H Ελλάδα αποχαιρέτησε σήμερα τη μεγάλη τραγουδίστρια Μαρινέλλα στη Μητρόπολη Αθηνών με
Πλήθος κόσμου, συγκεντρώθηκε νωρίτερα στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου στη Μητρόπολη για να αφήσει ένα λουλούδι στη σπουδαία ερμηνεύτρια.
Με χειροκροτήματα έφτασε λίγο πριν τις 8 το πρωί της Τρίτης η σορός της προκειμένου να τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα έως τις 13:00 στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου.
Ο Γιώργος Νταλάρας εκφωνεί τον δεύτερο επικήδειο
«Μαρινέλλα μου είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω μου το ζήτησες όμως κα δεν μπορώ να το αρνηθώ. Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Που δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την πορεία σου;άνοιξες πόρτες, έριξες κάστρα, ήσουν ανατρεπτική και επίμονη μέχρι τέλους. Ήσουν πρότυπο για τις νέες γενιές. Θέλω ακόμα σου θυμίσω ότι κατάφερες κάτι απίστευτό: οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες».
«Εσύ δεν πέθανες προχθές, έφυγες, πέταξες πάνω από το Ηρώδειο σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη»
«Για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, που με πήρε από παιδί από το χέρι. Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου και αν πας».
«Σήμερα κάνω κάτι που δεν έχω ξανακάνει. Στην πρώτη μου ακρόαση, πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου, να μιλήσω για τις χάρες σου, εδώ μπροστά σου. Και μπροστά σε χιλιάδες»
«Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων να ανοίγεις τα χέρια σου, σαν να ήθελες να πετάξεις. Κορυφαία, αλλά και ταπεινή»
Συγκίνηση στον επικήδειο της Χάρις Αλεξίου
«Πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας στο Ηρώδειο, εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί. Εκεί διάλεξες αρχόντισσα μας να τραγουδήσεις ακαπέλα το μεγάλο αντίο σου.
Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρώδειου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες και ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρευε δεν σε άφηνε να φύγεις. Όλη η Ελλάδα μιλάει για εσένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ.
Μαρινέλλα μου καπετάνισσα, αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή εκφωνήθηκε»
Δείτε φωτογραφίες – Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην κηδεία
Μαζί με τη σορό της Μαρινέλλας στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών έφτασε η οικογένειά της με τους συγγενείς της να είναι εμφανώς συγκινημένοι.
Μετά την κηδεία στις 2 μετά το μεσημέρι ακολούθησε η ταφή σε στενό οικογενειακό κύκλο.
«Έρημος δρόμος ξεκινά/στου χωρισμού την άκρη/ξέρω πως δε θα ‘ρθείς ξανά, μα δεν κυλά το δάκρυ. Ξέρω πως δεν θα ‘ρθείς ξανά/ άλλη φορά δεν θα σε δω, όμως για ‘μένα είσ’ εδώ/ είσαι παντού και πουθενά…»: Οι παραπάνω στίχοι που με τόσο ιδιαίτερα ερμήνευσε η ίδια αντανακλούν τα συναισθήματα που γεννά στο πανελλήνιο η απώλεια της Μαρινέλλας. Γιατί το τετελεσμένο του θανάτου της, που επισημοποιείται σήμερα με την κηδεία της, μοιάζει παντελώς αταίριαστο με μια προσωπικότητα τόσο ζωντανή και φωτεινή όσο η δική της.
Για πολλές γενιές Ελλήνων που μεγάλωσαν με τα τραγούδια της η Μαρινέλλα ήταν ζωή, χαρά, γλέντι αλλά και πάθος και βαθύ συναίσθημα. Ήταν η γυναίκα που δεν λύγισε ποτέ στις δυσκολίες, δεν συμβιβάστηκε, δεν εξαρτήθηκε από κανέναν, δεν φοβήθηκε τι θα πει ο κόσμος και χάραξε τη διαδρομή της, προσωπική και επαγγελματική, με βάση τα όνειρα και τα «θέλω» της.
Για έξι και πλέον δεκαετίες…ήταν παντού: Στα λαϊκά πάλκα της δεκαετίας ‘55 -΄65 κάνοντας μοναδικά σεκόντα στον Στέλιο Καζαντζίδη, στις ελληνικές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, στην Eurovision, στους δίσκους των πιο γνωστών Ελλήνων συνθετών, σε κάποιες από τις μεγαλύτερες λαϊκές αλλά και έντεχνες επιτυχίες, στη σκηνή του «Σκορπίου» με τον Κώστα Χατζή, στις μεγάλες πίστες με τον Τόλη Βοσκόπουλο και τον Γιάννη Πάριο, στην τηλεοπτική μεταφορά από τον Κώστα Κουτσομύτη του μυθιστορήματος του Γιάννη Ξανθούλη, «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες», στο ραδιόφωνο, στην Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, στο θεατρικό σανίδι ενσαρκώνοντας τον εαυτό της αλλά και την αγαπημένη της Σοφία Βέμπο, στο Φεστιβάλ Αθηνών αποδίδοντας τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου με τη μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σπάζοντας το μέχρι τότε άβατο στο λαϊκό, στην Εθνική Λυρική Σκηνή αλλά και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας όπου περιόδευε, ανελλιπώς, μέχρι και και λίγες ημέρες πριν την μοιραία εκείνη βραδιά του Σεπτεμβρίου του 2024, που λύγισε, επί τω έργω, χτυπημένη από βαρύ εγκεφαλικό αλλά ήθελε να σηκωθεί και να ξαναβγεί για να πει μερικά τραγούδια ακόμα.
Διαβάστε περισσότερα στο protothema.gr