Του Δημήτρη Μαρκόπουλου
Η χαρά από τη λύπη για τη Νάντια Βαλαβάνη απείχε λίγες μόνο ημέρες. Κι αυτό διότι μόλις τον Νοέμβριο απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών ο σύζυγός της και γνωστή μορφή της εγχώριας Αριστεράς (ήταν ο πρώτος εκδότης του «Οδηγητή») Δήμος Τσακνιάς. Η ίδια δεν πτοήθηκε, αν και όλοι θυμούνται τον συγκινητικό της επικήδειο. Αντιθέτως, από αυτή την προσωπική δυσκολία πήρε κουράγιο και συνέχισε φτάνοντας στη θέση της αναπληρώτριας υπουργού Οικονομικών, μια θέση που μας είχε συνηθίσει το πολιτικό κατεστημένο να την προσφέρει κυρίως σε άνδρες. Η κυρία Βαλαβάνη μάλιστα θα είναι και η πρώτη γυναίκα επικεφαλής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Είναι οικονομολόγος, όμως πρωτίστως συγγραφέας, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ, με προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα (στον ασφαλιστικό κλάδο). Πρόσφατα παρουσίασε το βιβλίο της με τίτλο «Η αρπαγή της Ελλάδας», με τον υπότιτλο «Χρέος και ιδιωτικοποιήσεις – Ενα κοινοβουλευτικό χρονικό», το οποίο μάλιστα ξεκίνησε με μια εισαγωγή του συζύγου της. Εκεί η νέα υπουργός περιέγραψε το πλαίσιο θέσεων του κόμματός της κατά των αποκρατικοποιήσεων επιτιθέμενη κατά του ΤΑΙΠΕΔ και ουσιαστικά προαναγγέλλοντας την κατάργησή του. Πάντως, παρά την οικονομική της επάρκεια, δεν είναι ένα από τα στελέχη που προαλείφονταν για οικονομικό ρόλο.
Ως μέλος της Διεθνούς Ενωσης για τον Μπρεχτ και με συγγραφικό-μεταφραστικό έργο, η πρώην αγωνίστρια κατά της δικτατορίας (σε αυτό τον αγώνα γνώρισε τον σύζυγό της) φερόταν να έχει στόχευση προς τον τομέα του πολιτισμού.
Η Νάντια Βαλαβάνη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και είναι σήμερα 61 ετών. Εργάστηκε ως μεταφράστρια και από το 1992 μέχρι σήμερα σε ασφαλιστική εταιρεία, ενώ επί μία δεκαετία, από το 1996 μέχρι το 2005, ήταν διευθύντρια οικογενειακού ξενοδοχείου στην Κρήτη, άρα μακριά από το ευρύ οικονομικό γίγνεσθαι. Ζει στην Αθήνα και έχει έναν γιο και μία κόρη. Η ίδια τάραξε μία εβδομάδα πριν τις κάλπες τα νερά λέγοντας πως η Ελλάδα δεν θα ζητήσει την πέμπτη δόση των 7,2 δισ. ευρώ από την τρόικα. Μαθήτρια στο Ηράκλειο, από κοινού με φίλες και συμμαθήτριές της ανάπτυξε αυθόρμητη αντιδικτατορική δραστηριότητα. Συνελήφθη τον Φεβρουάριο 1974 και μετά από πολύμηνη ανάκριση παραπέμφθηκε στο Ειδικό Στρατοδικείο κατηγορούμενη για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Αποφυλακίστηκε από τις Φυλακές Κορυδαλλού με την κατάρρευση της χούντας. Από το ΚΚΕ αποχώρησε το 1989 κυρίως λόγω της συμμετοχής του στην κυβέρνηση Τζαννετάκη. Εκτοτε και μέχρι το 2007, όταν προσχώρησε στον ΣΥΡΙΖΑ ως ανένταχτη, ήταν αποστασιοποιημένη. Από το 2005 σε συνεργασία με εξαιρετικούς καλλιτέχνες είχε την ιδέα, σχεδίασε και συμμετείχε σε 6 παραστάσεις λόγου, μουσικής και video-art.