Και εκεί που είχαν επιστρέψει τα χαμόγελα. Και εκεί που τη βλέπαμε όλοι – ή σχεδόν όλοι – τη συμφωνία να έρχεται καμαρωτά, καθώς δεν θα τσακωνόμαστε και για ένα 0,2% στο πρωτογενές πλεόνασμα, όπως είπε και ο μέντορας Αλέκος Φλαμπουράρης. Και εκεί που οι Γραμματείς και Φαρισαίοι ετοιμάζονταν να δακτυλογραφήσουν τους όρους του νέου «εγχειρήματος» – μην ακούσω τη λέξη μνημόνιο, θα τσακωθούμε – σκάει το ΔΝΤ.
Ο απόλυτα, μέχρι πρότινος, μειλίχιος, με ύφος και φρασεολογία καλοθρεμμένου Άγγλου αριστοκράτη, Τζέρι Ράις, ανέκρουσε πρύμναν και τα.. πήρε κρανίο. Και την έριξε τη βόμβα: «εμείς αποχωρούμε από τις διαπραγματεύσεις των τεχνικών κλιμακίων». «Τα καλύτερα παιδιά κουράστηκαν και γύρισαν στο σπίτι», σιγοτραγούδησε ο Τζέρι, χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι.
Και όχι μόνο αυτό. Έστειλε το μήνυμα – για όποιον δεν ήθελε μέχρι τώρα να το καταλάβει – ότι το ΔΝΤ δεν είναι πολιτικός οργανισμός. Δεν κάνει πολιτικές διαπραγματεύσεις. Τεχνοκράτες είναι οι άνθρωποι. Αριθμούς ξέρουν να επεξεργάζονται. Να κάνουν τις προσθέσεις, τις αφαιρέσεις, τις διαιρέσεις, τους πολλαπλασιασμούς (εδώ ή μάλλον με τους πολλαπλασιαστές, κυρίως του ΑΕΠ ένα προβληματάκι το έχουν, αλλά ας μην επεκταθούμε), να βάζουν κάτω τον αλγόριθμο και να βγάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Τόσα πρέπει να κόψεις από εδώ, τόσα από εκεί. Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι και να διαπραγματευθούμε την τιμή του λαδόξιδου, αλλά στο ταμείο θέλω πρωτογενές πλεόνασμα.
Το έστειλε, λοιπόν, το μήνυμά του το Ταμείο. Και ας μην βιαστούν κάποιοι να υποστηρίξουν ότι το μήνυμα ήταν μόνο προς την Αθήνα. Μπορεί τα βασικά βέλη κατά την Ακρόπολη ή το Μαξίμου να στόχευαν αλλά έπεσαν και κάτι… ψιλές προς την Ευρώπη. Για την καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις και για την απροθυμία να αποδεχθεί ότι το ρημάδι το χρέος της Ελλάδας, όσο και να κόψεις μισθούς και συντάξεις, όσο και να πάει ο ΦΠΑ, δεν είναι βιώσιμο. Δεν θα αποπληρωθεί ποτέ. «Εάν θέλεις εσύ καλή μου Ευρώπη να συνεχίσεις να ρίχνεις χρήμα στο βαρέλι δίχως πάτο, καλώς. Αλλά, μη τα βάλεις μετά με το βαρέλι ή με τον… πάτο», το μήνυμα του Ταμείου.
Σαφώς δεν είναι άγιος το Ταμείο. Έχει κάνει τεράστια λάθη και όχι μόνο στην Ελλάδα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι έκανε τεράστια λάθη σε όποια χώρα κλήθηκε να βοηθήσει. Όμως η λέξη-κλειδί είναι το «κλήθηκε», μόνο του δεν πήγε πουθενά. Εμείς το καλέσαμε στο σπίτι, να πάρει ένα φοντάν, να πιεί και ένα βερμούτ και φυσικά να πληρώσει για τον «αέρα», για την αντιπαροχή. Με το σιγοντάρισμα της συμπεθέρας Ευρώπης.
Καλές μου συμπεθέρες (Αθήνα και Βρυξέλλες), δεν ξέρω εάν το καταλάβατε αλλά ο γαμπρός «τα φόρτωσε τα πράγματα». Εάν θέλετε να γυρίσει, κάντε κάτι. Εάν πάλι στόχος ήταν να τον διώξετε, το πετύχατε. Το λογαριασμό, πάντως, σας παρακαλώ να τον πληρώσετε μόνες σας, γιατί εμείς κορίτσια… από χρήματα έχουμε ξεμείνει εδώ και καιρό. Και μόλις εξαντλήσαμε και την υπομονή μας.