Από τη μια, έχουμε τον πόλεμο στο Ιράν και τη νέα ενεργειακή κρίση, που απειλούν να τινάξουν στον αέρα, την παγκόσμια οικονομία και τους οικονομικούς σχεδιασμούς και από την άλλη το εσωτερικό μέτωπο, που καλείται να διαχειριστεί η κυβέρνηση και το οποίο «γκριζάρει» μέρα με τη μέρα.
Κι ενώ οι δημοσκοπήσεις, της δίνουν μια ενίσχυση από το φαινόμενο rally round the flag για τους χειρισμούς μέσα στην κρίση, εν τούτοις τα προβλήματα που ενσκήπτουν καθημερινά στην πολιτική σκηνή, γεννούν αμφιβολίες κατά πόσο η κυβέρνηση θα συνεχίσει να συγκρατεί τις δυνάμεις της και να έχει την πρωτοβουλία των πολιτικών κινήσεων.
Και τούτο γιατί η εξέλιξη των γεγονότων, την αναγκάζουν πλέον να ετεροκαθορίζεται από γεγονότα, των οποίων δεν μπορεί να ελέγξει τη δυναμική τους.
Για παράδειγμα, το σχεδόν ξεχασμένο θέμα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων μέσω του συστήματος predator, μετά την πρωτόδικη δικαστική απόφαση που μοίρασε 106 χρόνια φυλάκισης στους διαχειριστές του, επανήλθε με μια νέα ορμή στα πολιτικά πράγματα και πλέον ουδείς μπορεί να προβλέψει τις εξελίξεις, από τη στιγμή που τα στόματα των καταδικασθέντων άρχισαν να ανοίγουν και να δείχνουν την κατεύθυνση από την οποία έπαιρναν εντολές. Το θέμα πλέον είναι εξόχως ανησυχητικό, για την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, καθώς θα βρεθεί και πάλι απολογούμενη. Την ίδια ώρα σύσσωμη η αντιπολίτευση, συνεπικουρούντων των αντιπολιτευόμενων μέσων ενημέρωσης, πιέζουν για άνοιγμα εκ νέου του θέματος μέσα από εξεταστικές και προανακριτικές επιτροπές, βάζοντας και νέα πρόσωπα στο κάδρο του στενού περιβάλλοντος, αλλά και τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Στη συντονισμένη αντεπίθεση αντιπολιτευόμενων κομμάτων, αλλά και πολιτικών με ειδικό βάρος, δεν αποκλείεται να δούμε ακόμα και εγκλήσεις κατά του πρωθυπουργού εντός των επομένων ημερών, που θα είναι λάδι στη φωτιά που άναψε η απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου.
Ένα άλλο μέτωπο που αναζωπυρώνεται είναι αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ και το αναμενόμενο από καιρό, νέο πόρισμα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, στο οποίο φημολογείται πως θα δούμε και νέα ονόματα βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος οι οποίοι παρενέβαιναν για λογαριασμό ψηφοφόρων τους.
Το τρίτο και σημαντικότερο όμως, είναι οι επιπτώσεις του πολέμου και της ενεργειακής κρίσης στην ελληνική οικονομία. Μια εισαγόμενη κρίση που όπως όλα δείχνουν θα έχει διάρκεια σχεδόν σε όλο το 2026, ακόμα κι αν ο πόλεμος σταματήσει αύριο.
Η κανονικοποίηση στις ροές των ενεργειακών προϊόντων, όπως ομολογούν όλοι, θα κρατήσει μήνες κι αυτό σημαίνει πως η υψηλή τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου θα τροφοδοτούν αλυσιδωτές αυξήσεις τιμών σε όλη τη γκάμα των καταναλωτικών προϊόντων. Έτσι, εκ των πραγμάτων η κυβέρνηση θα κληθεί να πάρει πρόσθετα μέτρα ή να επεκτείνει τη διάρκεια αυτών που ήδη πήρε για ένα δίμηνο και θα δει τους στόχους για πληθωρισμό και ανάπτυξη να βγαίνουν εκτός πλαισίου.
Κάτι τέτοιο περιορίζει τις κινήσεις και τους σχεδιασμούς της, για την προεκλογική χρονιά που διανύουμε, αλλά και μικραίνει το καλάθι των παροχών στην τελευταία ΔΕΘ. Ήδη στο πρώτο δίμηνο του ενεστώτος έτους διαπιστώνεται μια κόπωση στην είσπραξη φόρων και δεν διαφαίνονται πλέον από τις εξελίξεις, σημαντικά περιθώρια παραγωγής υπερπλεονασμάτων που θα μπορούσαν να μοιραστούν ως μέρισμα στην κοινωνία.
Τούτων δοθέντων δεν ξέρω αν η σταθερή επιμονή του πρωθυπουργού στη θεσμικότητα για εξάντληση της τετραετίας, θα είναι προς όφελος του ιδίου και του κόμματος του, γιατί στο υπόλοιπο της θητείας του το πιθανότερο είναι να χάνει ερείσματα στην κοινωνία και να δίνει την ευκαιρία στους αντιπάλους του να ανασυγκροτούνται, να οργανώνονται καλύτερα και να προβάλλουν τα αρνητικά της κυβέρνησης νυχθημερόν.
Κι είναι αυτή η χρονική περίοδος που διανύουμε ιδιαίτερα κρίσιμη, δεδομένων των γεωπολιτικών και οικονομικών αναταράξεων, να έχουμε και μια κυβέρνηση με κατεβασμένα τα μολύβια και σε ρόλο απλού διαχειριστή μέχρι να παρέλθει οι χρόνος για τις εκλογές στο τέλος της τετραετίας.
Εξίσου βέβαια υψηλού ρίσκου είναι η απόφαση εν μέσω αυτής της καταιγίδας γεγονότων, να συρθούμε με υπηρεσιακές κυβερνήσεις σε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Δίκοπο μαχαίρι και πλέον στα δικά του χέρια οι αποφάσεις που ελπίζουμε να μη μας αποσταθεροποιήσουν εντελώς και χάσουμε κι αυτά που με τόσο κόπο πετύχαμε όλοι μαζί.