Τα πράγματα αγριεύουν καθώς ο χρόνος περνάει. Η οικονομία δεν αντέχει επί μακρόν μια καθημερινότητα χωρίς σαφείς προσδοκίες κι ένα πλαίσιο με πολλά ερωτήματα που παραπέμπουν ακόμα και σε εφιάλτες.
Οι εκτιμήσεις γερμανικών εντύπων όπως το «Spiegel» και η «Handelsblatt» δείχνουν ότι κάτι τέτοιο δεν θα είναι μια τόσο απλή υπόθεση ούτε για την ελληνική κοινωνία, ούτε για τη διεθνή οικονομία. Την ίδια ώρα η Goldman Sachs μιλά για αυξημένο ρίσκο ενός πιστωτικού γεγονότος, ενώ σημειώνει ότι το πρόβλημα αρχίζει να αποτυπώνεται αργά αλλά σταθερά στα πορτογαλικά ομόλογα, τα οποία πάντως διατηρούν ακόμα τα χαμηλά spreads.
Οι δηλώσεις επίσης Γερμανών αξιωματούχων, όπως ο Σταϊνμάγερ ή ακόμα και ο Σόιμπλε, είναι πολύ πιο προσεκτικές και συγκεκριμένες σε σχέση με αυτές που μιλούν για Grexit.
Η ζημιά που γίνεται είναι μεγάλη και το διάστημα μέχρι το τέλος Ιουνίου είναι πολύ μακρύ, καθώς θα πρέπει να αποπληρωθούν 2,5 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ και να ρολάρουν 9 δισ. ευρώ έντοκα.
Η ελληνική οικονομία έχει πολύ δρόμο για να σταθεί στα πόδια της. Πρέπει να σεβαστεί το ευρωπαϊκό πλαίσιο και ταυτόχρονα να διορθώσει στρεβλώσεις που προέρχονται από μια αγορά για την οποία οι ευθύνες βαραίνουν πολιτικούς αλλά και επιχειρηματικά τζάκια.
Πρέπει επίσης η σημερινή κυβέρνηση να σεβαστεί τα δισεκατομμύρια που έβαλαν ξένοι στις ελληνικές τράπεζες την τελευταία διετία και να αποτρέψει μια διαφαινόμενη ζημιά που αύριο θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τις αγορές, γιατί αργά ή γρήγορα θα τις έχουμε ανάγκη.
Στον τομέα των διαπραγματεύσεων η λύση για το Ασφαλιστικό είναι πολύ σύνθετη και δεν μπορεί να συνοψιστεί σε ένα νέο κόψιμο συντάξεων. Αυτά που ζητούν οι πιστωτές εξακολουθούν να έχουν λογιστική οπτική, καθώς η ύφεση και οι περικοπές που έγιναν από το 2010, η αύξηση της ανεργίας και η εισφοροδιαφυγή σε συνδυασμό με το PSI έδωσαν αποφασιστικά χτυπήματα στη δημόσια ασφάλιση. Τι θα γίνεται λοιπόν κάθε φορά που δεν θα τους βγαίνει, θα κόβουμε κι άλλο τις συντάξεις;
Εδώ όμως η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να τολμήσει να κάνει αυτά που δεν έκανε η προηγούμενη. Η ιδιωτική ασφάλιση μπορεί να παράσχει με χαμηλό κόστος σημαντικές υπηρεσίες προς τους ασφαλισμένους, απαλλάσσοντας το Δημόσιο από ένα θνησιγενές σύστημα που δεν μπορεί να επιβιώσει και δείχνει ότι θα αποκτήσει εκρηξιγενείς διαστάσεις την προσεχή 8ετία. Η υπόθεση του Ασφαλιστικού είναι από τις πιο σημαντικές γιατί ακόμα και αν βγει από την πρώτη ατζέντα, θα είναι καθοριστική παράμετρος για τη μεγάλη διαπραγμάτευση του καλοκαιριού.
Αν εννοεί λοιπόν η κυβέρνηση ότι πρέπει να κάνει χρήση της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ, ας το πράξει και ας μην το χρησιμοποιεί μόνο ως ωραία φρασεολογία που δεν έχει όμως αντίκρισμα.
Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και στα ενεργειακά, όπου η Ευρώπη έχει μια σειρά από κανόνες και με την πρόσφατη απόφαση σε βάρος της ΔΕΗ απέδειξε ότι δεν αστειεύεται. Είναι φως φανάρι ότι κανείς δεν θέλει μια αδύναμη ΔΕΗ. Τι πρέπει όμως να κάνει αλήθεια η ΔΕΗ για να δυναμώσει αν δεν μπορεί η Κεντρική Τράπεζα να κόψει νόμισμα;
Και επειδή φτάσαμε και στο ζήτημα αυτό, που οι εξυπνάκηδες συμβουλάτορες της Μέρκελ το αναπαράγουν για να φοβηθούμε, ας πούμε την αλήθεια: ναι λοιπόν, κύριοι, υπάρχουν μελέτες κι εδώ και στις Βρυξέλλες για την κυκλοφορία μιας μορφής παράλληλου νομίσματος υπό τη μορφή αρχικά διατακτικής IOU, όπως ανέφερε και το Bloomberg. Kαλό θα ήταν, όμως, να μη φτάσουμε εκεί. Και πρέπει να πούμε ότι αν συμβεί κάτι στη μικρή Ελλάδα, υπάρχει ένα ποσό που φτάνει τα 300 δισ. με αυτά που έχει δώσει και η ΕΚΤ, το οποίο μπορεί να αντιστοιχεί μόλις περίπου στο 5% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, όμως -όπως ανέφερε και η έκθεση ξένου οίκου- το σοκ ανακεφαλαιοποίησης του ESM αλλά και της ΕΚΤ δεν θα είναι χωρίς πολιτικές προεκτάσεις στα υπόλοιπα κράτη-μέλη.