του Κωστή Πλάντζου
Μία ώρα και 10 λεπτά διήρκεσε η συνάντηση του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου με τον Γερμανό ομόλογό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, η οποία ολοκληρώθηκε χωρίς να γίνουν δηλώσεις στον Τύπου.
Προηγουμένως και ενώ η συνάντηση βρισκόταν σε εξέλιξη, στο υπουργείο Οικονομικών έφθασε ο επικεφαλής του ΔΝΤ για την Ευρώπη Πολ Τόμσεν, ο οποίος ωστόσο, ερωτηθείς εάν θα συμμετάσχει στην συνάντηση, απάντησε αρνητικά.
Εξάλλου και η εκπρόσωπος του κ. Σόιμπλε, Φριντερίκε Φον Τισενχάουζεν, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δήλωσε ότι ο Πολ Τόμσεν δεν συμμετείχε στη συνάντηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με τον Έλληνα ομόλογό του Ευκλείδη Τσακαλώτο. Ωστόσο δεν απάντησε όταν ερωτήθηκε αν ο κ. Τόμσεν επρόκειτο σήμερα να συναντηθεί με τον κ. Σόιμπλε.
Κατά τη συνάντηση, σύμφωνα με πηγές από το υπουργείο, ο κ. Τσακαλώτος ενημέρωσε τον κ. Σόιμπλε για την πορεία των μεταρρυθμίσεων και το ελληνικό πρόγραμμα, προκειμένου να ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση, ενώ κοινή ήταν η θέληση των δύο πλευρών να αντιμετωπιστούν τα τυχόν προβλήματα μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα.
Παράλληλα, οι δύο υπουργοί συζήτησαν το προσφυγικό/μεταναστευτικό, τόσο ως προς τις δημοσιονομικές του επιπτώσεις, όσο και ως προς την αναζήτηση κοινών ευρωπαϊκών λύσεων με επαρκή χρηματοδότηση.
Ο κύριος Τσακαλώτος, μετά το μήνυμα από τις ΗΠΑ περί ΔΝΤ, μέσω του Τζακ Λιου, δεν έχει πολλά περιθώρια και ουσιαστικά ζητά μεγαλύτερη άνεση κινήσεων, ώστε να μην προκληθεί κοινωνική και πολιτική αστάθεια στη χώρα. Τις επόμενες ημέρες άλλωστε αναμένεται στην Αθήνα το κουαρτέτο των δανειστών, κάτι που θα αποτελέσει το έναυσμα του νέου γύρου συνομιλιών για την πρώτη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος και, εν συνεχεία, την συζήτηση για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.
Με την συνάντηση με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο Βερολίνο σήμερα και με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ χθες βράδυ στο Άμστερνταμ (δηλαδή με τους … «ορκισμένους εχθρούς» του προκατόχου του, κυρίου Γιάνη Βαρουφάκη) κλείνει η περιοδεία Τσακαλώτου ανά την Ευρώπη, στην οποία ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών επιχείρησε να πείσει ότι η κατάσταση στην Ελλάδα άλλαξε από το καλοκαίρι και μετά, ότι έχουν γίνει ήδη πολλά από πλευράς της κυβέρνησης, αλλά και πως όλα είναι πλέον εύθραυστα.
Κυρίως θέλησε να πείσει πως έχει επέλθει μεταρρυθμιστική κόπωση και δεν υπάρχει άμεσα στον ορίζοντα άλλη αξιόπιστη πολιτική λύση που να εγγυάται την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων στην χώρα μας. Επιχειρεί δηλαδή να επιτύχει αυτό που δεν πέτυχε η κυβέρνηση Σαμαρά και ο κύριος Γκίκας Χαρδούβελης στα τέλη του 2014, όταν όμως ήδη η χώρα έμπαινε στην δίνη των πρόωρων εκλογών.
Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η συνάντηση με τον κ. Ντάισελμπλουμ διήρκησε περισσότερο από δύο ώρες και εξελίχθηκε σε καλό κλίμα και διάθεση να βρεθούν λύσεις. Λέγεται μάλιστα πως ο κ. Ντάισελμπλουμ διευκρίνισε στον κύριο Τσακαλώτο πως όταν ανέφερε πως θα χρειαστούν “μήνες” για την πρώτη αξιολόγηση (προκαλώντας μάλιστα την “έκρηξη” του Μεγάρου Μαξίμου), εννοούσε και για τις αποφάσεις για το χρέος μαζί.
Το τι τελικά κατάφερε με τις επαφές που είχε την τελευταία εβδομαδα ο κ. Τσακαλώτος, θα φανεί την Πέμπτη στο Eurogroup όπου πρώτο θέμα στην ατζέντα είναι η Ελλάδα και το Ασφαλιστικό. Ήδη ο εκπρόσωπος του προέδρου Γιούνκερ, κύριος Μαργαρίτης Σχοινάς, ανέφερε χθες από τις Βρυξέλλες ότι η Ελλάδα έχει στείλει στοιχεία για την ποσοστική απόδοση που θα έχουν τα μέτρα για το ασφαλιστικό.
Το πρόβλημα είναι όμως η αξιοπιστία της κυβέρνησης και όχι του υπουργού προσωπικά. Και αυτό το τονίζουν πηγές των θεσμών, που διαβλέπουν πως τα μέτρα αυτά που προτείνει η ελληνική πλευρά, ενδεχομένως να αλλάξουν και σήμερα ακόμη, στις ζυμώσεις που θα γίνουν στο υπουργικό συμβούλιο υπό τον πρωθυπουργό.
Όπως και να’χει, η ελληνική πλευρά επιμένει ότι δεν θα μπορέσει να καλύψει στο 100% τις απαιτήσεις των δανειστών για άμεσα μέτρα 1,8 δισ. ευρώ εφέτος για το ασφαλιστικό.
Από πλευράς τους, όπως έλεγαν πηγές των θεσμών, οι ευρωπαίοι εταίροι θα επιμείνουν και στο Eurogroup της Πέμπτης προκειμένου η καταβολή των υπολοίπων 5,7 δισ. ευρώ που εκκρεμούν προς τη χώρα μας, να γίνεται σε δόσεις με βάση επιμέρους προαπαιτούμενα που θα πρέπει να εκπληρώσει ή, ακόμα χειρότερα, να δοθούν μόνον όποτε και εάν η ελληνική πλευρά «ξεμείνει» από ρευστό.