η μείωση μειώνεται κατά 10 σεντς» (σεντ είναι το εκατοστό του ευρώ στα ελληνικά). Φαινότανε πάρα πολύ καλό για να είναι αληθινό, σε ένα μηχανογράφο – λογιστή.
Όντως δεν ήταν. Μόλις δύο μέρες μετά την τροποποίηση του νόμου, κυκλοφόρησε η ΠΟΛ.1010/25.1.2013. Πρόκειται για τη γνωστή εγκύκλιο «ρουτίνας», η οποία κάθε χρόνο κυκλοφορεί για να εξηγήσει στους εκκαθαριστές μισθοδοσίας των εταιρειών πώς θα πρέπει να κάνουν την παρακράτηση του φόρου κατά την καταβολή του μηνιαίου μισθού στους εργαζόμενους. Σ’ αυτή την φαινομενικά αθώα εγκύκλιο, ο συντάκτης της βρήκε την ευκαιρία να πάρει το πάνω χέρι από μηχανογράφους, μαθηματικούς και άλλους αριθμολόγους. Ούτε λίγο ούτε πολύ, επανανομοθέτησε δια της εγκυκλίου, ότι η μείωση της μείωσης θα γίνεται σε αυστηρά «σκαλοπάτια» των 100 ευρώ. Όποιος είχε εισόδημα πάνω από το «πεντακοσάρικο» έχανε 100 ευρώ από τη μείωση, ενώ όποιος ήταν κάτω, όχι. Έτσι, όποιος είχε εισόδημα 21.499 ευρώ, εδικαιούτο όλη τη μείωση των 2.100 ευρώ, ενώ όποιος είχε εισόδημα 21.501 ευρώ, εδικαιούτο μείωση φόρου μόνο 2.000 ευρώ.
Ήταν μια απόφαση τόσο φανερά έξω από το πνεύμα και το γράμμα του νόμου, που όλοι νιώσαμε καλύτερα. Το Υπουργείο Οικονομικών που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό (κάτι μου θυμίζει αυτό). Όλοι σπεύσαμε να την εφαρμόσουμε. Προγράμματα μισθοδοσίας αλλάχτηκαν και προσαρμόστηκαν σε μια νύχτα. Όταν κάποιος ταλαίπωρος προγραμματιστής ρώταγε «μα τι είναι αυτές οι μπούρδες;» έπαιρνε την αποστομοτική απάντηση «εσύ δεν ξέρεις». Έτσι πορευτήκαμε ολόκληρο το 2013 και ήδη κατά το εν τρίτον του 2014.
Και όταν ξεκίνησαν οι υποβολές δηλώσεων εισοδήματος; Πονηρούληδες, το καταλάβατε έτσι; Το TAXIS κατά την εκκαθάριση των μισθωτών εφαρμόζει έναν «πιο αναλογικό» τρόπο εφαρμογής της μείωσης. Κάτι σαν «μειώνω τη μείωση κατά 10 σεντς για κάθε ευρώ που αυξάνεται το εισόδημα πάνω από τις 21.000». Ναι, μην ανησυχείτε, σε κανέναν ο φόρος κλίμακας δεν θα συμπέσει με τον Κωδικό 313. Αν αυτό συμβεί, ο εκκαθαριστής μισθοδοσίας σας είναι ανενημέρωτος. Πάντα θα υπάρχει μια θετική ή αρνητική διαφορά από 1 έως 99 ευρώ (θεωρητικά).
Στα σοβαρά τώρα, δεν ξέρω γιατί τα γράφω όλα αυτά, νιώθω σαν να επαναλαμβάνομαι συνέχεια. Κανείς δεν μοιάζει να καταλαβαίνει τη σημασία που έχουν μικρά πράγματα στη δουλειά του λογιστή. Οι υπάλληλοι του Υπουργείου Οικονομικών θεωρούν τους εαυτούς τους ως Χερουβείμ και οι υπάλληλοι του TAXIS είναι τα Σεραφείμ ή τούμπαλιν.
Εγώ πάντως θα τελειώσω με μια φράση των Ρωμαίων που μας πάει γάντι: «Ανεβείτε, κατεβείτε, κάντε ό,τι θέλετε. Σταματήστε μόνο να περνάτε και να ρίχνετε σφαλιάρες».(*)
