Ένα ακόμη «ραντεβού» με τους πλειστηριασμούς δίνουν σήμερα και αύριο δύο ιστορικές τεχνικές εταιρείες που αν και έζησαν περιόδους δόξας στο παρελθόν, βρίσκονται πλέον σε οικονομικό αδιέξοδο.
Η ΑΕΓΕΚ
Για σήμερα Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου έχουν προγραμματιστεί δύο πλειστηριασμοί σε βάρος της ΑΕΓΕΚ, με επισπεύδουσα την Alpha Bank που αφορούν ισάριθμα αγροκτήματα στο Αγρίνιο.
Ειδικότερα, πρόκειται για αγρόκτημα 12.750 τ.μ. σύμφωνα με τον τίτλο κτήσεως και 14.226 τ.μ. κατά άλλη περιγραφή, που βρίσκεται στη θέση “Βοϊδολείβαδο ή Φούσκαρη” της Δημοτικής Κοινότητας Αγρινίου του Δήμου Αγρίνιου, εκτός του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου πόλης. Είναι ομαλής και επίπεδης επιφάνειας και η τιμή πρώτης προσφοράς έχει οριστεί σε 185.000,00 ευρώ.
Το δεύτερο αγρόκτημα είναι 4.250 τ.μ., βρίσκεται στην ίδια περιοχή και η τιμή εκκίνησης έχει οριστεί σε 66.000 ευρώ. Τα δύο αγροκτήματα περιήλθαν στην κυριότητα της ΑΕΓΕΚ από το 2006.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι πρόσφατα, στις 28 Ιανουαρίου 2026, με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών διορίστηκε στην εταιρεία προσωρινό διοικητικό συμβούλιο το οποίο θα συγκαλέσει γενική συνέλευση εντός προθεσμίας έξι μηνών και θα επιμεληθεί τη διενέργεια αρχαιρεσιών για την ανάδειξη μελών τακτικής διοίκησης.
Παράλληλα θα διαχειριστεί «τις κατεπείγουσες και μη επιδεχόμενες αναβολής πράξεις» που αφορούν στην έναρξη και περαίωση της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης επί της ακίνητης περιουσίας της εταιρείας καθώς και την ολοκλήρωση της διαδικασίας είσπραξης του τιμήματος και άρσης των βαρών επί των ήδη εκποιηθέντων ακινήτων.
Από την άνοδο στη βροντώδη πτώση
Η «ΑΕΓΕΚ – Ανώνυμη Εταιρία Γενικών Κατασκευών και Ναυτιλιακών, Τουριστικών, Γεωργικών και Δασικών Επιχειρήσεων» είναι από τις παλαιότερες τεχνικές εταιρείες καθώς ιδρύθηκε το 1949, μετρώντας 77 χρόνια παρουσίας στην αγορά. Μια παρουσία όμως που χαρακτηρίζεται αφενός από την ανοδική πορεία και τη διαδοχική συγχώνευση άλλων εταιρειών του κλάδου, αλλά και τη συμμετοχή της σε διάφορα μεγάλα έργα του παρελθόντος, αφετέρου από τη βροντώδη πτώση, με πτωχεύσεις, πωλητήρια και πλειστηριασμούς.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στα τέλη της δεκαετίας του ’90 κατατασσόταν ως τέταρτη στην εξάδα των ισχυρότερων κατασκευαστικών ομίλων. Στα επόμενα χρόνια όμως άρχισαν οι περιπέτειες με τους τότε βασικούς μετόχους (Σπ. Παπαγεωργίου και Γ. Τριανταφύλλου) να προχωρούν το 2002 στην απορρόφηση των εταιρειών Δομήτωρ ΑΤΕ, Οδοσήμανση ΑΤΕΒΕ και Άξων ΑΤΕΒΕ, και αργότερα, το 2006 στην απορρόφηση του ιστορικού ομίλου Μέτων-ΕΤΕΠ (των Χρ. Αρφάνη και Ν. Χιόνη), της Ευκλείδης ΑΤΕ, κ.α.
Τον Ιανουάριο 2003, μάλιστα η ΑΕΓΕΚ είχε αποκτήσει το ανώτατο εργοληπτικό πτυχίο της 7ης τάξης του Μ.Ε.ΕΠ.
Όλες οι παραπάνω συγχωνεύσεις όμως αντί να οδηγήσουν σε αναπτυξιακή τροχιά έφεραν την εταιρεία σε οικονομικό αδιέξοδο και σε πτώχευση. Κάπως έτσι το 2007 η ΑΕΓΕΚ πέρασε στα χέρια του επιχειρηματία Γιάννη Μαρούλη, ο οποίος εκείνη την εποχή συγκαταλεγόταν στους ισχυρούς εργολάβους που μοιράζονταν την «πίτα» των μεγάλων έργων. Με «όχημα» την ΑΕΓΕΚ ο Γ. Μαρούλης κέρδισε συμβόλαια πολλών εκατομμυρίων κυρίως μέσα από την πολιτική των υψηλών εκπτώσεων την οποία ακολούθησε και σε αρκετές περιπτώσεις έφταναν και το 50%.
Ανάμεσα σε αυτά και το μετρό Θεσσαλονίκης, όπου επικράτησε σε κοινοπραξία με τις ιταλικές Impregilo και Seli-Ansaldo. Tούτο όμως ήταν και η αρχή της… επόμενης περιπέτειας, καθώς ο «εκτροχιασμός» του έργου, οδήγησε σε δικαστικές διαμάχες με την Aττικό Mετρό για αιτήματα αποζημίωσης και τελικά στη «διαδοχή» των αρχικών αναδόχων από την Άκτωρ. Στην πορεία η ΑΕΓΕΚ πτώχευσε για δεύτερη φορά στην ιστορία της και τελικά πέρασε υπό τον έλεγχο των τραπεζών.
Στη νεότερη φάση της διαδρομής της η εταιρεία «στο πλαίσιο της επιχειρηματικής πολιτικής της και προς το σκοπό της μείωσης δανειακών υποχρεώσεών» προχώρησε σε πωλητήρια για διάφορα «ασημικά» της. Έτσι, τον Ιούλιο του 2020 πούλησε στην Intrakat γήπεδο (αγροτεμάχιο) άρτιο και οικοδομήσιμο, στην κτηματική περιφέρεια Αγίων Θεοδώρων Θηβών Βοιωτίας, επιφάνειας 68.214,52 τ.μ., μετά των επ΄αυτού υφισταμένων μεταλλικών κτισμάτων και κατασκευών βιομηχανικής χρήσης, με τίμημα 1,05 εκατ. ευρώ.
Ακολούθησε τον Μάιο του 2021 η πώληση στη Λαρσινός Α.Ε., δύο αγροτεμαχίων στην κτηματική περιφέρεια Φαλαισίας-Βελιγοστής του δήμου Φαλαισίας Αρκαδίας στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, επιφανείας 18,5 στρεμμάτων, έναντι 30.000 ευρώ.
Τον Αύγουστο του 2022 μεταβίβασε το 100% της θυγατρικής της «Ελαφόνησος Α.Ε.», στην εταιρεία ΑΤΕΦΑ, έναντι τιμήματος 1,75 εκατ. ευρώ.
Ακόμη, τον Νοέμβριο του 2022 η ΑΕΓΕΚ Κατασκευαστική πούλησε έναντι τιμήματος 2,75 εκατ. ευρώ στην «Μπεχτσινάρ Ανάπτυξη Ακινήτων Α.Ε.» το επταώροφο κτίριο στο οποίο στεγάζονταν τα γραφεία της τεχνικής εταιρείας στη δυτική είσοδο της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για κτίριο γραφείων μεγέθους περίπου 2.000 τ.μ., στη συμβολή των οδών 26ης Οκτωβρίου και Λήμνου 2, μπροστά στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, σε απόσταση λίγων λεπτών από το δικαστικό μέγαρο, στην περιοχή όπου λειτουργούν επίσης, η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, υπηρεσίες της ΑΑΔΕ το γραφείο Κτηματογράφησης, τα εμπορικά κέντρα “Limani” και “Porto Center” κ.α.
Τον Απρίλιο του 2023 έπεσε και η αυλαία της παρουσίας της ΑΕΓΕΚ στο Χρηματιστήριο μετά από 30 χρόνια παρουσίας της στο ΧΑ. Όπως ανακοινώθηκε σχετικά στις 12 Απριλίου 2023 «αποφασίσθηκε η διαγραφή από το Χ.Α. των μετοχών της εταιρείας, επειδή τελεί σε αναστολή διαπραγμάτευσης για μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν προκύπτει προοπτική επαναδιαπραγμάτευσης των μετοχών της». Έτσι από τις 21 Απριλίου 2023 οι μετοχές της ΑΕΓΕΚ αφαιρέθηκαν από τα συστήματα διαπραγμάτευσης του Χρηματιστηρίου Αθηνών.
Έκτοτε βγαίνουν σε πλειστηριασμούς διάφορα στοιχεία της ακίνητης περιουσίας της.
Η Έδραση και η «διάβρωση» των θεμελίων της
Στο σφυρί για μια ακόμη φορά, – με επισπεύδουσα τη doValue -, μετά τον άγονο πλειστηριασμό στις 21 Ιανουαρίου θα βγουν αύριο Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Έδραση-Ψαλλίδας στη Θεσσαλία. Πρόκειται για αγροτεμάχιο, το οποίο βρίσκεται στην Κτηματική Περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας Πετρωτού, της Δημοτικής Ενότητας Οιχαλίας, του Δήμου Φαρκαδόνας, της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, της Περιφέρειας Θεσσαλίας, στη θέση «Χαλκοες», εκτός σχεδίου πόλεως, επί τριών οδών, ήτοι της Εθνικής οδού Λαρίσης –Τρικάλων, επί Κοινοτικής οδού προς Πετρωτό και επί αγροτικής οδού.
Το αγροτεμάχιο έχει έκταση κατά τον τίτλο κτήσης 23.563 τ.μ. και κατά το κτηματολογικό φύλλο 21.880 τ.μ., ενώ επ αυτού υπάρχει εργοστάσιο παραγωγής σκυροδέματος. Μαζί βγαίνουν και όμορες εκτάσεις, με τη συνολική τιμή εκκίνησης να διαμορφώνεται σε 1.366.600 ευρώ.
Η «Έδραση-Ψαλλίδας» κατέγραψε στο παρελθόν μια διακριτή διαδρομή στην κατασκευαστικό κλάδο. Ωστόσο από την αρχή της οικονομικής κρίσης ξεκίνησε και για αυτήν, όπως και για πολλές άλλες εταιρείες, μια ολισθηρή κατηφορική διαδρομή…
Ιδρυτής και θεμελιωτής της «Έδραση-Ψαλλίδας» ήταν ο Χριστόδουλος Ψαλλίδας που ξεκίνησε από την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Λαμία.
Η εταιρεία με τα χρόνια καθιερώθηκε ως «ειδική για τα δύσκολα τεχνικά έργα» σε όλη την Κεντρική Ελλάδα. Με καινοτομίες για την εποχή, όπως η εφαρμογή του προεντεταμένου σκυροδέματος στην κατασκευή γεφυρών το 1958 ή η κατασκευή μιας από τις πρώτες στην χώρα μας θεμελιώσεις το 1963, αλλά και με την εξειδίκευση της στα ειδικά γεωτεχνικά έργα.
Ο γιός του και διάδοχός του Κωνσταντίνος Ψαλλίδας αφού σπούδασε στο ΕΜΠ τοπογράφος-μηχανικός με ειδικότητα στις κατασκευές ειδικών θεμελιώσεων, εντάχθηκε στην Έδραση το 1974 και δύο χρόνια μετά έγινε τεχνικός διευθυντής, ενώ από το 1983 ανέλαβε τα ηνία της επιχείρησης. Τα επόμενα χρόνια η εταιρεία ανέλαβε πάνω από 3.000 έργα θεμελιώσεων και αντιστηρίξεων, συμμετέχοντας στα περισσότερα μεγάλα projects των τελευταίων δεκαετιών.
Aπό το Mετρό της Αθήνας και την Aττική Oδό, μέχρι τον ΠAΘE, τη Zεύξη Pίου-Aντιρρίου, την Εγνατία και τα ολυμπιακά έργα, γέφυρες, δρόμους, τούνελ, αεροδρόμια, κτιριακά συγκροτήματα κ.α. Έτσι, προχωρώντας σε εξαγορές άλλων εταιρειών, επέκταση στο εξωτερικό και διεύρυνση σε άλλους τομείς όπως η ενέργεια, και σε συνδυασμό με την είσοδό της στο Χρηματιστήριο, το 1994, οδηγήθηκε σε «εκτόξευση».
Ωστόσο, η μακρά οικονομική κρίση άρχισε να…διαβρώνει και τα δικά της «θεμέλια». Μετά από ένα «σήριαλ» με δικαστικές προσφυγές, αιτήσεις πτώχευσης και διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες, το 2015 δόθηκε ένα «σωσίβιο» μέσω της υπαγωγής της στο καθεστώς του άρθρου 106β του Πτωχευτικού Kώδικα. Εκείνη την εποχή τα χρέη της εταιρείας έφταναν τα 207 εκατ. ευρώ, με την επιχείρηση «διάσωσης» να είναι η μεγαλύτερη μέχρι τότε για κατασκευαστικό όμιλο.
Η συνέχεια, όμως, δεν επιβεβαίωσε τις προσδοκίες καθώς οι όροι της συμφωνίας δεν τηρήθηκαν και άρχισε να δημιουργείται νέα γενιά ληξιπρόθεσμων οφειλών, ενώ η εταιρεία δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει την προβλεπόμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Κάπως έτσι, το 2019 οι τράπεζες προχώρησαν στην καταγγελία των δανείων, δρομολογώντας τον πλειστηριασμό των ακινήτων της, μεταξύ των οποίων και των κεντρικών της εγκαταστάσεων στο Κορωπί.
Διαβάστε ακόμη
Φρένο στα «γκρίζα links» και τις ροές του παράνομου τζόγου
ΠΑΣΟΚ προς το Συνέδριο: H μάχη της πλατφόρμας με ακούνητη τη βελόνα
Για όλες τις υπόλοιπες ειδήσεις της επικαιρότητας μπορείτε να επισκεφτείτε το Πρώτο Θέμα