Η εταιρεία Laulhere μπορεί να υπερηφανευτεί ότι εδώ και 174 χρόνια παρασκευάζει ένα από τα σύμβολα της γαλλικής κουλτούρας: Το μπερέ. Μετά την εξαγορά της μοναδικής εγχώριας ανταγωνίστριας της, της ηλικίας 200 ετών Blancq- Olibet, η γαλλική εταιρεία πασχίζει να αντιμετωπίσει την “εισβολή” της Κίνας, της Ινδίας και της Τσεχίας, οι οποίες, ρίχνοντας τις τιμές, διεκδικούν όλο και μεγαλύτεριο μερίδιο στη συνεχώς συρρικνωμένη αγορά.
Στους πρόποδες των γαλλικών Πυρηναίων, όπου “γεννήθηκε” το στρογγυλό μάλλινο καπέλο για να προστατέψει τους βοσκούς από την ανυπόφορη υγρασία της περιοχής των Βάσκων, η Laulher δίνει τη μάχη της, στηριζόμενη στην ετικέτα “Μade in France”, για ένα ίσως από τα τρία προϊόντα-τα άλλα δύο είναι η μπαγκέτα και τα τσιγάρα Gauloises- που αποτελούν σήμα κατατεθέν της χώρας.
“Υπάρχουν μπερέ και μπερέ”, λέει στο Bloomberg o Ιρλανδός Mark Saunders, επικεφαλής πωλήσεων της Laulhere και μόνιμος κάτοικος της Γαλλίας εδώ και δύο δεκαετίες. “Εάν δεν θέλεις να μυρίζει σαν μία φορεμένη κάλτσα ο υγρός μπερές σου, μόνο ο παραδοσιακός γαλλικός μπερές δεν κρατάει τις μυρωδιές. Μικρές λεπτομέρειες, όπως αυτή, κάνουν τη διαφορά”.
Ο αγώνας για την επιβίωση της Laulhere –η οποία διασώθηκε όταν την εξαγόρασε η γαλλική εταιρεία παρασκευής στρατιωτικών ενδυμάτων Cargo-Promodis έναντι 500.000 ευρώ στα τέλη του 2012- αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι γαλλικές εταιρείες σήμερα, καθώς η οικονομία της χώρας επιβραδύνει και η ανεργία έχει ανέλθει σε υψηλό 16 ετών.
Αν και η κυβέρνηση του Francois Hollande αναμένει αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,9% το 2014 και το εμπορικό έλλειμμα μειώθηκε το 2013 για δεύτερη χρονιά από το ρεκόρ των 70 δισ. Ευρώ το 2011, οι επιδόσεις της χώρας υπολείπονται αρκετά της γειτονικής Ισπανίας, η οποία καταγράφει ρεκόρ εξαγωγών χάρη στο χαμηλό εργασιακό κόστος.
Η κυβέρνηση προσπαθεί να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων με μία σειρά από μέτρα, στα οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων η μείωση των χρεώσεων για τις εταιρείες, ενώ επικεντρώνεται στα τυπικά γαλλικά προϊόντα και την ετικέτα “Made in France” για να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας.
Ο Saunders είναι παντρεμένος με μία Γαλλίδα, η οικογένεια της οποίας ασχολείται με την επιχείρηση του μπερέ επί πολλές γενιές. Ο ίδιος επισημαίνει ότι η εταιρεία προσπαθεί να αναστηθεί από τις στάχτες μετά την χρεωκοπία που κήρυξε το 2012.
Η Laulhere είχε έσοδα 1,7 εκατομμύρια ευρώ από τις πωλήσεις πέρυσι, αλλά καθόλου κέρδος. Ελπίζει ότι φέτος θα κάνει τη διαφορά. Σκοπεύει να παράγει 200.000 μπερέ φέτος έναντι 160.000 το 2013. Η μισή παραγωγή προορίζεται για το στρατό (τις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις, τα Ηνωμένα Εθνη και το ΝΑΤΟ) και η υπόλοιπη τροφοδοτεί τη βιομηχανία μόδας και τους πιστούς οπαδούς του μπερέ.
Κι ενώ οι μπερέδες της Laulhere κοστίζουν από 40 έως 75 ευρώ, ενώ οι γυναικείοι μπορεί να φθάσουν και τα 95 ευρώ, η τιμή των εισαγόμενων (από Κίνα, Πακιστάν, Ινδία και Τσεχία) μπορεί να είναι μόλις 2 ευρώ.
Εως τα τέλη του ’80, η Γαλλία παρασκεύαζε εκατομμύρια μπερέδες κάθε χρόνο. Οι πωλήσεις φθίνουν εδώ και δεκαετίες, μετά την εισβολή των φθηνότερων ασιατικών προϊόντων. Η χαριστική βολή δόθηκε το 2001 όταν ο γαλλικός στρατός περιόρισε τις παραγγελίες του. Ο αριθμός των εργοστασίων στην παραδοσιακή πόλη των μπερέδων, την Oloron Sainte-Marie μειώθηκε από 30 σε δύο: τη Laulhere και την Blancq-Olibet.