Δεν έχω καταλάβει γιατί, αλλά στην Ελλάδα μας αρέσει να πέφτουμε από τα σύννεφα.
Ό,τι και να συμβεί οι περισσότεροι από εμάς μένουμε με το στόμα ανοικτό. Έτσι και τώρα, απορούμε που κάποιες εταιρείες και φυσικά πρόσωπα, φρόντισαν να αποσύρουν τα λεφτά τους από τις κυπριακές τράπεζες, πριν την επιβολή του κουρέματος.
Κανονικά, η απόφαση του Eurogroup δεν έπρεπε να βρει στους τραπεζικούς λογαριασμούς δεκάρα τσακιστή και η απορία μου είναι πως και γιατί βρέθηκαν τόσες καταθέσεις «εγκλωβισμένες» στην Κύπρο.
Και τούτο γιατί η κουβέντα για το κούρεμα των καταθέσεων, είχε ξεκινήσει εδώ και μήνες. Συζητήσεις όχι απλά πίσω από κάποιες βαριές πόρτες στην Ευρώπη αλλά και στα καφενεία Ελλάδας και Κύπρου μια και πολλά μέσα ενημέρωσης είχαν γράψει γι αυτές τις ζυμώσεις.
Επομένως δεν χρειάζεται τώρα να αναπτύσσουμε θεωρίες συνωμοσίας και εσωτερικής πληροφόρησης.
Όλοι ήξεραν ότι αυτό το σενάριο ήταν το επικρατέστερο αφ’ ης στιγμής η προηγούμενη κυβέρνηση των Κυπρίων επί μήνες , καλυπτόμενη πίσω από τον κομμουνιστικό της μανδύα, αρνείτο να λάβει το οιοδήποτε μέτρο που απαιτούσε η τρόικα. Πίστευε ανοήτως πως οι εταίροι στην Ευρωζώνη, στο τέλος θα δώσουν τόπο στην οργή, θα ανοίξουν το πουγκί των φορολογουμένων τους και θα σώσουν τις Κυπριακές τράπεζες αλλά και τις επενδύσεις των απανταχού ύποπτων δραστηριοτήτων.
Αυτό την πολιτική μυωπία πληρώνει σήμερα η Κύπρος εις το πολλαπλάσιο από αυτό που θα πλήρωνε αν εγκαίρως έπαιρνε μέτρα που στην αρχή της κρίσης ήταν περίπου δύο δισ. ευρώ. Νόμιζε δε, ο Χριστόφιας και η παρέα του, πως με αυτά τα τερτίπια και τις κουτοπονηριές, προστάτευαν τους εργαζόμενους και τα φτωχά στρώματα. Άραγε βλέποντας τώρα πόσα δεινά επέσυρε η εγκληματική τους πολιτική τι έχουν να πουν σ’ αυτό το λαό που θα τραβήξει τα πάνδεινα;
Πώς θα απολογηθούν για τη βουδιστική τους αδράνεια και τη στρεβλή πατριωτική τους έπαρση;
Και γιατί πρέπει να κατηγορήσει κανείς τον επιχειρηματία ή το φυσικό πρόσωπο που απέσυρε τις καταθέσεις του εγκαίρως, επειδή άκουγε και εκτιμούσε για το πού πήγαινε το όλο θέμα;