Απόλαυση να ανακαλύπτεις τον μικρό επίγειο παράδεισο που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της Αθήνας: το Θερμοκήπιο Καλλωπιστικών Φυτών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών στην Ιερά οδό 75, που δίνει ανάσα στη πόλη και αυτή την εποχή είναι στα πάνω του. Ανοιξη, και τα περίπου 6.000 φυτά που ευδοκιμούν εδώ, μέσα και έξω από τα θερμοκήπια, σε κάνουν να ξεχνάς τη μαυρίλα που καραδοκεί έξω.
Ο μικρός πράσινος ωκεανός που ξεδιπλώνεται μπροστά μου θα έλεγε κανείς ότι είναι το φυσικό περιβάλλον της Βάσως Ζωγοπούλου, η οποία έχει την τύχη να εργάζεται εδώ τα τελευταία 12 χρόνια, προτιμώντας αυτή τη δουλειά από την κλεισούρα ενός γραφείου. «Μπορείς να πεις ότι τα νιώθω σαν παιδιά μου», μου λέει περπατώντας δίπλα μου ανάμεσα σε 300 υπέροχα είδη μεγάλων και μικρών φυτών. «Οταν μου δόθηκε η ευκαιρία να αφήσω το γραφείο και να έρθω στο θερμοκήπιο, δεν το σκέφτηκα καθόλου. Είμαι πολύ ευτυχισμένη εδώ, μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω».
Μικρά δέντρα, μωρά ακόμα, και άλλα τεράστια, πάνω από δύο μέτρα… Χαϊδεύει τα φύλλα τους στοργικά σαν μάνα. Τα φροντίζει και τα μεγαλώνει από μοσχεύματα και σπόρους μέχρι να «ενηλικιωθούν» και να τα αγοράσουν όσοι γνωρίζουν αυτή τη φοβερή άκρη στην Αθήνα. Εδώ, αλλά και στο τεράστιο περιβόλι -πραγματικά, αν έλειπαν από το βάθος οι φιγούρες των κτιρίων, θα νόμιζες ότι είσαι στην επαρχία- γίνονται τα μαθήματα των φοιτητών.
Ριχόσπερμα, λεβάντες, αζαλέες, φίκοι, τριανταφυλλιές, πικροδάφνες, ελιές, λεμονιές, φυτά που δεν έχω ξαναδεί, τα πάντα, περιτριγυρισμένα από μια εξοντωτική ησυχία και γαλήνη, προστατευμένα, αγαπημένα. «Είναι το πιο φθηνό φυτώριο στην Αθήνα!» μου λέει όταν τη ρωτάω για τις τιμές των φυτών που διατίθενται στο κοινό. «Οι τιμές κυμαίνονται από 0,75 ευρώ τα μικρά έως 20 ευρώ τα μεγάλα δέντρα που έχουν πάνω από δύο μέτρα ύψος». Ποια φυτά ταιριάζουν στα μπαλκόνια και στο κλίμα της Αθήνας; «Προτείνουμε τα κατάλληλα ανάλογα με την περιοχή του σπιτιού. Δηλαδή, από τα Πατήσια και κάτω πάνε καλύτερα οι μπεντζαμίνοι, που σε πιο βόρεια προάστια είναι προτιμότερο να είναι προστατευμένοι με τέντες κατεβασμένες. Γενικά, στα βορινά αντέχουν καλύτερα τα θαμνώδη. Αν και εμείς εδώ δεν έχουμε λεμονιές και άλλα οπωροφόρα ή εποχικά φυτά, συμβουλεύω οι λεμονιές να μπαίνουν στον ήλιο, επειδή ο πάγος τις καίει. Οι νεραντζιές δεν έχουν ανάγκη, είναι πολύ ανθεκτικές».
Οπως καταλαβαίνω, η σχέση με τον πελάτη εδώ δεν είναι εκείνη που έχουμε συνηθίσει σε άλλα φυτώρια ή ανθοπωλεία. «Δεν θέλουμε να τους πουλήσουμε ό,τι να ‘ναι, αλλά ό,τι μπορεί να αντέξει καλύτερα στο περιβάλλον του σπιτιού τους. Επίσης, δεν τους λέμε να τους ρίχνουν λίπασμα κάθε 15 μέρες, όπως τους συμβουλεύουν αλλού, μόνο και μόνο για να τους πουλήσουν λίπασμα. Το λίπασμα αρκεί δύο φορές την άνοιξη και άλλες δύο το φθινόπωρο και ποτέ στη διάρκεια καύσωνα ή παγετού». «Και αυτό για τα κατακάθια του καφέ φίλτρου είναι αστικός μύθος;» ρωτάω φανερά περίεργος. «Το έχω ξανακούσει, αλλά δεν το έχουμε δοκιμάσει. Προτείνουμε μόνο δοκιμασμένα λιπάσματα», απαντάει η Βάσω.
Πριν φύγω περιπλανιέμαι στο περιβόλι που βρίσκεται πίσω από το θερμοκήπιο. Περπατάω ανάμεσα σε μια συστάδα ελιές, όταν μια ομάδα φοιτητών με την καθηγήτριά τους με προσπερνούν πηγαίνοντας για το μάθημα. Σταματούν λίγο πιο κάτω σχηματίζοντας γύρω της έναν κύκλο. Στα χέρια τους μερικοί κρατούν εργαλεία για σκάψιμο. Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερη αίθουσα διδασκαλίας. Νέα παιδιά που έχουν επιλέξει αυτόν τον τομέα -για πολλούς έναν από τους καλύτερους για το μέλλον- ακούνε με προσοχή. Πλησιάζω διακριτικά μια νεαρή, τη Μαρία, και της ξεκλέβω δυο κουβέντες για την επιλογή της.
«Το Γεωπονικό ήταν στις επιλογές μου, ναι, επειδή πιστεύω ότι αυτή η επιστήμη έχει πολλά να δώσει. Το μέλλον θα περάσει από το περιβάλλον και όσα μαθαίνουμε εδώ είναι τρομερά ενδιαφέροντα. Η οικολογία είναι το μέλλον, όπως και η τεχνολογία. Επίσης, αυτές οι δύο επιστήμες συνδυάζονται πλέον, οπότε ελπίζω ότι όταν τελειώσω θα βρω δουλειά σχετικά εύκολα. Αγαπώ τη φύση και θέλω να δουλέψω στην ύπαιθρο. Μερικοί συμμαθητές μου δεν το είχαν επιλέξει, αλλά τώρα τους αρέσει επειδή συνειδητοποιούν τις προοπτικές», μου λέει πριν προχωρήσει στο μάθημα μαζί με τους συμμαθητές της. Τους αφήνω, γεμίζω την κάμερα με εικόνες ζεν και το μυαλό μου με ενέργεια. Ασυζητητί από τα πιο απολαυστικά και αναζωογονητικά ρεπορτάζ που έχω κάνει.
Πηγή: metropolispress.gr