Ακόμα κι αν καταφέρει να επιβιώσει τους επόμενους τρεις μήνες, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται στο χείλος της χρεοκοπίας, η Ελλάδα ίσως έχει χάσει την ευκαιρία μιας μακροπρόθεσμης λύσης για το χρέος της, επειδή έχει αποξενώσει τους Ευρωπαίους εταίρους της τη στιγμή που χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τη στήριξή τους, προειδοποιεί ο αρθρογράφος του Reuters, Paul Taylor, σε σημερινό του άρθρο.
“Η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα έχει διαλύσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών σε τέτοιο βαθμό που λύσεις οι οποίες φαίνονταν πιθανές πριν μερικές εβδομάδες, πλέον φαντάζουν απίθανες” τονίζει.
Με το χρέος της χώρας να βρίσκεται στο 175% του ΑΕΠ και την οικονομία να προσπαθεί απεγνωσμένα να εξέλθει από έξι χρόνια ύφεσης, η Αθήνα χρωστάει το 80% του χρέους της στα κράτη της ευρωζώνης, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του χρέους της προς του ιδιώτες «κουρεύτηκε» το 2012.
Αφού η διαγραφή του χρέους είναι πολιτική απίθανη, η επόμεη καλύτερη λύση για την Ελλάδα θα ήταν να αποπληρώσει τα δάνεια του ΔΝΤ νωρίτερα, να εξαγοράσει τα ομόλογα της ΕΚΤ και να επεκτείνει την λήξη των ομολόγων που κατέχουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, έτσι ώστε να εξασφαλίσει μικρότερο επιτόκιο τα επόμενα χρόνια.
“Αυτό θα κέρδιζε στην Ελλάδα δισεκατομμύρια και παράλληλα θα τροποποιούσαν την συμφωνία με την τρόικα (όπως λέει) και θα εξαφάνιζαν την οικονομική έκθεση του ΔΝΤ και της ΕΚΤ στην Ελλάδα” υποστηρίζει ο Jacob Funk Kirkegaard του Peterson Institute for International Economics, ο οποίος τάσσεται υπέρ μιας τέτοιας ρύθμισης.
Μάλιστα, όπως γράφει ο Paul Taylor το παραπάνω σχέδιο θα μείωνε το επιτόκιο δανεισμού σε λιγότερο από 2%, πολύ χαμηλότερα από ότι πλήρωνε η Αθήνα το πριν ξεκινήσει η κρίση χρέους της, το 2009, και θα μειωνόταν δραστικά το ποσό που θα πρέπει να αποπληρωθεί την επόμενη δεκαετία, δίνοντας με αυτό τον τρόπο μια δημοσιονομική ανάσα στην Ελλάδα ώστε να επανεκκινήσει την οικονομία της, αποφεύγοντας παράλληλα, αμφιλεγόμενες λύσεις όπως ομόλογα αποπληρωμής εις το διηνεκές.
Αλλά αν και τα οικονομικα αυτα πλάνα έχουν λογική για την Ελλάδα, η πολιτική δεν βγάζει νόημα.
Σύμφωνα με Ευρωπαίο αξιωματούχο, υπήρξαν τέτοιου είδους συζητήσεις με την κυβέρνηση Σαμαρά το προηγούμενο έτος. “Τωρα κανείς δεν ξεκινάει συζήτηση για μια τέτοια συμφωνία για το χρέος της Ελλάδας προς το ΔΝΤ και την ΕΚΤ” αναφέρει.
Την ίδια στιγμή, η αποκήρυξη της λιτότητας από τον Αλέξη Τσίπρα, το αίτημα για τις γερμανικές αποζημιώσεις και οι συναντήσεις με τον Ρώσο πρόεδρο έχουν εξανεμίσει την κατανόηση και την συμπάθεια των Βρυξελλών προς την Αθήνα.
Χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία, επιμένουν στην παραμονή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, ώστε να επιβάλλει τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις και την δημοσιονομική πειθαρχία, καθώς δεν έχουν εμπιστοσύνη στους Έλληνες, αλλά ούτε στο ότι θα μπορέσει και η Κομισιόν να τους κρατήσει υπό έλεγχο.
“Προτιμούν να κρατήσουν την ελάφρυνση του χρέους σε ετήσια βάση ώστε να συνεχιστεί η πίεση προς την Ελλάδα και να παραμείνει στο πρόγραμμα” τονίζει η Μιράντα Ξαφά, του Centre for International Governance Innovation και σύμβουλος για το ελληνικό χρέος.
Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα, αφού, χωρίς μέτρα που να αποφέρουν έσοδα και εκτός των αγορών, η μόνη βιώσιμη λύση για την Ελλάδα είναι να δανειστεί νέα χρήματα από την Ευρωζώνη.
Πολλοί είναι αυτοί που εκτιμούν ότι η Αθήνα θα χρειαστεί και τρίτο πακέτο βοήθειας, ύψους 30 δισ. ευρώ φέτος. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να περάσουν το πακέτο από τα εθνικά τους κοινοβούλια, κάτι που ενέχει πολιτικό ρίσκο.
Σύμφωνα με τους διάφορους αναλυτές, ο Έλληνας πρωθυπουργός πρέπει να αλλάξει γρήγορα την πολιτική του για να βελτιώσει την οικονομία χωρίς τον περιορισμό κεφαλαίων ή τη λύση της στάσης πληρωμών.
“Ένα δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι στο ευρώ, ή μια αλλαγή κυβερνητικού συνασπισμού ίσως θα ήταν η καλύτερη επιλογή αυτή τη στιγμή, ακόμα κι αυτό σήμαινε διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ” γράφει ο Taylor.