Η Ν.Δ., σύμφωνα με τις έρευνες, ξαναγύρισε σε ποσοστά που εν καιρώ εκλογών, πόλωσης και συσπείρωσης παρέπεμπαν στην αυτοδυναμία, δηλαδή 34%-35%.
Λίγες ημέρες μετά, εμφανίστηκε η υπόθεση των υποκλοπών εξαιτίας μιας βαριάς καταδικαστικής απόφασης που εξόργισε τον προμηθευτή παράνομου λογισμικού εν Ελλάδι, ο οποίος άρχισε τις «προειδοποιητικές βολές», ισχυριζόμενος ότι, πρώτον, δεν μετείχε στις παράνομες παρακολουθήσεις και, δεύτερον, ότι εκείνος πούλησε την «πραμάτεια» του στο κράτος και όχι σε ιδιώτες, άρα είναι αθώος.
Από την προηγούμενη Τετάρτη ήρθε το δεύτερο χτύπημα στην κυβέρνηση, πολύ πιο απτό και ξεκάθαρο, από μια δεύτερη δικογραφία που διαβίβασε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Εν πολλοίς αναμενόμενη εδώ και έξι μήνες, αλλά πιο γεμάτη με ονόματα υπουργών και βουλευτών που βασικά ζητούσαν κι έπαιρναν από τη διοίκηση του Οργανισμού χάρες και ρουσφέτια για κομματικούς τους πελάτες. Διάλογοι, λεπτομέρειες, κακουργήματα και πλημμελήματα για γνωστά και προβεβλημένα πρόσωπα, π.χ. Καραμανλή, για να ερεθίζεται λόγω Τεμπών η κοινή γνώμη, και όλα αυτά με τη βούλα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Να σημειώσω εδώ ότι οι νόμιμες αυτές παρακολουθήσεις έγιναν επί κυβερνήσεως Ν.Δ. από την ΕΛ.ΑΣ. και διήρκεσαν μια τριετία. Οι ίδιοι τις έκαναν.
Στην πολιτική, λοιπόν, όπως γνωρίζουν ακόμα και οι πρωτόβγαλτοι στην πιάτσα, αρκούν λίγες ώρες για να πας από τον παράδεισο στην κόλαση, αλλά και το ανάποδο. Προσωπικά, πιστεύω ότι σε αυτή την περίπτωση λόγω συγκυρίας πολέμου δεν ήταν ποτέ στον παράδεισο η κυβέρνηση, αλλά ούτε και σήμερα είναι ένα βήμα πριν από την έξοδο για αρκετούς λόγους.
Καταρχάς, θεωρώ από τη δημοσιογραφική εμπειρία μου, 40 χρόνια μετά, ότι μετά από εφτά χρόνια διακυβέρνησης τα φαινόμενα κόπωσης, λανθασμένης κρίσης και χειρισμών, φθοράς, αλαζονείας και διαφθοράς είναι δυστυχώς αναπόφευκτα. Θέλετε να τα αθροίσετε και να χρεώσετε μερικά ή όλα απ’ αυτά στην κυβέρνηση, μπορεί ο καθένας να το κάνει και κατά την κρίση του να βάλει και τις ποσοστώσεις.
Θα πρέπει όμως για να βγάλετε ένα συμπέρασμα και να απαντήσετε στο ερώτημα, γιατί εφτά χρόνια μετά το κυβερνών κόμμα να προηγείται του δεύτερου με double score, να μπείτε στη διαδικασία των αποτιμήσεων και των συγκρίσεων. Τι πέτυχαν η Ν.Δ. και ο Μητσοτάκης από το 2019 μέχρι σήμερα στην οικονομία και κυρίως στη μείωση της ανεργίας από το 17% στο 7%, στην άμυνα και στη θέση της χώρας διεθνώς και ποια είναι η εναλλακτική του πολίτη στη διακυβέρνηση της Ελλάδας: ο Νίκος Ανδρουλάκης, ο Αλέξης Τσίπρας, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ή ο Κυριάκος Βελόπουλος; Ή κάποιος συνδυασμός όλων ή κάποιων εξ αυτών με επικεφαλής ένα άγνωστο σε μας πρόσωπο διορισμένο πρωθυπουργό μιας οικουμενικής κυβέρνησης. Θυμάστε μια καλή οικουμενική κυβέρνηση;
Ας πάμε όμως και στο προκείμενο θέμα που πυροδότησε όλη την κυβερνητική κρίση, το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Αλήθεια 1: Το σύστημα διανομής ευρωπαϊκών κονδυλίων επιδοτήσεων στους αγρότες ήταν σαθρό και διαβλητό, όπως αποδείχθηκε από το περασμένο καλοκαίρι με βάση τους ελέγχους που έκαναν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και η Ελληνική Αστυνομία (το αποκαλούμενο «ελληνικό FBI»). Αλήθεια 2: Το παραδέχτηκε αμέσως η κυβέρνηση, ο ίδιος ο Μητσοτάκης κατάργησε το υπάρχον σύστημα του ΟΠΕΚΕΠΕ και μετέφερε τις αρμοδιότητες για τον έλεγχο και τη διανομή των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων στην ΑΑΔΕ. Ταυτοχρόνως, προχώρησε σε ανασχηματισμό και κατάργησε από υπουργούς όσους είχαν έστω και μία αναφορά στην πρώτη δικογραφία. Αλήθεια 3: Το ίδιο έκανε και προχθές, αν και πλην δύο ή τριών περιπτώσεων που αντιμετωπίζονται κακουργήματα, οι υπόλοιπες περιπτώσεις βουλευτών ήταν επί της ουσίας αιτήματα για μικρά ρουσφέτια ψηφοφόρων. Ολα αυτά ας διευκρινιστεί ότι δεν εμπεριέχουν οικονομικό όφελος για τους πολιτικούς, αλλά ψηφοθηρικό.
Ερώτημα 1: Ξέρετε εσείς κάποιον βουλευτή από οποιοδήποτε κόμμα που να μην ασχολείται με τα ρουσφέτια και τα χατίρια της εκλογικής του περιφέρειας, όσα χρόνια υπάρχει το ελληνικό κράτος; Ερώτημα 2: Πιστεύετε ότι τα κόμματα και οι βουλευτές της αντιπολίτευσης που διαρρηγνύουν τώρα τα ιμάτιά τους δεν έχουν πάρει ποτέ ένα τηλέφωνο για ρουσφέτι ψηφοφόρου ή φίλου; Ερώτημα 3: Πιστεύετε ότι ο βουλευτής Καρδίτσας θα έκανε «due diligence» για να διαπιστώσει πρώτα αν ο αγρότης που του ζητάει ένα ρουσφέτι έχει δίκιο; Ερώτημα 4: Λέτε ότι οι εσωκομματικοί αντίπαλοι του Μητσοτάκη, ο Καραμανλής, ο Σαμαράς, ο Παυλόπουλος, έχουν περάσει περισσότερο από μια μέρα στην πολιτική τους καριέρα δίχως να κάνουν ένα τηλέφωνο για ρουσφέτι;
Η απάντηση νομίζω ότι είναι ξεκάθαρη για όλους όσοι ζουν εν Ελλάδι, αλλά το ίδιο αυτονόητη θα πρέπει να είναι και η διαπίστωση ότι δεν μπορεί αυτό να συνεχίζεται επ’ αόριστον γιατί «έτσι γεννηθήκαμε», μέσα στο ρουσφέτι, είτε πρόκειται για τη θητεία στον στρατό, είτε για οικονομική διαμεσολάβηση, είτε για διορισμό στο Δημόσιο. Ισως θα έπρεπε να απαγορευτεί διά νόμου στους βουλευτές να χρίζονται μέλη μιας κυβέρνησης, μοντέλο που ακολουθείται στις ΗΠΑ και κερδίζει έδαφος σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.