Του Γ. Χ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Παρά την επιφανειακή ηρεμία, το επόμενο διάστημα η κρίση στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα περνάει στην πιο καθοριστική φάση της. Στη χώρα μας θα καθοριστούν οι νέες ισορροπίες, οι νέοι συσχετισμοί δυνάμεων, με λίγα λόγια ποιοι θα είναι από “πάνω” και ποιοι από “κάτω” για πολλές δεκαετίες.
Αλλωστε, αυτή είναι και η βασική “λειτουργία” της κρίσης: Ξαναμοιράζεται η τράπουλα. Οι κραδασμοί, ο θόρυβος και ο φόβος, κρύβουν πολλές φορές το πραγματικό παιχνίδι, αλλά η διαδικασία είναι σε εξέλιξη.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά εντείνονται, ειδικά στη χώρα μας, η οποία αποτελεί το πεδίο πολλών πειραμάτων: Οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών: Πόσο αντέχει ο κόσμος χωρίς να εξεγερθεί; Πάνε αριστερά ή δεξιά οι δυσαρεστημένοι; Πόσο πέφτουν οι τιμές των ακινήτων; Ποιες αγορές είναι “ανοιχτές” για να τις καταλάβουμε;
Στην Ευρώπη, μπορεί ο δείκτης της έντασης να κατέβηκε και η κατάσταση στις αγορές να εκτονώθηκε, αλλά τα προβλήματα παραμένουν.
Τα επιτόκια Ισπανίας και Ιταλίας υποχωρούν λόγω της αισιόδοξης πολιτικής ρητορείας των ισχυρών, αλλά και της πεποίθησης ότι ανά πάσα στιγμή ο Μάριο Ντράγκι της ΕΚΤ είναι έτοιμος να “κάνει ό,τι χρειάζεται”, δηλαδή να ρίξει τόνους φθηνό χρήμα στην αγορά για να κλείσει τρύπες. Οσο βελτιώνεται το κλίμα και τα ντίλινγκ ρούμ κερδίζουν, οι κάθε είδους αναλυτές βλέπουν την καλή όψη των πραγμάτων και και βομβαρδίζουν την αγορά με θετικές εκθέσεις, ενώ πριν λίγους μήνες προέβλεπαν καταστροφές.
Η βραχεία μνήμη είναι η αχίλλειος πτέρνα των αγορών. Μήπως δεν είναι οι ίδιοι αναλυτές που ψήφιζαν την ισχυρή ελληνική οικονομία την προηγούμενη δεκαετία ή μήπως ήταν άλλοι εκείνοι που βάφτιζαν “χρυσό” τα τοξικά χαρτιά απανταχού της γής;
Έχουν ενδιαφέρον και ουσία οι τεκμηριωμένες αναλύσεις των ειδικών, αλλά μην τις παίρνουμε και για την εξ αποκαλύψεως αλήθεια, ούτε να ξεχνάμε ότι πάντα κάποια συμφέροντα υπάρχουν από πίσω.
Στην Ελλάδα, ο δείκτης της ανεργίας χτυπάει “κόκκινα” και πάει για παγκόσμιο ρεκόρ, τη στιγμή που ανεβαίνει και ο δείκτης του χρηματιστηρίου. Δείγμα των “τρελλών καιρών” που ζούμε: Κοινωνική καταστροφή, μαζί με ευκαιρίες… αλλά για λίγους. Αν δεν αλλάξει κάτι, προειδοποιούν οι ειδικοί, η πραγματική ανεργία θα φτάσει στο 35%. Χωρίς κοινωνική συνοχή και μια υγιή μεσαία τάξη δεν υπονομεύεται μόνο η πολιτική σταθερότητα, αλλά και η οικονομική.
Είναι μια εποχή που λίγα πράγματα είναι όπως φαίνονται και κάθε εξέλιξη, κάθε είδηση έχει τη σημασία της.