H Ελλάδα αποχαιρετά αυτήν την ώρα τη μεγάλη τραγουδίστρια Μαρινέλλα στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έφτασε στη Μητρόπολη.
Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου στη Μητρόπολη για να αφήσει ένα λουλούδι στη σπουδαία ερμηνεύτρια.
Με χειροκροτήματα έφτασε λίγο πριν τις 8 το πρωί της Τρίτης η σορός της προκειμένου να τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα έως τις 13:00 στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου.
Δείτε φωτογραφίες:
Μαζί με τη σορό της Μαρινέλλας στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών έφτασε η οικογένειά της με τους συγγενείς της να είναι εμφανώς συγκινημένοι.
Μετά την κηδεία στις 2 μετά το μεσημέρι, θα ακολουθήσει η ταφή σε στενό οικογενειακό κύκλο.
«Έρημος δρόμος ξεκινά/στου χωρισμού την άκρη/ξέρω πως δε θα ‘ρθείς ξανά, μα δεν κυλά το δάκρυ. Ξέρω πως δεν θα ‘ρθείς ξανά/ άλλη φορά δεν θα σε δω, όμως για ‘μένα είσ’ εδώ/ είσαι παντού και πουθενά…»: Οι παραπάνω στίχοι που με τόσο ιδιαίτερα ερμήνευσε η ίδια αντανακλούν τα συναισθήματα που γεννά στο πανελλήνιο η απώλεια της Μαρινέλλας. Γιατί το τετελεσμένο του θανάτου της, που επισημοποιείται σήμερα με την κηδεία της, μοιάζει παντελώς αταίριαστο με μια προσωπικότητα τόσο ζωντανή και φωτεινή όσο η δική της.
Για πολλές γενιές Ελλήνων που μεγάλωσαν με τα τραγούδια της η Μαρινέλλα ήταν ζωή, χαρά, γλέντι αλλά και πάθος και βαθύ συναίσθημα. Ήταν η γυναίκα που δεν λύγισε ποτέ στις δυσκολίες, δεν συμβιβάστηκε, δεν εξαρτήθηκε από κανέναν, δεν φοβήθηκε τι θα πει ο κόσμος και χάραξε τη διαδρομή της, προσωπική και επαγγελματική, με βάση τα όνειρα και τα «θέλω» της.
Για έξι και πλέον δεκαετίες…ήταν παντού: Στα λαϊκά πάλκα της δεκαετίας ‘55 -΄65 κάνοντας μοναδικά σεκόντα στον Στέλιο Καζαντζίδη, στις ελληνικές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, στην Eurovision, στους δίσκους των πιο γνωστών Ελλήνων συνθετών, σε κάποιες από τις μεγαλύτερες λαϊκές αλλά και έντεχνες επιτυχίες, στη σκηνή του «Σκορπίου» με τον Κώστα Χατζή, στις μεγάλες πίστες με τον Τόλη Βοσκόπουλο και τον Γιάννη Πάριο, στην τηλεοπτική μεταφορά από τον Κώστα Κουτσομύτη του μυθιστορήματος του Γιάννη Ξανθούλη, «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες», στο ραδιόφωνο, στην Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, στο θεατρικό σανίδι ενσαρκώνοντας τον εαυτό της αλλά και την αγαπημένη της Σοφία Βέμπο, στο Φεστιβάλ Αθηνών αποδίδοντας τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου με τη μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σπάζοντας το μέχρι τότε άβατο στο λαϊκό, στην Εθνική Λυρική Σκηνή αλλά και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας όπου περιόδευε, ανελλιπώς, μέχρι και και λίγες ημέρες πριν την μοιραία εκείνη βραδιά του Σεπτεμβρίου του 2024, που λύγισε, επί τω έργω, χτυπημένη από βαρύ εγκεφαλικό αλλά ήθελε να σηκωθεί και να ξαναβγεί για να πει μερικά τραγούδια ακόμα.
Διαβάστε περισσότερα στο protothema.gr