Μελετώντας ένα πιθανό Grexit, ο στρατηγικός αναλυτής της JPMorgan Chase & Co., John Normand προσπάθησε να υπολογίσει το κόστος, κοιτώντας τα στοιχεία και τις αλλαγές σε παρόμοιες περιπτώσεις των τελευταίων δύο δεκαετιών
Το αποτέλεσμα δεν είναι και τόσο καλό. Άλλο ένα χτύπημα ενάντια στους επενδυτές οι οποίοι προσπαθούν να μαντέψουν πόσα από τα 40 δισ. ευρώ των Ελληνικών ομολόγων θα τους μείνουν, και για τις εταιρίες οι οποίες προσπαθούν να καταλάβουν το περιβάλλον υπό το καθεστώς διαφορετικού νομίσματος.
Ανάμεσα στις αλλαγές που μελέτησε ο Normand ήταν κρίσεις στο Μεξικό το 1994, Ταϊλάνδη και Ινδονησία το 1997, Ρωσία το 1998, και Βραζιλία το 1999. Συμπεριέλαβε και την κρίση της Αργεντινής, με στοιχεία του 2002.
Σε μέσο όρο οι οικονομίες εν καιρώ κρίσης βίωσαν υποτίμηση του νομίσματός τους κατά 55% σε σχέση με το δολάριο μόνο το πρώτο έτος, και 53% δύο χρόνια έπειτα. Η μεγαλύτερη πτώση ήταν αυτή της Ινδονησίας με υποτίμηση 84%, ενώ η Ρωσία βίωσε υποτίμηση 78% για δύο συνεχόμενα έτη.
Αυτή τη στιγμή τα “βιβλία” της Ελλάδας είναι στα θετικά, και η οικονομία επέδειξε άνοδο το 2014, κάτι το οποίο σημαίνει πως μπορεί να υπάρξει λιγότερη υποτίμηση σε σχέση με μερικά από τα υπόλοιπα παραδείγματα. Παρόλα αυτά παρατήρησε πως ένα Grexit θα στερούσε από την Ελλάδα τις “άγκυρες” που χρειάζεται το εμπόριο και ένα Greuro φαίνεται πως είναι προορισμένο προς αποτυχία και μία από τις χειρότερες υποτιμήσεις.