Η γαστρονομία είναι πρωτίστως ενέργεια, είναι μια γεύση που αλλάζει και διαφοροποιείται καθημερινά, ανάλογα με την πολιτική, την οικονομία και τα γούστα ενός κόσμου που αλλάζει ραγδαία. Σαν τη μόδα της βιτρίνας, κάθε εποχή σού επιβάλλει και μια νέα άποψη, αυτή που δημιουργεί κυρίως ο απλός πελάτης και όχι οι δημοσιογράφοι της γεύσης. Το φετινό εστιατόριο, λοιπόν, αλλάζει και βάζει τα κοσμικά του. Μετά από αρκετά χρόνια εσωστρέφειας ο κόσμος φορά τα καλά του και επιλέγει να «δειχτεί», πιο ταπεινά, πιο διακριτικά από τα χρόνια του lifestyle. Μια νέα τάξη κοσμικών δημιουργεί στέκια όπου τον πρώτο λόγο δεν έχει το χρήμα ή φίρμα μας τσάντας αλλά το καλό φαγητό και η ανάγκη για καινούρια στέκια που θα φέρουν πιο κοντά τις νέες επιφανείς παρέες μιας διανοούμενης πολιτικής. Κατά τα άλλα, η γιαπωνέζικη μόδα ανθεί τη δική της ακμή και πλάι της, σε μια πιο οικεία καθημερινότητα, το εστιατόριο της ειδίκευσης: ψάρι, μεζές, κρέας, τοπικές κουζίνες. Μια γεύση τη φορά σε απροσποίητα, χαρούμενα μαγαζιά, όπου ο κόσμος χαλαρώνει τρώγοντας την καλύτερη ποιότητα, μια που η κρίση μάς φέρνει πιο κοντά. Κι αυτό που περισσότερο έχουμε ανάγκη είναι να «τα λέμε» από καρδιάς με μια ρακή παρέα με τους ανθρώπους που αγαπάμε περισσότερο.
Cookoovaya
Όσοι τους ξέραμε, όταν ακούσαμε ότι πέντε από τα πιο ταλαντούχα ονόματα της αθηναϊκής εστίασης αποφάσισαν να συνεταιριστούν σε μια και μόνη κουζίνα, αντιμετωπίσαμε την προοπτική με μια κάποια δυσπιστία. Γιατί άλλο χούι κι άλλο χαρακτήρα ο καθένας, τα αδέλφια Λιάκου του Base Grill με το κρέας, ο Μάνος Ζουρνατζής (Cucina Povera) με τα απλά της παράδοσης, ο Νίκος Καραθάνος (Hytra) με τα Michelin και τις σφαιροποιήσεις του, ο Περικλής Κοσκινάς (Mylos) με τη θαλασσινή εμμονή του. Αυτή η παρέα, όμως, είχε λύσει τα προσωπικά της μέσα από μια χρόνια φιλία και τα είχε βρει στα ιδιωτικά της μαγειρέματα πάνω σε μια κοινή άποψη για τη νοστιμιά, το εξαιρετικό ελληνικό τοπικό προϊόν, την «πράσινη» μαγειρική. Το μενού τους μπορεί να σας φανεί ολίγον παράταιρο, αταίριαστο το κρητικό σπανακοπιτάκι με την ιαπωνική τεχνική του ταρτάρ τόνου, αλλά αυτό θα προέκυπτε και σε σας αν μαζευόσασταν πέντε φίλοι να μαγειρέψετε στην ίδια κουζίνα. Πρώτο κοσμικό εστιατόριο της νέας εποχής, η Cookovaya μαζεύει κάτω από τα φτερά της -στο αστικό ντεκόρ που θυμίζει το Χίλτον της γλεντζέδικης δεκαετίας του ’60- σύσσωμη τη Βουλή του Σύριζα και τους πνευματικούς του καθοδηγητές και τη νέα, χαμηλών τόνων εστέτ τάξη του «φαίνεσθαι» αλλά και τους γκουρμέ περίεργους πάσης Ελλάδος. Να δοκιμάσετε το μοσχαράκι ραγού, τον λαχανοντολμά με εντόσθια, τα κόκαλα με μεδούλι, την ωμή γάμπαρη με εσπεριδοειδή και καπνιστό χοιρινό, τον κόκορα παστιτσάδα και την τρούφα για τους νοσταλγούς της πάστας του ’70, με θέα στην πιο ανοιχτή κουζίνα της πόλης, με 34 μαγείρια επί το έργον!
Χατζηγιάννη Μέξη 2Α, Χίλτον, τηλ. 210 7235005.
Artisanal
Ο Φώτης Σεργουλόπουλος δεν ήταν ποτέ των προαστίων. Μόνο παιδί των πάρτι, σαν αυτά που έχουν κάνει το Shamone, το πρώτο του παιδί, σήμα κατατεθέν του κεφιού στο Γκάζι. Το μπρίο του, ωστόσο, κατάφερε να ξυπνήσει το αείμνηστο Jour Fix της Κηφισιάς, που είχε χλωμιάσει στο πέρασμα των δεκαετιών. Στα ξύλινα ταβάνια του κηφισιώτικου σαλέ και στον υπέροχο κήπο του καφέ, θαρρείς κι ακόμη ακούς τον απόηχο της chic παλιάς Κηφισιάς. Το νέο ντεκόρ επιλέγει στο στιλ του ’50 τις μοναδικές του πολυθρόνες από το παριζιάνικο Μοναστηράκι, στήνει ένα πολύχρωμο τεράστιο μπαρ, κατεβαίνει στο ισόγειο με ένα καφέ-μπαρ που συνομιλεί απευθείας με τον καταπράσινο κήπο, εκεί όπου θα πιεις τον πρωινό σου καφέ σε μια παρένθεση που κρατά μακριά το γκρίζο και το θόρυβο της πόλης αλλά και το πρώτο -ή το τελευταίο- Tom Collins. Η ομάδα Gin Joint (Δ. Κιάκος και Χ. Μοάτσου) υπογράφουν τα κοκτέιλ που επαναφέρουν -εκτός από τους νεωτερισμούς- στο προσκήνιο τις παλιές κλασικές αξίες του Negroni και Mary Pickford. Το μενού κλείνει νοσταλγικά το μάτι στην κουζίνα του Τσελεμεντέ, στις αστικές αξίες του ’60 και τη γεύση της Γαλλίας, μαγειρεμένο όμως πιο απλά, πιο καθημερινά και με νέες τεχνικές. Το μπουργκινιόν, ας πούμε, δεν μοιάζει με το αυθεντικό, αλλά εγώ το προτίμησα σ’ αυτή του τη νέα εκδοχή, με μοσχαράκι που λιώνει πλάι στο άρωμα του άγριου μανιταριού και ζυμαρικά γεμιστά με καλαμπόκι. Το κοτόπουλο chasseur γίνεται μια ανάλαφρη μακαρονάδα με γεύση από μανιτάρια του δάσους, η νισουάζ ένα σκορδάτο ταρτάρ τόνου με αβγό-έκπληξη σε τραγανή κρούστα. Στο τέλος, η Γαλλία θα σε γλυκάνει και πάλι με μια διαφορετική tarte au pomme, με πράσινο μήλο κονφί, κρεμ πατισιέρ, κραμπλ αμύγδαλου, κανέλα και γλυκάνισο.
Ζηρίνη 2, Κηφισιά, τηλ. 6936144744.
Μάθετε περισσότερα… τραπέζια εδώ