Η 11η Σεπτεμβρίου δεν άλλαξε μόνο την ασφάλεια και τη γεωπολιτική. Δημιούργησε έναν τεράστιο οικονομικό λογαριασμό, αύξησε τις αμυντικές δαπάνες, επηρέασε τις αγορές και διαμόρφωσε έναν νέο κόσμο

Από την επόμενη εβδομάδα θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει το τοπίο σχετικά με τα προτάγματα των κομμάτων και τη δυναμική που αναπτύσσουν μετά από τη φετινή ΔΕΘ, που είναι η τελευταία προ των εκλογών.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εισέρχεται σε κρίσιμη προεκλογική περίοδο, με τα μέτρα της ΔΕΘ, τη διεθνή αστάθεια και την ενεργειακή κρίση να δοκιμάζουν την πολιτική σταθερότητα και τη σχέση κοινωνίας-εξουσίας

Η φορολόγηση των πλουσίων αποτελεί κεντρικό πολιτικό σύνθημα της αντιπολίτευσης, όμως -πρακτικά- δεν είναι τόσο εύκολο, όσο το παρουσιάζουν. Αντί για κενές εξαγγελίες, η απλοποίηση του φορολογικού συστήματος θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματική για την άνοδο των εσόδων

Βρισκόμαστε μπροστά στη διαμόρφωση ενός νέου είδους πολιτικής ισχύος, που δεν χρειάζεται ούτε κόμμα, ούτε ψήφο, ούτε εθνικά σύνορα για να ασκηθεί

Τα μέτρα της ΔΕΘ επιχειρούν να ενισχύσουν εισοδήματα και βιοτικό επίπεδο, όμως πληθωρισμός, ενεργειακή κρίση, γεωπολιτικές εντάσεις και πολιτικές εξελίξεις δημιουργούν ένα ιδιαίτερα αβέβαιο περιβάλλον ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης

Το ζήτημα είναι τι «έβγαλε» ο ίδιος, δηλαδή την πολιτική χρησιμότητα που έχει ο «νέος» Τσίπρας σε μια εποχή που δεν μοιάζει με εκείνη που γέννησε τον παλιό το 2012

Προξενεί εντύπωση η ελαφρότητα με την οποία μοιράζονται παροχές από την αντιπολίτευση αγνοώντας μια βασική παράμετρο: Αυτή της δέσμευσης από την ΕΕ για το όριο δαπανών

Με αφορμή τα οικονομικά προγράμματα που ακούμε εν όψει ΔΕΘ, αλλά και εκλογών που έρχονται σε λίγους μήνες, θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις

Eνα καλοκαιρινό πρωϊνό στα τέλη του καλοκαιριού του 2036, η Αθήνα ξύπνησε από νωρίς ιδρωμένη. Η δροσιά είχε γίνει σχεδόν ανάμνηση. Ηταν επτά το πρωί και το θερμόμετρο στο μπαλκόνι έδειχνε ήδη 33 βαθμούς.