Ρωγμή στο δόγμα του μονόδρομου και της γερμανικής ηγεμονίας
Η απόρριψη της απόφασης του Eurogroup από την κυπριακή Βουλή ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην διαχείριση της κρίσης. Είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζεται το δόγμα ότι οι σκληρές πολιτικές γερμανικής κοπής που προωθούνται στην Ευρωζώνη είναι “μονόδρομος” και όποιος δεν τον ακολουθεί οδηγείται στην καταστροφή.
Οι απειλές που διατυπώθηκαν στο τελευταίο Eurogroup ότι εάν η Κύπρος δεν δεχόταν το κούρεμα, η ΕΚΤ θα “έκλεινε” το οξυγόνο σε μια κυπριακή τράπεζα προκαλώντας κατάρρευση, αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου, τουλάχιστον προς το παρόν.
Οι Κύπριοι έδειξαν ότι είναι έτοιμοι να αναλάβουν τα ρίσκα τους, αντίθετα με την Ευρωζώνη.
Η κατάσταση περιπλέκεται από το γεγονός ότι η απόφαση των υπουργών Οικονομικών για κούρεμα όλων των καταθέσεων ήταν λάθος και αναγκάστηκαν να την αναθεωρήσουν μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα -για να την απορρίψει, έστω και αναθεωρημένη, η κυπριακή Βουλή.
Η σοβαρότητα και το κύρος των αποφάσεων του Eurogroup δέχθηκαν ένα σοβαρό πλήγμα, καθώς οι διάφορες πλευρές άρχισαν να “νίπτουν τας χείρας τους” και να αλληλοκατηγορούνται για το ποιος είχε την ευθύνη της απόφασης να κουρευτούν και οι καταθέσεις κάτω από 100.000 ευρώ, παραβιάζοντας την κρατική εγγύηση που ισχύει σε όλη την Ευρώπη.
Οι εξελίξεις αφήνουν εκτεθειμένους όσους στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες, υποστήριζαν ότι η εφαρμογή της λιτότητας είναι αναπόδραστη.
Εφόσον η Κύπρος κερδίσει μια καλύτερη διευθέτηση μετά το “όχι”, τι θα πουν στους δικούς τους ψηφοφόρους οι κυβερνήσεις των άλλων χωρών που “καταπίνουν” το ένα σκληρό μέτρο μετά το άλλο;
Με τι επιχειρήματα θα συνεχίσει η κυβέρνηση Σαμαρά να εφαρμόζει μια πολιτική που δεν οδηγεί πουθενά;
Πώς θα συνεχιστεί η υλοποίηση των μέτρων λιτότητας στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία;
Αν οι Κύπριοι κερδίσουν τελικά την παρτίδα, το ένα “όχι” θα διαδέχεται το άλλο στην ευρωζώνη, σε όλες τις χώρες που βλέπουν ότι το ευρώ μεταφράζεται σε ανεργία και μείωση του βιοτικού επιπέδου.
Ασφαλώς, το παιχνίδι δεν έχει τελειώσει και τα ρίσκα που αντιμετωπίζει η Κύπρος είναι πολλά και μεγάλα. Ίσως, μάλιστα, οι εκβιασμοί να γίνουν ισχυρότεροι και οι χώρες του πυρήνα να οδηγήσουν τα πράγματα στα άκρα, προκειμένου να δώσουν ένα “παραδειγματικό μάθημα” σε όποιον τολμά να αμφισβητήσει την ηγεμονία τους και το οικονομικό μοντέλο που προωθούν.
Στο κάτω-κάτω, εάν ο “γερμανικός γίγαντας” υποχωρήσει τώρα μπροστά στην μικροσκοπική Κύπρο, τι θα πρέπει να κάνει με την Ιταλία, όπου ακόμα δεν έχει σχηματιστεί κυβέρνηση;
Η πολιτική της λιτότητας και το δόγμα της γερμανική ηγεμονίας δεν νικήθηκαν ακόμα, αλλά εμφανίστηκαν οι πρώτες ρωγμές.
Γιώργος Χ. Παπαγεωργίου
Η απόρριψη της απόφασης του Eurogroup από την κυπριακή Βουλή ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην διαχείριση της κρίσης. Είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζεται το δόγμα ότι οι σκληρές πολιτικές γερμανικής κοπής που προωθούνται στην Ευρωζώνη είναι “μονόδρομος” και όποιος δεν τον ακολουθεί οδηγείται στην καταστροφή.
Οι απειλές που διατυπώθηκαν στο τελευταίο Eurogroup ότι εάν η Κύπρος δεν δεχόταν το κούρεμα, η ΕΚΤ θα “έκλεινε” το οξυγόνο σε μια κυπριακή τράπεζα προκαλώντας κατάρρευση, αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου, τουλάχιστον προς το παρόν.
Οι Κύπριοι έδειξαν ότι είναι έτοιμοι να αναλάβουν τα ρίσκα τους, αντίθετα με την Ευρωζώνη.
Η κατάσταση περιπλέκεται από το γεγονός ότι η απόφαση των υπουργών Οικονομικών για κούρεμα όλων των καταθέσεων ήταν λάθος και αναγκάστηκαν να την αναθεωρήσουν μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα -για να την απορρίψει, έστω και αναθεωρημένη, η κυπριακή Βουλή.
Η σοβαρότητα και το κύρος των αποφάσεων του Eurogroup δέχθηκαν ένα σοβαρό πλήγμα, καθώς οι διάφορες πλευρές άρχισαν να “νίπτουν τας χείρας τους” και να αλληλοκατηγορούνται για το ποιος είχε την ευθύνη της απόφασης να κουρευτούν και οι καταθέσεις κάτω από 100.000 ευρώ, παραβιάζοντας την κρατική εγγύηση που ισχύει σε όλη την Ευρώπη.
Οι εξελίξεις αφήνουν εκτεθειμένους όσους στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες, υποστήριζαν ότι η εφαρμογή της λιτότητας είναι αναπόδραστη.
Εφόσον η Κύπρος κερδίσει μια καλύτερη διευθέτηση μετά το “όχι”, τι θα πουν στους δικούς τους ψηφοφόρους οι κυβερνήσεις των άλλων χωρών που “καταπίνουν” το ένα σκληρό μέτρο μετά το άλλο;
Με τι επιχειρήματα θα συνεχίσει η κυβέρνηση Σαμαρά να εφαρμόζει μια πολιτική που δεν οδηγεί πουθενά;
Πώς θα συνεχιστεί η υλοποίηση των μέτρων λιτότητας στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία;
Αν οι Κύπριοι κερδίσουν τελικά την παρτίδα, το ένα “όχι” θα διαδέχεται το άλλο στην ευρωζώνη, σε όλες τις χώρες που βλέπουν ότι το ευρώ μεταφράζεται σε ανεργία και μείωση του βιοτικού επιπέδου.
Ασφαλώς, το παιχνίδι δεν έχει τελειώσει και τα ρίσκα που αντιμετωπίζει η Κύπρος είναι πολλά και μεγάλα. Ίσως, μάλιστα, οι εκβιασμοί να γίνουν ισχυρότεροι και οι χώρες του πυρήνα να οδηγήσουν τα πράγματα στα άκρα, προκειμένου να δώσουν ένα “παραδειγματικό μάθημα” σε όποιον τολμά να αμφισβητήσει την ηγεμονία τους και το οικονομικό μοντέλο που προωθούν.
Στο κάτω-κάτω, εάν ο “γερμανικός γίγαντας” υποχωρήσει τώρα μπροστά στην μικροσκοπική Κύπρο, τι θα πρέπει να κάνει με την Ιταλία, όπου ακόμα δεν έχει σχηματιστεί κυβέρνηση;
Η πολιτική της λιτότητας και το δόγμα της γερμανική ηγεμονίας δεν νικήθηκαν ακόμα, αλλά εμφανίστηκαν οι πρώτες ρωγμές.
