Τους τρόπους μέσω των οποίων μπορεί να γίνει ορθή διαχείριση των Μη Εξυπηρετούμενων Δανείων (Non Performing Loans – NPLs), των ελληνικών τραπεζών, το θεσμικό πλαίσιο το οποίο ισχύει, αλλά και τα μέσα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου αυτό να αποβεί τόσο σε όφελος του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όσο και του συνόλου της πραγματικής οικονομίας, αναλύουν σε άρθρο τους οι κ. Σπήλιος Μούζουλας (Διδάκτωρ Νομικής, δικηγόρος), Γιάννης Παναγόπουλος (ερευνητής ΚΕΠΕ) και Ιωάννης Πελετίδης (οικονομολόγος), σε έρευνα που έχει πραγματοποιήσει το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ).
Όπως αναφέρουν στο προοίμιο της ανάλυσής τους, «με την πώληση των δανείων σε εταιρείες ή επενδυτικά κεφάλαια χρεοκοπίας οι τράπεζες αναζητούν να απαλλαχθούν από σημαντικό τμήμα του προβληματικού μη εξυπηρετούμενου δανειακού τους χαρτοφυλακίου σε μια εκπτωτική τιμή (discount) και ως αντιστάθμισμα να αποκτήσουν άμεση ρευστότητα από αυτά.
Με τον τρόπο αυτό, τα επενδυτικά κεφάλαια:
α) θα συνδράμουν τις συστημικές τράπεζεςστο να αποπληρώσουν τις σημαντικές βραχυχρόνιες υποχρεώσεις τους (όπως π.χ. την αποπληρωμή του βραχυχρόνιου υπολοίπου στον ELA (EmergencyLiquidity Assistance),
β) θα παρέχουν ρευστότητα που θα μπορούσε να διοχετευθεί προς τη χρηματοδότηση επενδύσεων και εν γένει αναπτυξιακών έργων και γ) θα μπορούσαν, δυνητικά, να συμμετάσχουν, μέσω απόκτησης μετοχών ή/και ομολογιών, σε κεφαλαιακή χρηματοδότηση των τραπεζών αυτών και σε ενίσχυση των εποπτικών τους κεφαλαίων, προκειμένου αυτές να καταστούν βιώσιμες σε μακροπρόθεσμη βάση».
Το άρθρο των τριών επιστημόνων χωρίζεται σε ενότητες, σε καθεμία εκ των οποίων εξετάζονται συγκεκριμένα ζητήματα που άπτονται στο ζήτημα της διαχείρισης των NPLs. Σε αυτές της ενότητες:
- επιχειρείται μια συνοπτική παρουσίαση του θεσμικού πλαισίου που καλύπτει τις αρχές λειτουργίας των εταιρειών απόκτησης ή διαχείρισης απαιτήσεων από τραπεζικά δάνεια στη χώρα μας,
- παρουσιάζεται συνοπτικά η διεθνής εμπειρία από τη λειτουργία των εταιρειών ή κεφαλαίων «επενδύσεων χρεοκοπίας», ειδικότερα ως οντοτήτων που επενδύουν σε τραπεζικά δάνεια, καθώς επίσης και μια επιγραμματική αναφορά στις σημαντικότερες τέτοιες οντότητες διεθνώς, αλλά και σε αυτές που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στη χώρα μας,
- υπάρχει μια παραδειγματική παρουσίαση των παραγόντων εκείνων που θεωρούμε ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην αριστοποίηση των αποδόσεων στα χαρτοφυλάκια των οντοτήτων του είδους αυτού, ενώ
- διενεργώντας αναλύσεις ευαισθησίας για τους παράγοντες αυτούς, διαπιστώνονται τα περιθώρια ανοχής που επιδεικνύουν. Τέλος, στην ενότητα 5, παρουσιάζονται ορισμένα συμπεράσματα και κάποιες προτάσεις πολιτικής.