Καθώς ο χρόνος λιγοστεύει, η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός, καλούνται να πάρουν αποφάσεις για την κατάληξη των διαπραγματεύσεων. Μέχρι τώρα μπορεί να καταγραφούν τρία σενάρια καθένα από τα οποία έχει την δική του σημασία και τα δικά του ρίσκα.
Το πρώτο σενάριο είναι η ολοκλήρωση μία πρώτης συμφωνίας, με ακόλουθο ζητούμενο την δεύτερη και μεγάλη συμφωνία, για την οποία, μέχρι τέλη Ιουνίου θα πρέπει να υπάρξουν αποφάσεις σε σχέση με κρίσιμα ζητήματα όπως το ασφαλιστικό και το εργασιακό.
Το δεύτερο σενάριο είναι να προχωρήσει η κυβέρνηση σε δημοψήφισμα, στο οποίο θα διακυβεύεται το “ναι” ή το “όχι” στα συστατικά μίας συμφωνίας, με τις προϋποθέσεις που ζητούν οι εταίροι πιστωτές. Σύμφωνα με πληροφορίες, θα πρόκειται για ένα κείμενο το οποίο αφού θα αποσαφηνίζει προς το λαό τις βασικές δεσμεύεις που μας ζητούν οι εταίροι μας θα ζητά να απαντήσει ο ψηφοφόρος με ένα “ναi” ή με ένα “όχι”.
Το σενάριο αυτό ενέχει το ρίσκο των αντιδράσεων που θα υπάρξουν προεκλογικά σε σχέση με το τραπεζικό σύστημα, το οποίο δεν αντέχει νέο κύμα εκροών. Κατά συνέπεια ενέχει και για την κυβέρνηση τον κίνδυνο να πάει στο Δημοψήφισμα με capital controls, που ενδεχόμενα θα συμβάλουν σε λαϊκή δυσαρέσκεια. Κατά άλλους, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι αδιάφορο απέναντι σε μία τέτοια εξέλιξη, καθώς οι καταθέσεις του είναι πάρα πολύ περιορισμένες και οι υποχρεώσεις του αντίστοιχα, πάρα πολύ μεγάλες.
Τρίτον, το σενάριο του πιστωτικού γεγονότος, το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες δεν αποκλείουν και οι εταίροι πιστωτές και σ’ αυτό μία μερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία περιλαμβάνονται και μέλη της “Αριστερής Πλατφόρμας”, εκτιμά ότι μία χρεοκοπία εντός ευρώ θα είναι η απαρχή για δραστική μείωση και διαγραφή του χρέους. Το σκεπτικό αυτό, χρεώνει ήδη μερίδα του Τύπου και στον Γιάννη Βαρουφάκη, χωρίς ο ίδιος να επιβεβαιώνει τίποτα.
Οι εταίροι – πιστωτές δεν αποκλείεται να ενθαρρύνουν ένα τέτοιο σενάριο, στο βαθμό που εκτιμούν ότι τελικά θα αποδυναμώσει τη σημερινή κυβέρνηση, προκαλώντας μεγάλη δυσλειτουργία και προβλήματα στην οικονομία, με αποτέλεσμα γενική πολιτική ανασύνταξη και κλείσιμο της συμφωνίας με όρους που οι ίδιοι οι εταίροι επιζητούν.
Αποφασιστικής σημασίας θα είναι οι κινήσεις του Μάριο Ντράγκι στην συνεδρίαση της ΕΚΤ της 6η Μαΐου, καθώς εάν μειώσει σημαντικά, στο 50% την αξία των ενεχύρων για χρηματοδότηση από τον ELA, τότε θα περιορίσει μόλις στα 10 δισ. τη δυνητική χρηματοδότηση για το επόμενο διάστημα, προειδοποιώντας για χρηματοδοτική ασφυξία την κυβέρνηση.
Π. Μπ.